Novel & Cerita Ichiraku Ramen

“I want to know what you’ll be ordering.” “Gusto ko ng ahm...” Hindi ako makapag-isip. Hindi umaalis ang tingin niya sa akin. “Gusto ko ng Ramen!” bigla kong sabi. Napatingin ang ilang tao. “Ramen?” tanong niya. Doon ko lang naalala. Wala ngang ramen. Parang gusto kong maglaho. “And I’ll also have Ramen then,” sabi niya.

“Thailand, Bali, Japan—kahit saan! Basta makalayo ka lang. We’ll take care of everything. Kami na bahala.” “Wait, wait,” putol ni Charlie, nagtaas ng kamay na parang nasa klase. “Kung pupunta tayo sa Japan, ako ang magdedesisyon kung saan kakain. Gusto ko ng ramen. Legit ramen, hindi ‘yung fast-food level.” Umikot ang mata ni Conah, pero ngumiti rin. “Charlie, kahit saan tayo pumunta, food talaga ang iniisip mo.”

Kuya Chester really knew me. “For your info Celeste, iyang brown rice na nasa mangkok, that is called genmai here in Japan. Eto namang miso soup o miso shiru masarap rin ‘yan kung hindi mo pa natitikman. Masarap rin itong fermented soy beans o mas kilala sa tawag na natto tapos grilled fish---” “Kuya tama na. Kakain na nga oh. Eto na, nangwa-warshock ka talaga eh, noh?” pambabara ko sa kanya kaya napailing siya at nagpatuloy na lamang sa pagkain.

biro ko. "Gusto niyo po bang kumain? May bagong bukas na ramen house sa tapat. Sabi ni Rafe, masarap daw doon," aya ni Mark. Nagtinginan kami ni Lucius. Pagod na kami sa mga seryosong usapan. Kailangan namin ng pahinga bago ang "giyera" sa board meeting bukas. "Sige, ramen sounds good," pagsang-ayon ni Lucius.

Marga “Congratulations to us!” ang masayang sabi ni Troy sa akin pagkapasok na pagkapasok ko sa opisina nito. Nakuha ko kasi ang deal sa Paradise Hotel, one of the best hotel dito sa Singapore. We were planning to expand our business, and Paradise Hotel is a great stepping stone for us. Kaming dalawa ni Troy ay magkasosyo sa negosyo. Itinayo namin ang Artemis Grill seven years ago, at ngayon nga ay isa na ito sa kinikilalang restaurant sa bansa.

Baka magalit na anman si Hitler kapag hindi ko siya agad nadalhan ng kape kaya tinatamad man ay kumilos na ako papuntang pantry para ipagtimpla ang mahal na hari. “What took you so long?” Tanong niya agad sa akin nang makapasok ako s aloob ng opisina niya para dalhin ang akpe. Naabutan ko siyang hinihilot ang sentido niya habang nakaupo siya ng pasandal sa swivel chair niya. Ang gwapo talaga ng mokong na ito, sa loob loob ko.

It's his favorite series. Maya-maya lang din ay sinundo na kami ni Kent. Dahil sabi nga ng anak niya na gusto nito ng ramen ay sa Japanese restaurant kami dumiretso. It was a fine dining area with partitions para may privacy ang mga kumakain. 'Di ko alam paanong nagcrave ang anak ko ng ramen. "Ichiraku ramen." Nakakunot-noo ko nalang na pinapanood ang anak ko nang ipagsiklop nito ang mga kamay niya na parang nagpapasalamat. Anyway, as long as he's happy, I'll be happy as well.

Soft-hearted na KJ na lang, tutal pakakainin naman niya ako, e. "Saan ba tayo kakain?" palinga-linga ko sa paligid. Hindi pa rin talaga ako makapaniwala, grabe! "There's a restaurant nearby where we can get some authentic ramen. I know you've been wanting to try it." Naramdaman ko ang pagkalam ng sikmura ko pagkarinig ko pa lang sa salitang Ramen. Ilang beses na akong nakakain no'n sa Pilipinas pero ang isipin na matitikman ko na ang literal na ramen ng mga hapon ay kinikilig ako.

"Maraming thank you talaga, Lori!" Nasa isang Japanese restaurant sina Lori at Ellaine. Pareho nilang gustong kumain ng may sabaw, kaya naman pinili nila ang restaurant na ito para mag-lunch. Nag-order sila ng jumbo size na spicy ramen, kasama ang sushi at iba pang mga dishes sa menu.

"Oh.. sige dyan na lang.." Itinabi nito ang sasakyan sa parking area ng restaurant. Inalalayan siyang bumaba ng lalaki. Umuna pa ito maglakad sa kanya, ngunit una siyang pinapasok sa resto. Mangilan ngilan pa lang ang nakain doon. Umupo sila sa bandang sulok ng restaurant. May lumapit agad sa kanilang waiter. "Dalawang pork belly ramen saka isang pitcher ng cucumber lemon," sabi nito.