Imperfections In Tagalog Novels & Stories

tangina Habang kumakain bigla bigla walang pasabi may kumislap na pananaw sa aking paningin Ako, nasa impyerno, itim na uwak sa aking balikat at mayroong itim na pakpak sa aking likuran. Anong ibig sabihin non? *** TBC.

tanong niya. Parang hirap na hirap namang magtagalog tong si Klarence dahil sa accent niya sa pagtatagalog ah. Pilipino ka tol! Wag mong lagyan ng accent ang pagtatalog mo! "Kasi, Halos lahat expired na." sabi niya. Napayuko si Klarence at animo'y nag-iisip ng hakbang kung paano nila masusulosyunan ang problema nila. Kahit naman siguro mag-isip ako, Walang idea na papasok sa kokote ko.

Dalawang araw na kasi siya sa tabing ilog at nangangamoy na. I'm sorry gorang nadamay kapa tuloy sorry kong dahil sa akin namatay ka sorry. I'm sorry 'di ko nagawang iligtas ka I'm sorry gorang. Ma'am tama na po yan kailangan na nating umalis.

Isa palang- "Alam niyo po? Nakatatawa po kayo, nakatatawa kayong tignan, na parang mga hayop na naglalampungan sa ibabaw ng akala ko noong malinis na kama, pero matagal na palang nadumihan. Anong akala niyo po sa akin? Tanga? Bobo? E, kung tutuosin nga. Kahit batang paslit malalaman kaagad ang katarantadohan pinaggagawa ninyo sa loob ng kwarto mo ma! Sabihan ninyo na akong walang respeto ma, pero sana isipin mo rin na isa kang imoral na ina! Imoral-"

Tahimik siya sandali, bago ko naramdaman ang yakap niya—mahigpit, mainit, puno ng pag-unawa. “I’m sorry,” bulong niya sa tainga ko. “I’m sorry na binigyan kita ng maraming dahilan para magduda at matakot. Oo, minsan gago ako. Pero isang bagay lang ang sigurado ako—hindi kita niloko. Hindi ko pinagtaksilan si Colleen, hindi kay Stacey, hindi sa kahit sinong babae.”

Chapter 48 Ang daming nagsasabi noon na perpekto ako. Some of the businessmen who knows me always state that I am perfect. But I am not. Dahil kung perpekto nga ang buhay ko ay wala ako dito ngayon. Wala ako sa loob ng kwartong 'to. I am not begging and crying to be free. I am not perfect. Being free is perfect.

Isa siyang hopeless romantic, at madalas sabihin ng kanyang ina na siya ay katulad ni Grammie Miranda. Tuwing nakikita niya ang kanyang mga magulang, ang puso niya ay punong-puno ng pagmamahal at kaligayahan. Ang kanyang mga magulang ay nagkaroon ng arranged marriage, ngunit sa huli, umusbong ang kanilang pagmamahalan. Kita na kita ang pagmamahal sa pagitan nila. At tama ang kanyang ama. Walang perfectong kasal sa panahon ngayon.

Hindi ko napigilan ang emosiyon at isang malakas na sampal ang binigay ko sa kaliwang pisngi ng lalaki. Nagulat ito sa ginawa ko at napaatras biglang naging pormal ang mukha nito. "I am sorry. Hindi ko sinasadya, isa iyong pagkakamali," pahayag nito sa pagmumukha ko. Ang tinutukoy nito ay ang halikan na naganap. "Oo, isa iyong pagkakamali," ani kong diniinan ang huling kataga. Pinilit kong hindi gumaralgal ang boses ko. Gumuhit sa aking labi ang isang pekeng ngiti.

Ibinalik siya ni Travis sa realidad ng tatlong salita. "Sabay tayong maligo." Iminulat ni Hailey ang kanyang mga mata sa gulat. "Hindi ba malinis na freak si Travis? Nagkamali ba ako ng assume? Paano ito posible? Sinabuyan pa niya ako ng malamig na tubig para sa paghalik sa kanya noong nakaraan habang siya ay lasing. So, paanong hindi siya magiging clean freak?"

"Tsaka last step 'tay, mahalin mo po ang sarili mo. Mahalin mo ang sarili mo nang mas higit pa sa pagmamahal mo sa kaniya. Kasi kapag nangyari yon, hindi ka na makakaramdam ng mga insecurities mo because you love you for who you are. Tanggap mo kung sino ka, kung anong kakayahan mo maging ang mga kulang sayo. And that's the real beauty. Sabi nga nila, beauty is when you turn your imperfections into perfection." "Salamat anak, simula nung una hanggang ngayon, hindi mo sinusukuan si tatay. Palagi mong pinapalakas ang loob ko, kaya hindi ko kayo magawang iwan e kahit na gustong gusto ko nang tapusin ang paghihirap ko."