I'm Sick Novels & Stories

Damn self. --- By Thursday, I felt it in full: the feverish warmth under my skin, the dull pounding in the back of my head, the aching limbs. But I still went to work. Wrapped myself in layers. Drank salabat I couldn’t afford. Popped paracetamol and hoped for the best. “Girl, mukha kang hindi okay,” bulong ni Sarah habang nagpa-print ako ng onboarding checklist. “Okay lang. Pagod lang ‘to,” I muttered, kahit ako mismo hindi naniniwala.

I thought my throbbing head and aching muscles would vanish once I took an aspirin, pero hindi. Gosh, bakit nga ba ako nagkakasakit? Sobrang pagod? Puyat? If mom were to find this out, she would surely make me quit working. Ayoko yan. Snow. Summer. Snow has a fever. I internally rolled my eyes. How ironic. Sinara ko nalang ang aking mata at hinayaan ko ang sarili na makatulog. I’ll catch a quick nap and try to wake up when I’m feeling better then.

Naramdaman kong parang babaliktad ang sikmura ko kaya tumakbo ako sa banyo. "Hey! Are you okay?" Sumunod sa akin si Sanya at hinimas ang likuran ko. Humarap ako sa kanya matapos akong makapaghilamos, "I just feel sick all of a sudden, actually nung mga nakaraan pa, parang may gusto akong kainin tapos may mga ayaw ako. I don't know what's happening to me." Napatingin ako kay Sanya na nangingiti, "Ngumingiti ka diyan?"

I stood up and immediately went inside the bathroom. Hindi ko na napigilan at nagsuka ako. It didn't take that long but I do feel sick somehow. Agad na kinain ng kaba ang dibdib ko pagkatapos kong magsuka. Am I sick? But I was fine earlier. Wala naman atang nilagay na kahit ano ang mga kasambahay sa meryendang dinala nila sa amin, hindi ba? Gosh! Bakit ko naman pag-iisipan ng masama ang mga tauhan nina Ian? This is not right. Siguro pagod lang ako. Andami nga naming ginawa kanina. I look pale. Inayos ko ang sarili ko, nagmugmog, at naghilamos pa ako bago ako bumalik sa loob. Ian is done setting up the video. He is standing beside the computer while waiting for me.

giit ko. "This past few days kasi I'm not really feeling well," panimula nito. "At ngayon mo lang sinabi sa akin? Last week mo pa pala nararamdaman 'yan. Did you have a check-up already?" puno ng pag aalalang tanong ko at tumango naman 'to. "Then what's the result? Are you sick?" tanong ko pa at hinawakan ang kanyang kamay. "I am not sick, I'm so healthy pa nga, it's normal lang daw."

I checked the temp for the nth time, making sure it wasn't too warm or a bit cold. As I sat inside the tub, bumalik na naman sa isipan ko ang mga nangyari ngayong araw. I feel so numb, so tired, and I feel like giving up. Ang sakit na kasi. Sobrang sakit na.

Wag naman sana, ayokong maging Ina at sya ang magiging ama! Nakatulog na ako sa sobrang pagod at panghihina, dagdag narin ang may tama ako kanina ∼umaga∼ Nagising ako sa sinag ng araw na tumatama sa aking mukha. Parang isang bangungot ang nangyari kagabi, pero ang sakit sa aking katawan ay nagpapaalala sa akin na totoo ang lahat. I feel sore shit! Nahihirapan na naman akong maglakad, nagising na rin si Kael ng mapansing may iniinda akong sakit.

Sinandal ako ni Seven sa pader at isinara ang pinto ng kuwarto niya. "May sakit ka ba talaga?" Titig na titig siya sa mukha ko habang sinasalat ng likod ng kamay niya ang noo ko. "I knew it, nagsasakit-sakitan ka lang." Pilit kong inilayo ang kamay niya mula sa akin. "Hindi, ah. Masama pa rin ang pakiramdam ko." "Pinagpapawisan ka na, malamig na rin ang temperatura mo. Are you just acting sick to avoid me?"

Hindi sila matutuloy dahil lang sa akin? Tumikhim ako. Medyo bumuti na ang pakiramdam ko pero masakit pa rin ang lalamunan. Naagaw ko ang atensiyon ng mag-ama. "Good morning, Mama!" Umahon si Ice. He was about to kiss me but I stopped him. Ayaw kong mahawa siya. "I'm sick, baby. You can't go near me," I said softly. He nodded then spoke, "We cancelled our stroll because you are. I'll just take care of you here at home, Mama."

Sa tabi nito ay may isang baso at isang pitsel ng tubig at may mga gamot din na kasama. "Am I sick?" tanong n'ya sa sarili dahil wala s'yang maalala. Kinapa n'ya ang kan'yang noo at leeg at hindi naman s'ya mainit. Akmang baba s'ya ng kama para siyasatin ang katawan kung may kakaiba ba sa kan'yang pakiramdam ngunit natigilan s'ya ng may makita na pigura na nakayukyok sa arm ng kan'yang sofa.