Imperfections In Tagalog の小説・ストーリー

"Alam kong mahirap pero kakayanin mo, walang binigay ang Diyos na pagsubok na hindi mo kayang lagpasan." Pagsubok nga lang ba talaga ito o tadhana naming dalawa? Ano nga ba talaga? Magsasama pa ba kami o hindi na? Sign ba itong pagkawala ng anak namin para maghiwalay na rin kami? Ang daming tanong sa utak ko na hindi ko alam paano masasagot, nahihirapan ang kalooban ko kung anong dapat kong gawin. Natatakot ako humakbang muli dahil baka magkamali lang ako.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Chris One week has passed since the day I arrived here in Coron. At one week narin simula ng takasan ko ang buhay ko sa manila. Malayo sa gulo, sa ingay at mga problema. Pero mas naging magulo pa yata ang buhay ko simula ng dumating ako rito. Hindi ko mahanap ang kapayapaan na inaasan at ninanais ko. This girl. I'm so sick of this girl. Damn, she's so...argh! Never mind. Ang ingay ingay niya, wala na yatang magawa kung hindi ang bumuntot sakin. And it's freakin' annoying.

Chloe nodded before posing for a selfie. We both love taking pictures kaya medyo nagtagal ang pagkuha namin ng selfies. "Done, posted na. I tagged you by the way," I said before waving my phone. "Wait, I'll just check it Ate Dri." I nodded before scrolling through my photos. We looked great. "Putangina." Lahat kami ay sabay-sabay na napatingin kay Chloe nang mag-mura ito. That's my first time hearing her cursed—and it's Tagalog!

"I can't pronounce Tagalog perfectly yet, but I can understand it. Does that mean I'm not good enough for her?" Her? Sinong her? At bakit nagsasalita itong bibig ko nang hindi ko inuutusan? Parang may sariling utak na ewan. "U-huh. Ayaw kasi ni, Ate Ciara ng ganoon e. Mahilig kasi siya sa mga perfect. Kaya kapag may depekto sayo, hindi ka niya magugustuhan." Malungkot ang boses niya sa huli niyang sinabi.

ngumiti ulit siya saka inaya na akong maglakad. "No one is perfect. We all have flaws. We made mistakes again and again. Paulit-ulit man tayong nagkakamali pero natututo naman tayo. Na minsan ay hindi rin naman. Hindi tayo natututo sa mga pagkakamaling nagawa natin," wika niya. Nanatiling tahimik lang ako. Hindi ko alam kung anong gustong iparating ni Tita. Hinarap niya ako. "How about you, Amethyst? Halimbawa, nagkamali o nasaktan ka ng taong mahal mo, papatawarin mo pa rin ba siya?" she asked.

“What do you want again? Alam mo ang tahimik ng buong linggo ko dahil walang liah na nanggugulo sa akin.” Sumimangot siya at inirapan ako. “Whatever. Let’s go.” “Saan mo na naman ako dadalhin? Hindi ko natatandaan na may lakad tayo ngayon.” “You’ll see. Huwag ka nang maraming dada riyan old corn.” “Old corn?” Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Matandang mais sa tagalog.” “Saan mo naman napulot ang tawag na iyan? You are disrespecting me.”

“Sinabi ko ngang kasama sa category ‘yung pagka-admire ng tao sa perfection and you’re perfect in his eyes pero hindi ibig sabihin, wala siyang nakikitang flaws sa’yo.” Napasimangot ako. “So you’re aware na marami akong flaws?” Napaurong ang ulo niya. “Hoy, hindi ako nakikipag-away, ah?” Parang alerto niyang sabi at umupo nang tuwid. “Lahat naman tayo imperfect, eh. Pero ang ibig ko lang naman sabihin, despite your flaws. Perfect ka sa kanya, and that he’s truly into you.”

Paniguradong kapag nainis ito ibablock niya ako. Ako: I'm sorry but it's really not me you are expecting me to be. Baka po namali ka lang. Ardentius Requejo Salazar: I have never been wrong my entire life. Wow, lakas. Perfectionist? Virgo ba siya? Ako: You're not sure about that po. May mga bagay na nagkakamali rin tayo. Pareho ngayon. It's really not me po. You can block me.

[ asiwa - awkward ] Nais niya mang gawing magaan ang atmospera, hindi niya alam kung papaano. Palihim siyang tumalikod at nagsimulang katkatin ang dulo ng kanyang mga daliri. Ilang pag-angil ang kanyang ginawa. [ pag-angil - mutter ] Para bang gusto niyang pukpukin ang kanyang ulo sa labis na pagkairita. Pinipigilan niya lamang ang kanyang sarili, subalit labis na niyang gustong gawin ang kanyang naiisip.