Pilosopo Tasyo Monologue Script Novels & Stories

Aba, tuwang-tuwa talaga ako kapag napag-uusapan ang mga linyang galing sa bibig ni Pilosopo Tasyo—hindi lang dahil sa katalinuhan kundi dahil sa mapanirang-tawa niyang paraan ng paghatid ng katotohanan.

Kapag binabasa ko ang mga tula at pahayag na iniaangat ng karakter na ito sa loob ng 'Noli Me Tangere', nakikita ko agad ang dalawang mukha: una, isang klasikal na pag-iisip na humuhugot mula sa mga aral ng pilosopiya at relihiyon; pangalawa, isang mapanindigang satirikal na tinig na ginagamit para itulak ang mga hangganan ng sinasabi sa panahong iyon. Ang mga taludtod niya madalas may halong irony at paradox—parang nagpapatawa para masabi ang malungkot na katotohanan tungkol sa lipunan at simbahang mapang-aping umiiral noong panahon ni Rizal.

Sa personal, naiintindihan ko ang mga tula niya bilang instrumento ng pagmulat: siya ang nagsasabi kung ano ang dapat itanong ng mga tao pero hindi maaring sabihin nang lantaran dahil sa takot o censura. May mga taludtod na tila pumupuna sa kawalan ng hustisya, sa pagkukunwari, at sa pagkakahawak ng isip ng tao sa pamahiin. Ito ang dahilan kung bakit hanggang ngayon nagreresonate ang mga pahayag niya—hindi lang bilang antiquated na komentaryo, kundi bilang paalala na kailangang mag-isip nang malaya at may tapang, kahit nakakatawa o nakapapait ang paraan ng paghahatid.