Most Important Novels & Stories

“Because someday s'ya po ang magiging tagapagmana nitong lahat that's why she's more important than anything. " “Okay hijo,I don't know who's that lucky girl. Pero I agree na may mas importante sa buhay natin na kailangan nating unahin." “Thank you po Sir, at naiintindihan n'yo po ako. Pero ginagawan ko po ng paraan Sir na maging number one ulit ang mga product natin." “Verygood hijo, so sige hindi na ako magtatagal kung may problema and you need my help nandito lang ako."

“Hindi naman lahat ganoon kasi naaalala pa rin naman kita. Although, yung ibang bagay nawala sa isipan ko but it still fine. Ang mahalaga ay ikaw, hindi ka nawala sa utak ko.” Naging seryoso ang mukha ko sa naging pahayag niya. “Still. The fact na may nakalimutan ka, it means, may amnesia ka. Baka mamaya importante yun sayo.” Umiling siya. “There are three things na importante sa akin. Si mama, ang kumpanyang pinagpaguran ko at ikaw. The fact that I remembered you all, ay ayos ako. So yung mga nakalimutan ko, mga walang kwentang ala-ala na yun.”

I asked. "I couldn't lose it, baby. It's the first picture of our baby. It's important to me. You, my twins and our baby," hinaplos niya ang tyan ko sabay napatingin saakin ulit, "are the most important to me. You all mean so much world to me." He said and kissed the back of my palm.

panimula nito. Hindi niya maiwasang hindi ito pangunutan ng noo. “Bakit, gaano ba ‘yon kaimportante? Mas importante ba iyon kaysa sa trabaho mo? Mas importante ba kaysa sa ‘kin?” tanong niya, may kalakip na pagtatampo sa tono. “Sweetheart, sobrang importante ng pinuntahan ko dahil bahagi ito ng buhay mo, bahagi ng pagkatao mo…”

Pero bago niya maibaba ang tawag, agad siyang pinigilan ni Sven. “Nevaeh.” Natigil siya at muling inilapit ang cellphone sa tenga niya. “Hmm? Bakit?” Parang nagdalawang-isip pa si Sven bago tuluyang nagsalita. “Alam mo ba kung ano ang pinakaimportanteng bagay sa isang mag-asawa?” Natigilan si Nevaeh. “Ano?” Mababa at banayad ang boses nito. “Ang manatili sa tabi ng isa’t isa.”

kilala ko naman ang asawa ko na matulungin din talaga. "I don't know. I just help them a small amount tapos wala na akong balita. Change topic na. Hindi naman sila importante sa buhay natin. Ang mahalaga, pinatunayan ko sa 'yo na ikaw ang pinaka importante sa akin. so paano, magbibihis ka ba o ikaw na lang ang aalmusalin ko?"

tanong ko habang nagsusulat siya ng notes ko sa Science. Ngumiti siya at tumingin sa akin. “Para sa’yo? Kayang-kaya ko lahat.” Hindi ko alam kung bakit, pero halos maiyak ako sa sagot niya. Parang, sa dami ng ginagawa niya, sa dami ng problema niya bilang CEO ng kumpanya, ako pa rin ang pinaka-importante sa kanya.

— At sa tahanang iyon— punong-puno ng simpleng sandali— doon nila natagpuan— ang pinakaimportanteng bagay. — Hindi kasiguraduhan. Hindi perpeksyon. — Kundi kapayapaan. — At sa wakas— sapat na iyon.

Ah, basta. “Anyway, Hindi kita tinawag dito,” sabi ko, “para pakinggan kung paano ka nahulog sa kambal ko.” Tumalim ang tingin ko. “Tinawag kita dito para malinaw sa’yo ang mga bagay.” Umayos ako ng upo, ipinatong ang mga kamay sa mesa. “Rosie is the most important person in our lives.” Tahimik siyang nakinig at naghintay ng sunod kong sasabihin.

I shouldn't be selfish. Hindi naman mahalaga ang mga medalya o maging ang diploma na nakamit ko sa araw na iyon kaya dapat ay okay lang ito para sa akin. My family is the most important thing to me. I can always have those material things later anyway. Like I said, naiintindihan ko. But when I reached high school, doon ko na natanggap ang mapait na katotohanan.