If You Come Back Novels & Stories

I'll keep on protecting you. Hindi ka na masasaktan ng ibang tao because if they did. Don't worry, I'll surely come back and hunt them one by one. Alright, my clock is ticking. I don't want to say goodbye to you because for me? Goodbye means forever and forever is a long time.

nanlulumo kong saad. Nanatili lang ang kaniyang tingin sa akin. Sinusubukan niyang magsalita ngunit walang tinig na lumalabas sa kaniyang bibig. "Comeback to me now, my love." bulong ko bago ko siya niyakap ng mahigpit. Hindi ko na inalintana ang posisyon naming dalawa ang tanging nasa isip ko na lamang ay sana bumalik na siya nang tuluyan sa akin. "Hindi ko na kayang wala ka sa akin, Bella pero pinipilit ko lang," nanghihinang sambit ko. "I'm... I'm coming back to you, Kashmiere." To be continued

Ayokong ipakita na apektado pa rin ako. I promised myself before, na kapag dumating man ang araw na ito, na muling magtagpo ang aming mga landas ng mga tao sa aking nakaraan ay hindi ako magpapa-apekto. Bagkus ay dapat ko pa nga silang pasalamatan dahil kung hindi dahil sa kanila ay hindi ko mararating at makukuha ang mga bagay na mayro'n ako ngayon. "Si—fine!" Hindi ko na tinuloy ang pagtawag sa kanya ng sir, dahil iyon naman ang kanyang gusto.

Hindi siya nakapagsalita sa mga sinabi, for sure natamaan siya ng kaunti. “Ano’ng sinasabi mo Alliyah?” Ngayon ay si Julian na ulit ang nagtanong sa akin, naguguluhan ang ekspresyon sa mukha nito. “Wala, basta,” sagot ko sa kaniya. “Ikaw, puwede ka na sigurong bumalik sa puwesto mo ‘no? Nakakasira ka ng gabi, alam mo ba ‘yon?”

Maybe he hasn't heard what happened. Maybe... maybe he's still coming back. Kasi dapat magcecelebrate pa kami. Mag-aanniversary pa kami. Darating siya... darating siya.

Hindi maikakaila na lalong nawala ito sa mood nang makita siya. "So you have the nerve to come back now? I thought you went home at nag-alsa balutan para bumalik ng UK. You shouldn't have come back here in the Philippines." Malditang sabi nito na ibinalik nang muli ang atensiyon sa ginagawa. Naisip niyang huwag nang patulan pa ito kaya hindi niya na lang pinansin ang pasaring nito sa kanya. "Pwede na ba ako do'n sa office so I can continue working-"

Agad kong sagot Naalala ko ang sinabi ni Tommy kagabi, hindi naman niya siguro tototohanin yung sinabi niya "Lorraine?" "Yeah, hindi naman .. uhm wala naman pakialam sakin yon" That's true, baka napahiya lang yon dahil nakita akong kasama yung kaibigan niya tapos kayakap ko pa. "Mabuti naman kung ganon... sige mag ingat ka, just call me if you need someone to talk to" Ngumiti ako at tumango "I will, thank you Sandro" In end ko na ang call...

Napatingin ako sa harapan ng bahay at saka pumikit saglit. Denver, I’m back. I'm really back!

Umayos akong tayo at marahan siyang hinarap. "I came back, for some reason you has nothing to do with. I came back, for something I need to do. And whatever it is, it's none of your business anymore." Mariin na sabi ko na mababakasan ng galit. Wala akong pakialam kung maramdaman niya iyon. Mabilis ko siyang tinalikuran at agad nang umuwi. Isang pagkakamali nga yatang bumalik ako dito.

Nag-concentrate ako at nang hindi ko alam kung natsambahan ko lang ang mismong center ng target ay tinanggal na niya ang earplug ko. “Okey. You are free to go. Please come back in safety. Ayaw kong may mangyari sa’yo at sa pamilya mo. Gusto kong buo kayong makababalik at gusto ko, pag-usapan natin pagbalik mo ang mga dapat nating gawin.” Tumango ako.