Ichiraku Ramen Novels & Stories

she asked kaya lalong nag-iba ang pakiramdam ni Adam Ano bang nangyayari sa kanya? Hindi naman siya ganito pero bakit pagdating kay Herea, iba ang nagiging dating ng mga salita nito sa kanya. Damn it! “Wala! Malapit na tayo sa restaurant!” sabi ni Adam kaya tumango na lang si Herea Sa isang Japanese restaurant nga sila natuloy at agad na umorder si Adam. Ramen ang inorder niya as well as sushi samantalang si Herea naman ay umorder ng Ramen din at tempura.

Itinuro nito kung saan siya pupunta at may japanese restaurant sa loob ng hot spring. Dahil iilan lang naman ang kilala niyang japanese food, udon ramen at pork tonkatsu ang in-order niya. Mangilan-ngilan lang din ang laman ng restaurant at dahil tahimik, mabilis na natapos kumain si Serena.

“What’s your plate number?” “POR 7771.” sagot ko. “You heard that?” saad nito bago patayin ang tawag. “Let’s go.” Sumakay na ako. Habang nagmamaneho siya, tumingin siya sa akin saglit. “What do you want to eat?” “Ikaw na ang bahala,” sagot ko habang sumasandal at ipinikit ang mga mata ko. “I know a place,” he said. “A Japanese restaurant. Ramen might help you relax.”

Naiwan ako rito sa kinatatayuan ko na nagtataka habang nakasunod sa kaniya ng tingin. Korean and Japanese restaurant pala itong pinuntahan namin. Dahil napakadaming pagpipilian, ginaya ko na lang kung ano ang in-ordered nito. Ramen ang dinner namin ngayong gabi. Maaliwalas naman ang mukha nito, nakangiti at tumatawa pa, pero alam kong may mali pa rin kanina. "May problema ka ba kanina, Miss Zuluetevo?" biglang segway ko na tanong matapos itong magkuwento nang magkuwento. Linahad lang niya kung bakit number one suki siya sa restaurant na ito.

tanong ko habang nakatingin sa kanya seryosong tumungo lamang si kudos. Napabuga ako sa hanging ng maalalang kanina pa nag hihintay ang lalaking waiters samin. " Ahmm eto na lang sakin yung ramen pero small lang ah.." nakangiti kong saad " Wala na pong small ma'am large na lang po.." Nadismaya ako sa sinabi ng waiters Grabeng mahal naman kasi nun feeling ko nga yung ramen noodles lang ang medyo mura sakin dahil 550 lang ito kesa naman sa ibang nasa menu jusko!.

Hindi marunong gumamit ng sandok ang lalaki, at dahil matangkad ito, parang nakasukol ito sa mga kabinet sa kusina. Maya-maya, humalimuyak ang bango ng ramen noodless, na mula sa Japan. Napatawa na lang siya sa kaniyang isip. Iyon pala ang sinasabi nitong "pagluluto"—pagsisigang lang ng instant noodles. Pero para sa isang laki sa layaw na gaya ni Billy na laging pinagsisilbihan, malaking bagay na ang pagluluto niya kahit ng noodles lang.

Bibimpa," maikling sagot nito. Ano pa nga ba ang aasahan ko. Ganito na yata siya simula ng lumaki masungit na nga cold pa! "Okey po. Uulitin ko lang po ang mga inorder niyo. Tag-iisang ramen, kimchi, at bibimap at dalawang sangyupsal. Tama po ba?" "Yes." "Meron pa po ba kayong gustong iorder?" Pagtatanong ng waiter. Tumingin si crush kay Aika pero umiling ito at sunod ay tumingin rin sa akin umiling rin ako bilang sagot. "No more, that's all," sagot ni crush.

Tumango-tango ako bilang pagsang-ayon. Alas-onse na kaya sobrang tahimik na rin ng paligid. Maraming bituin at sobrang payapa ng gabi. Naglakad-lakad lang kami habang nagkukuwentuhan hanggang sa marating namin ang convenience store na malapit lang din dito. Pumasok kami roon para humanap ng mid night snack. Nagutom din ako sa kakaaral kanina. "Kaya mo ito?'" Ipinakita nito sa akin ang spicy na ramen.

Sumakay ako sa kotse niya bago niya ito pinaharurot sa kung saang lupalop na pagdadalhan niya sa akin. We stopped at a Japanese Restaurant. Iniwan ko ang gamit ko sa kotse niya dahil paniguradong kakain lang naman kami. And heck, nakakainis talaga tong lalaking ito, alam na alam ang paborito kong pagkain. Naaamoy ko na ang paborito kong Ramen. May lumapit sa aming babae at bigla ba namang magblush ng makita ang kasama ko. Lechugas to. "Konbanwa, welcome to --------Japanese Restaurant," sabi nito at kinindatan ang kasama ko. Haynaku.

Pagkatapos ng palabas, lumabas kaming parehong gutom na gutom kaya nagkayayaan kaming kumain muna. “Grabe, Tanya! Ang ganda nung twist sa dulo, hindi ko in-expect ‘yun!” masayang daldal ni Yuzu habang naglalakad kami sa food court. “Ano’ng kakainin natin? Libre ko na ang ramen!” “Gora sa ramen! Sobrang deserve natin ‘to pagkatapos ng impiyernong prelims at hospital drama ko,” natatawa kong sagot habang hawak ang braso ko. “Gusto ko ‘yung extra spicy, ha!”