In Case Of Emergency の小説・ストーリー

sagot ni Hannah. "We will provide the patient a first aid for now, dahil kailangan pa po muna naming tawagan ang relatives niya bago ang lahat," tugon ng nurse na ikinatango naman ni Hannah. Habang ako ay sinsilip 'yung ginagawa sa lalaki doon sa loob ng emergency room.

Saka hindi nito ugali ang hindi tumawag kung hindi man magkaroon ng emergency. Umupo siya sa tabi ni Mike at hinawakan ang kamay nito. “Mike, please gumising ka na. Sige ka ‘hindi na kita babalikan kapag hindi ka pa bumangon d’yan.” pinisil niya ang kamay nito. Gano’n nalang ang panlalaki ng mata niya ng gumanti ng pisil ito. “M-mike!” nagmamadali siyang tumayo para pindutin ang red button sa silid na nagsisilbong emergency button.

Ang reception area na dati ay tahimik at organisado… Ngayon ay parang evacuation zone. Tumunog ang emergency notification system. SYSTEM ALERT. CORE SERVICES UNSTABLE. Nang makapasok kami sa elevator bay, halos punuan. May nagtatalo kung sino ang mauuna. May nagmumura. May nanginginig ang kamay habang hawak ang tablet. Pumasok kami sa isang elevator. Tahimik sa loob. Pero mabigat ang hangin.

"Our transaction is called a concierge medicine. You could call me anytime you want if there is an emergency. Pero kung unreachable ako at nasa kalagitnaan ng surgery, pwede ka naman tumawag sa mismong office ng hospital. I think we're clear about this." Saglit akong yumuko at kunwari ay nahihiya. "I see, your phone number is here," sabi niya nang hindi tumitingin sa akin at sa folder lang nakatingin. "So, I could call you anytime?" I nodded. "Yes, only if there's an emergency," pagtatama ko. As if naman na tawagan niya ako sa kung anong dahilan lang. Tinignan ko siya nang mabuti. Bahagyang nakapout ang mga labi niya habang ini-scan ang folder tungkol sa akin. But one thing I noticed, he's h

Hangga't nangyari ang insidente ng food poisoning sa iyong restaurant, matatapos ang lahat, at ipapasara ang iyong restaurant. Ang lahat ay nagpakita ng madilim na ekspresyon. Tumayo ang doktor at sinabing, “Tumawag sa 911 ngayon. Kung maaantala muli ang ating mga plano, hindi na siya maliligtas." Nang marinig ito ng mga kaibigan ng nahimatay, lahat sila ay natigilan. Inilabas nilang lahat ang kanilang mga cellphone at tumawag sa 911 dahil sa emergency na nangyari.

wala siyang nagawa kundi mapaatras, natataranta. Mabilis na inilapit ng lalaki ang telepono sa kanyang tenga. Ngunit naibaba na ni Zamarha ang telepono. Samantala Hospital… Mabilis na bumukas ang pintuan ng emergency room habang isinusugod si Mrs. Montale sa loob. Sunod-sunod ang yabag ng mga nurse at doktor. “Clear the way! Emergency!” sigaw ng isang nurse. Sa likod nila—nakasunod si Althea.

Yes, it's true! Kapag tumunog ang emergency alarm ng barko ay may dalawang ibig sabihin, either may masamang nangyari or baka may emergency call ang binata. Sinadya niyang ganoon ang set up ng barko upang kahit nasa gitna sila ng dagat ay malalaman niya kung may nangyayari sa pamilya niya. Qt hindi nga siya nagkamali dahil makalipas ang ilang oras nang nasa pampang sila ay halos gumuho ang mundo niya sa narinig o nalaman.

Tatapang ka kasi talaga kapag si Thunder ang asawa mo dahil para ka kasing may everyday duel sa isang dragon. Sumilip ako ng bahagya sa pinto. Laking gulat ko ng makitang may ibang tao sa loob at mukhang hinahalungkat nya ang gamit ni Thunder. Dahan dahan kong pinindot ang emergency buzzer na meron kami dito sa bahay. Bawat bahay dito sa subdivision na to ay may emergency button na kapag pinindot mo magbibigay ng signal sa mga guards at pulis na rumesponde sa bahay nyo.

I said to him. Tumango ito at pinagbuksan ako pinto. Pag-upo ko ay kumaway ulit ako sa kanila bago sinarado ni Elias ang sasakyan. Huminga ako ng malalim at lumingon sa bintana. I'm really thankful na tinted ito so I can clearly see them. Nakatitig ang iba sa kotse ko habang may pinag-usapan. Umiwas ako ng tingin at kinuha ang phone sa loob ng purse. Tinignan ko kung anong oras na but suddenly it's dead bat na kaya kinuha ko ang keypad phone ko in case of emergency. Yes! I used a keypad phone for emergencies. What's wrong with that?

"May emergency po kasi. Sa room 805. The patient's undergoing seizure. Wala pa pong available na doctor." Sa narinig ay biglang umurong palabas ang mga paa ko. I went back to the elevator at mabilis kaming sumakay roon. Call of duty. Kahit gustong-gusto ko nang umuwi ay hindi ko maaaring tanggihan ang pasyenteng may kailangan ng tulong. Kasama iyon sa mga sinumpaan kong tungkulin kahit noong nag-i-intern pa lang ako. Nakasalalay sa amin ang kaligtasan ng mga pasyente. At walang pinipiling oras ang pagkakaroon ng mga ganitong emergency.