Important Things Of Life Novels & Stories

"Mahal kita kahit ano ka pa, okay? Iyon ang pinaka-importante sa lahat." May laman ang mga sinabi niyang 'yon sa akin. Tumatagos sa puso ko ang bawat salitang binibigkas niya. Kinikilig ako at pakiramdam ko ay mahalagang-mahalaga na ako sa buhay niya. Wala akong masabi sa kanya. Kung sa exams ay na-perfect niya at wala akong makitang mali, lahat ay tama.

“Nag-explore kami ng local area, tinikman ang mga pagkain, at nag-enjoy kami.” “Masaya akong marinig ‘yan,” sabi niya, tumango. “Minsan, nakakalimutan natin na mag-enjoy sa maliliit na bagay sa buhay.” “Alam mo,” sagot ko, tinitingnan ang apoy. “Minsan, sobrang nakatuon tayo sa trabaho na nakakalimutan natin ang mga simple ngunit importanteng bagay.” “Exactly,” sabi niya. “Minsan, kailangan natin ang mga ganitong moments para maalala ang tunay na halaga ng buhay.”

Maari mo yun mapulot sa tabi tabi lang. Pero ang taong mahal mo, mahalaga sa buhay mo. Kahit kailan hinding hindi ito mapapalitan. Sabi nila, ang di na mababawi o mababalikan, mga salitang sinabi mo. Mga opputunity na di o pinansin para pagbuksan. At oras. Sa akin. Importante ang lahat ng yan. Ngunit merong mas nakakahigit pa kaysa sa tatlo.

"Ano naman 'yon?" "Ang buhay ay tungkol sa prayoridad. Taon taon, araw-araw, at kahit minu-minuto, kailangan mong yakapin kung ano ang mas mahalaga at mahalaga para sa iyo...at huwag kang lumingon. Kapag hindi naiintindihan o pinayuhan ka ng iba para sa iyong pagpipilian, huwag mo itong pansinin dahil parang sinasabi nila sa iyo na ang gusto nila ay mas makabuluhan kaysa ro'n sa iyo!" Hinawakan naman ni erick ang isa kong balikat.

I rolled my eyes. "Pilosopo ka pa," he seriously said. "Kailangan mong malaman kung gaano ka importante ang pera, Sia. Kung gusto mong bumili, paghirapan mo ang perang gagamitin mo." "I know how important money is. See? I'm using it for important things!" "And the bag is important to you?" he raised his brow. "Of course! I always use them in my daily life!" "Basta. Pumunta ka na ron, Sia."

We just have to be contented for what we have and accept the fact that there are things we can't really have. 'Lets just appreciate everything that we have before time forces us to appreciate what we had.' Something that once we had in life, something we owned and just gone in one snap. Minsan kasi sa sobrang busy nating kunin yung mga bagay na hindi na natin pwedeng makuha ay may mga bagay na tayong naiiwan at hindi na nabibigyan pa ng importansiya. "Reign Mcdemort, how are you?"

“Simula pa lang ng mas tahimik at masayang buhay na para sa atin.” At sa wakas, nakapagpahinga na kami mula sa mabilis na takbo ng mundo ng negosyo. Panahon na upang magtuon ng pansin sa mga bagay na tunay na mahalaga—ang pamilya, ang bawat isa, at ang mga simpleng kaligayahan ng buhay na minsan ay nalilimutan dahil sa kaguluhan ng trabaho. Sa bawat araw na dumadaan, mas lalo naming naramdaman na ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa yaman o posisyon, kundi sa mga sandaling tahimik at puno ng pagmamahal na ibinabahagi namin sa isa’t isa.

“No distractions.” “Excuse me?” nagtaas ako ng kilay. “Nagbabasa ng vlog comments, distractions na ngayon?” “Anything that pulls your attention away from what’s important.” “Oh? And what exactly is important, Mr. Alarcon?” “You. Focused. On your work. On your goals. On... your safety.” Napaatras ako ng konti. That last line—parang may halong emosyon na hindi niya sinasadya. *On your safety.*

Huwag asahang maganda ang pamumulaklak ng isang halamang hindi gaanong inaalagaan. Maraming tao sa mundo ang marunong magpahalaga. Halos karamihan sa kanila'y may iniinda o kapos sa buhay. Sila kasi ang maraming oras na iginugugol sa pagmumuni-muni. Sino nga ba ang tutunganga kung puwede kang araw-araw maglakbay sa iba't ibang lugar gamit ang iyong karpet na gawa sa ipinagdikit-dikit na pera?

At ang tanging importante dito ay ang kapatid niyang babae at ang pamangkin nito. “Hay naku pwede ba huwag na nating pag-usapan ang kotse na iyan, kasi sa totoo lang kaya ko namang bumili ng kotse mula sa ipon ko pero may mga bagay na mas importante at hindi ko talaga kailangan iyan.” Sa wakas nasabi rin ni Aurora at ayaw niya talaga sa mga bagay na hindi naman ganun ka importante. Tapos tatayo na sana siyan ng maalala niya ang sinabi ng Ate niya sa kanya.