Novel & Cerita Important Things Of Life

Napakasama ko dahil sinasaktan ko ang dalawang importanteng tao sa buhay ko. "Kailangan kong umuwi."

Pero may kakaibang gaan sa pagiging ordinaryo nito. May batang dumaan na tumatawa habang tumatakbo papunta sa ina nito. May mag-asawang nagtatalo nang mahina tungkol sa brand ng tinapay. May matandang tahimik lang na pumipili ng prutas. At habang pinagmamasdan ni Lea ang paligid, may realization siyang dumaan sa isip niya— ganito pala ang buhay kapag hindi mo na sinusubukang gawing “important” ang bawat araw.

Kung ano ang pumapasok sa isipan ko ay sinusunod ko lamang. Wala akong kahit na anong maisip o matandaan, at hinahayaan ko lang naman na gano’n dahil ano ba ang kahalagahan no’n? May mababago ba sa buhay ko? Makakatulong ba iyon sa akin? Kung hindi rin naman maganda ang mga nangyari sa nakaraan ay mas lalong hindi ko na nanaisin na isipin pa. Ang mahalaga ngayon ay nandito ako at buhay. Naghihirap man dahil mangmang ako sa kaalaman sa ginagalawan ko ay ang importante ay nakakaraos. Hindi na mahalaga kung masama ba ang ginagawa ko dahil kung may pagpipilian naman ako ay paniguradong wala naman ako sa ganitong gawain, hindi ba?

Kahit pa magpanggap ako habang buhay. Dahil sa huli, ang importante lang ay ako. Ako at ang aking ambisyon. Ako at ang aking kasakiman. Ako at ang aking walang hanggang pagkauhaw sa kapangyarihan.

Ang mga sanggol na ito ang magiging pinaka-mahalagang bahagi ng aming buhay. At sa bawat hakbang namin patungo sa mas maliwanag na bukas, natutunan namin na hindi lang ang mga plano ang gumagawa ng magandang buhay—ang mga sandali, ang pagmamahal, at ang pagkakaroon ng isa't isa sa tabi, yun ang tunay na nagpapalakas sa amin.

Muli akong tumingin sa babaeng importante sa aking buhay, saka nagpamulsa. "Paano? Aalis na muna ako. Salamat sa lahat..."

Importanteng tao? Hindi sapat ang salitang iyon. Dahil sa kabila ng lahat ng tagumpay na mayroon ako ngayon ay may isang tao pa ring hindi ko makalimutan at siya iyon. "Very important." walang dalawang isip kong sinabing salita na yun.

Pagbalik ni Celestine sa apartment, pilit niyang ibinaon sa likod ng isip niya ang rollercoaster ng mga nagdaang araw. May mas mahahalagang bagay siyang dapat unahin—ang mabuhay, ang kumita. At para doon, kailangan niyang magtrabaho.

bulong niya Hinawakan ni Jemalyn ang kamay niya na nasa ibabaw ng mesa. "Actions speak louder than words, Nicole," sabi nito. "If he loves you, he won't behave like that." "Hindi, busy lang talaga siya..." saad niya habang nakatingin sa mga ito. "Ang tanga mo naman," seryosong saad ni Jemalyn. "You deserve someone who treats you like you're the most important person in their life," Rovy Ann said, emphasizing her point. "Not the person who will make you question your worth."

"Walang hiya! Wala na ba silang ibang magawa, kundi ang guluhin ka? Puta naman, bakit hindi na lang sila mamatay nagawa pa talaga ang bagay na ito." "Yeah, at ano naman kaya ang pakay nila? Ano naman ang sinadya nila rito? Base sa nangyari sa loob ng condo na ito, mukhang may importante na hinanap sila. Wait, ano naman kaya 'yon?" "It's okay, the important thing there, naririto pa rin ang importanteng bagay sa buong buhay ko." "What? What do you mean? Then, tell us, what is it?"