Novel & Cerita Imperfectly Perfect Meaning

Marami nga ang nagsasabi na perfect family sila. “I know a lot of you was saying that we are happy family now, pero no family is perfect. Nobody is perfect. Mayroon ‘din kaming hindi pagkakaintindihan yet pinag uusapan lang namin at inaayos. Maniwala kayo, walang hindi nadadaan sa maayos na usapan.

Malalaki ang hakbang na lumabas ako ng kwarto at bumaba. Sa pamilyang ito, I serve as an instrument and a role model to my younger sisters. Mula sa pananamit, pananalita, kilos at pagharap sa mga tao ay dapat naaayon sa estado ng buhay namin. We should act meticulously and prominently. Sa pamamahay na ito, hindi uso ang salitang ‘failure’.

Puri nito sa kaniya kaya nakaramdam naman siya ng tuwa. Inakay niya ang dalaga para makaupo na ito at saka nag-umpisa siya sa paglinis ng kuko nito. Wala siyang maipintas sa babae, parang ito ang mismong depinisyon ng salitang perpekto. Magiliw itong nakipagkuwentuhan sa kaniya at natural na natural lamang, walang kiyemeng humahalakhak kaya nalibang rin si Geneva.

Chapter 48 Wedding Day Someone asked me, what constitutes a perfect day for me? I would say, a perfect day is when things are falling into place, and all I have been praying for is no longer a 'prayer' but rather an 'answered prayer'. It is indeed a perfect day. I couldn't wish for more.

aniya at halata kong dismayado talaga siya. Hayy. "Hindi ko naman hinihingi sayo na bigyan mo ko ng perfect date ngayon kasi una sa lahat, wala namang tao o bagay o kahit ano pa yan na perpekto. At saka okay lang naman na hindi magiging perfect itong date natin as long as masaya tayo at ma-e-enjoy natin itong araw na 'to. Okay na ko dun, solve na ako." sabi ko at nginitian siya.

Ang kahihiyan. Ang pagsisisi. At ang paulit-ulit na paghusga ng mga tao. Tahimik siyang nakinig hanggang matapos ako. Walang panghuhusga. Walang paninisi. Walang sermon. Nang matapos ako ay marahan niyang hinawakan ang kamay ko. “Shane.” Tumingin ako sa kanya. “We are all imperfect.” Nangilid ang luha ko. “Kahit gaano pa kalala ang pagkakamali mo, hindi iyon sapat na dahilan para apihin ka ng ibang tao.”

Ramdam kong lahat ng ginagawa nila, para sa’kin. Pero minsan, napapaisip ako. Paano kung hindi ko kayang panatilihin ang pagiging ‘perfect daughter’? Paano kung mapagod ako? Paano kung may ibang gusto akong gawin pero hindi nila gusto? Iniisip ko kung paano nila tatanggapin kung sakaling may ibang landas akong tahakin. Laging may takot. Laging may alinlangan. Kasi sanay na silang ako ‘yung laging tama. Ako ‘yung laging sumusunod. Ako ‘yung laging perpekto sa mata ng lahat.

"You're avoiding me again, Pria. Why? You're not answering my calls and texts." Nakarating na kami dito't lahat-lahat ngayon niya pa talaga naisipang itanong iyan. Tumingin ako sa kanya at tinitigan ang kabuuan niya. They said no one is perfect, but for me she's an exception for that. Everything about her is perfect, though hindi ko pa naman siya gaanong nakikilala pero sa mga nakikita ko ay ang perfect ng buhay niya.

Makahulugan kong diin sa bawat salitang binitawan. "Nagkamali ako! Nagpadalos-dalos pero hindi ako malandi," Pagpapatuloy kong sambit sa kaniya. I’m not a perfect person, and I’m not perfect in decision-making. Tanga lang ako para maniwala sa lahat ng mabubulak-lak niyang salita. "Nagpadalos-dalos o hindi, malandi pa rin ang tawag sa'yo dahil nabuntis ka," Biglang sabi niya habang unting-unti na ngumingisi.

"Gusto lang namin kayong makilala. Gusto namin po kayong makasama." Ang mga salitang iyon ay parang isang pako na tumama sa aking puso. Sa kabila ng lahat ng naganap, ang mga bata na ito, ang kambal, ay naghahanap lang ng kanilang ama. Hindi nila ako hinihingi bilang isang "perpekto" o "ideal" na ama, kundi bilang isang ama na naroroon para sa kanila—kahit na ako mismo ay hindi sigurado kung paano ko gagampanan ang papel na iyon.