Novel & Cerita Important Things Of Life

Ang mahalaga lang sa akin ay ang pag sagot niya ng I do. Sabi nga ng matatanda, maikli lang ang buhay kaya naman dapat natin itong gamitin sa magandang paraan. We should live our lives in fullest. Gawin natin ang lahat ng makapagpapasaya sa atin. Puntahan natin ang lahat ng lugar na gusto nating marating. At kainin ang lahat ng pagkaing gusto nating tikman. Dahil hindi natin alam kung hanggang saan lang tayo at king hanggang kailan lang dito sa mundo.

Totoo nga. Kasi ngayon, alam ko na, gets na gets ko na. Ang pagmamahal, ang pamilya, at ang mga taong nagbibigay saysay o saya sa buhay mo, sila ang mga bagay na hindi matutumbasan ng kahit anong yaman o tagumpay.

Hindi ko aakalaing aabot ako sa ganitong pagkakataon. Pero kung gusto kong kumilos at protektahan ang sarili ko pati na rin ang mga taong importante sa aking buhay, tama lang itong gagawin ko.

"It was really unexpected. Alam mo naman na madami siyang pinagdadaanan at kailangan niya ako. Something bad might happen to her if I weren't by her side that time. She is my friend. Siguro naman ay alam mo na mas importante ang buhay niya kaysa sa party na ito," His words slightly broke my heart. Totoo naman na mas importante ang buhay ng isang tao kaysa sa isang party pero hindi ko pa rin maiwasan masaktan. This is the party we prepared for our baby, and for us as a couple. Hindi ko matanggap na parang hindi 'yon importante sa kanya. "What the---"

“Oo, mahal. Kailangan natin ‘yan. Hindi lang para sa’yo o sa’kin, kundi para sa buong pamilya. Para hindi tayo malimutan ng mga simpleng bagay sa buhay.” Naisip ko na minsan, sa sobrang busy ng buhay, nakakalimutan namin na ang tunay na halaga ay hindi nasusukat sa materyal na bagay o tagumpay sa trabaho. Sa mga maliliit na bagay—sa mga tawanan, sa mga yakap, sa mga pag-uusap ng magkasama—doon ko nakikita ang tunay na halaga ng bawat araw.

Nag-usap pa kami ng mahaba, small things, serious things, random things, walang effort, parang magkatabi lang kami. Pagkababa ko ng phone, napansin ko wala na yung bigat kanina. At doon ko na-realize. Ano ang nagbago. Ano na siya sa buhay ko. Hindi na ito basta arrangement. Hindi na convenient. It’s vital. Needed. This is real. Mas kailangan ko ang babaeng ito kaysa sa kahit ano, kahit sa paghinga.

Hindi na siya natatakot magtanggol sa kanyang mga prinsipyo, at hindi na niya hahayaang maagaw ng business pressure ang mga bagay na mahalaga sa kanya. --- Habang ang buhay ay patuloy na naglalakbay, natutunan nilang dalawa na hindi lahat ay laging magiging madali. May mga pagkakataon na kailangan nilang magdesisyon kung alin ang mas mahalaga, at may mga pagkakataon din na kailangang ipaglaban ang mga bagay na mahalaga sa kanilang puso. Ngunit sa bawat hakbang na kanilang tinatahak, natutunan nila ang halaga ng tiwala, komunikasyon, at pag-unawa.

Pero hindi na mahalaga iyon. Ang importante ay may mga bagay kaming natutunan dahil sa mga nangyari. Alam ko na ang lahat ng sakit na naramdaman namin ay matutulungan kami na mas maging malakas pa para sa mga pagsubok na haharapin namin sa hinaharap. Kasi hindi naman dito nagtatapos ang kuwento namin, ito pa lang ang tunay na simula.

Pero sadyang kabaliktaran ang lahat. Mas gugustuhin ko pang maging simpleng tao na may simpleng buhay, ang importante ay makakakain lang ng higit sa tatlong beses sa isang araw. At higit sa lahat may pagmamahal sa bawat isa, that’s more than enough. Kuntento na ako sa ganoon. I don’t need material things. All I need is affection, attention and love. Kaya nga siguro na uso ang motto na “Life is so, unfair.” Kasi totoo naman.

Ngayon, naiintindihan ko na ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa laki ng kumpanya o dami ng ari-arian. Narito mismo sa harapan ko ang pinakamahalagang biyayang natanggap ko. Ang babaeng minsan kong sinaktan ang siyang muling bumuo ng puso kong ako rin ang sumira. Ang babaeng minsan kong pinaiyak ang siyang nagbigay sa akin ng tahanang matagal kong hinahanap. At ang babaeng minsan kong hindi pinahalagahan ang siyang nagbigay sa akin ng dalawang pinakamagandang regalo sa buhay… ang aming mga anak. Marahan kong hinawakan ang kamay ni Eve.