Ichiraku Ramen นิยาย & เรื่องราว

"Ito ay aming pagpapala na makilala ka sa wakas!” "Ito ay isang magandang araw ngayon!” “Hindi tayo pwedeng dumaan ng walang alak!” “Halika! Kaunti lang!” “Dala ito ni Young Master Chiba mula sa Island Nations! Ang mga ordinaryong tao ay hindi man lang makakainom nito!” Si Ramon ay mukhang pinarangalan. “Halika! Isang tasa lang! Hindi ka namin pipilitin pagkatapos nito…”

bahagya pang natawa ang lalaki, "tinatanong kita kung saan mo gustong kumain.. hindi ka sumasagot. May alam kasi akong masarap na kainan ng ramen sa mall.. masarap talaga yun.." "Hindi mahilig sa ramen si Sunshine.. ayaw niya ng mga pagkaing masyadong masabaw," si Jack ang sumagot, "mahilig siya sa pesto pasta pero mild lang yung coconut milk.. pwede ring carbonara.." "So, mahilig ka pala sa italian--" hindi na naituloy ni Royce ang sasabihin dahil muling nagsalita si Jack.

tanong ni Ichiro habang nakataas ang isang kilay. “Ah, kaibigan ko ang lalaking ito at nandito kami para uminom,” sagot ni Gerald habang ipinapakita si Derrick. “Ganun ba... ipapauba ko na pala sayo si Chef Yamamoto. Busog na kami kahit papano. Pasensya na sa outburst pero nainis lang ako dahil na-delay ang pagkain namin... Sana huwag mong isapuso ang aking bad manners!” sabi ni Ichiro habang nilalapit ang kanyang kamay kay Derrick.

Ang dami niyang inorder na pagkain. Sushi, Tempura, Ramen, California maki at Tonkatsu. Parang good for five persons! Habang kumakain kami, marami siyang tanong tungkol kay Ninang Amanda at kay Enrico. “Akala ko kasi noon… kayo ni Enrico.” Muntik akong mabilaukan. “Ha?!” “Ang close kasi ninyo.” Napailing ako. “Hindi, no! Kinakapatid ko lang iyon.”

Marami mga restaurants ang makikita mo rito,kaya marami kang pagpipilian. "Gusto ko ng korean food. Nag-crave ako sa ramen." Kumunot ang noo ko sa sagot niya. Crave? Ramen? "Hindi kaya buntis siya." I mumbled. Naramdaman ko na lang ang pagkurot sakin ni Lavly. "Ano ba yang pinag-iisip mo? Gusto ko lang talaga ng ramen. Ewan ko ba kung bakit kita kaibigan?" Aniya at umiling-iling.

Soft-hearted na KJ na lang, tutal pakakainin naman niya ako, e. "Saan ba tayo kakain?" palinga-linga ko sa paligid. Hindi pa rin talaga ako makapaniwala, grabe! "There's a restaurant nearby where we can get some authentic ramen. I know you've been wanting to try it." Naramdaman ko ang pagkalam ng sikmura ko pagkarinig ko pa lang sa salitang Ramen. Ilang beses na akong nakakain no'n sa Pilipinas pero ang isipin na matitikman ko na ang literal na ramen ng mga hapon ay kinikilig ako.

Masarap kayang matulog na maraming pera. Hayyss, utak mo Winter nasa paa. Yung style ng restaurant nila ay pang Japanese. May Sona rin sila sa loob, VIP rooms for VIP guests na gustong kumain at ayaw ng ingay at istorbo. Yung sahod ko ata sa isang buwan ay isang pagkain lang nila dito na nasa menu. Yung uniforms rin namin pang Jape style.