Novel & Cerita In Case Of Emergency

Nandoon din ang emergency numbers ng hospital, kailangan kong kumilos, kailangan kong malaman kung ano ang nangyayari sa akin! Nang makuha ang telepono ay agad akong nag-dial. "Hello?!" Sagot sa kabilang linya. "Hello! Please help me, there's an emergency situation here, here's the address..." sambit ko pa sa telepono sa oras na iyon. "What's happening, maam?" tanong ng babaeng nasa kabilang linya. "I'm bleeding... Hurry." "Okey maam, hold on tight, the emergency team is now coming to your way." Hindi ako pinabayaan ng nasa telepono, kinausap niya ako hanggang makarating ang emergency team.

sagot ni Hannah. "We will provide the patient a first aid for now, dahil kailangan pa po muna naming tawagan ang relatives niya bago ang lahat," tugon ng nurse na ikinatango naman ni Hannah. Habang ako ay sinsilip 'yung ginagawa sa lalaki doon sa loob ng emergency room.

Ang reception area na dati ay tahimik at organisado… Ngayon ay parang evacuation zone. Tumunog ang emergency notification system. SYSTEM ALERT. CORE SERVICES UNSTABLE. Nang makapasok kami sa elevator bay, halos punuan. May nagtatalo kung sino ang mauuna. May nagmumura. May nanginginig ang kamay habang hawak ang tablet. Pumasok kami sa isang elevator. Tahimik sa loob. Pero mabigat ang hangin.

"Our transaction is called a concierge medicine. You could call me anytime you want if there is an emergency. Pero kung unreachable ako at nasa kalagitnaan ng surgery, pwede ka naman tumawag sa mismong office ng hospital. I think we're clear about this." Saglit akong yumuko at kunwari ay nahihiya. "I see, your phone number is here," sabi niya nang hindi tumitingin sa akin at sa folder lang nakatingin. "So, I could call you anytime?" I nodded. "Yes, only if there's an emergency," pagtatama ko. As if naman na tawagan niya ako sa kung anong dahilan lang. Tinignan ko siya nang mabuti. Bahagyang nakapout ang mga labi niya habang ini-scan ang folder tungkol sa akin. But one thing I noticed, he's h

wala siyang nagawa kundi mapaatras, natataranta. Mabilis na inilapit ng lalaki ang telepono sa kanyang tenga. Ngunit naibaba na ni Zamarha ang telepono. Samantala Hospital… Mabilis na bumukas ang pintuan ng emergency room habang isinusugod si Mrs. Montale sa loob. Sunod-sunod ang yabag ng mga nurse at doktor. “Clear the way! Emergency!” sigaw ng isang nurse. Sa likod nila—nakasunod si Althea.

Yes, it's true! Kapag tumunog ang emergency alarm ng barko ay may dalawang ibig sabihin, either may masamang nangyari or baka may emergency call ang binata. Sinadya niyang ganoon ang set up ng barko upang kahit nasa gitna sila ng dagat ay malalaman niya kung may nangyayari sa pamilya niya. Qt hindi nga siya nagkamali dahil makalipas ang ilang oras nang nasa pampang sila ay halos gumuho ang mundo niya sa narinig o nalaman.

“Code Blue, Emergency Room!” Narinig ni Moises Floyd ang announcer na tumatawag ng mga pangalan sa emergency room. Naiintindihan niya agad na may pasyenteng nakakaranas ng cardiac arrest at lahat ng available na nurse sa parehong palapag ay nagmamadaling tumulong. Sumakay siya sa elevator. Sa bawat palapag na humihinto ang elevator, mas maraming nurse ang sumasama, nagmamadaling patungo sa pinagmulan ng emergency.

Tatapang ka kasi talaga kapag si Thunder ang asawa mo dahil para ka kasing may everyday duel sa isang dragon. Sumilip ako ng bahagya sa pinto. Laking gulat ko ng makitang may ibang tao sa loob at mukhang hinahalungkat nya ang gamit ni Thunder. Dahan dahan kong pinindot ang emergency buzzer na meron kami dito sa bahay. Bawat bahay dito sa subdivision na to ay may emergency button na kapag pinindot mo magbibigay ng signal sa mga guards at pulis na rumesponde sa bahay nyo.

Kindly go to the emergency entrance. Code blue means there's a severe emergency na paparating sa hospital at kailangan lahat ng medical personnel do'n. "I have to go. Mamaya na lang po. Pabantay na lang po muna sila Jash," paalam ko sa kanila at humalik sa pisngi nung mga anak ko at nagpaalam kila papa. "Let's go, Joy," saad ko kay Joy na inaantay ako.

Pagod na ang mga kasamahan ko, ngunit tuloy-tuloy pa rin kami sa pagtatrabaho. Bandang alas-otso ng gabi, biglang dumating ang balita mula sa emergency room. Isang malagim na aksidente ang naganap, dahilan upang mapuno ang ER ng mga biktima. Agad akong tumakbo patungo roon upang tumulong.