In Case Of Emergency Mga Nobela at Kwento

Adrenaline hormones! " sir, kahit na daplis lang Yan, kailangan pa rin pong gamutin Yan. Baka po mainfect Yan lalo pa't bullet shot. Ang mabuti pa po ay sumama na po muna kayo samin dito sa emergency room at nang malapatan na po Yan ng paunang Lunas. Para malinis na rin po," As long as it's needed, tumanggi pa rin ako. " but I need to see my wife. I need to check her, " pag tanggi ko.

"Okay lang ang baby ko." Napabuga ng hininga si Jolo, ngunit maya-maya may naalala. "Ay nga pala, si Ma'am Caitlin..." Agad nitong hinawakan ang basang bag. Tumingin ito kay SPC Sanchez, "Mayroon kaming aid kit na dala, Maam. Kumpleto sa emergency med dito." Agad nitong kinuha ang box sa loob. Organizer box iyon na may mga lamang gamot at kagamitang gamot rin. Kumpleto na in case for emergency.

Pagod na ang mga kasamahan ko, ngunit tuloy-tuloy pa rin kami sa pagtatrabaho. Bandang alas-otso ng gabi, biglang dumating ang balita mula sa emergency room. Isang malagim na aksidente ang naganap, dahilan upang mapuno ang ER ng mga biktima. Agad akong tumakbo patungo roon upang tumulong.

Work only. Emails. Reports. Meetings. Nothing personal. Nothing unnecessary. Pero minsan, mas lalo kang pinapahirapan ng mga bagay na pilit mong kinokontrol. Lalo na kapag hindi nawawala ang awareness. Bandang gabi, may emergency call mula sa outreach site sa labas ng lungsod. Supply discrepancy. Delayed transport. At dahil kulang ang tao napilitan kaming pumunta. Ako. At si Elyse.

Hindi nga naman normal sa mga ito ang makakita ng motorsiklong kusang aandar at maghahanap ng sarili nitong parking space. Nagulantang ang buong ospital nang kapagdaka ay biglang tumunog ang emergency sound system ng kabuuan ng establisyemento. Hindi pa nga tuluyang nakakapasok sa ospital si Veron ay ganitong senaryo na kaagad ang sasalubong sa kaniya. “Doctor Ramos, you have an emergency service with patient 206!” Narinig pa niyang anunsyo mula sa front desk ng ospital.

Mas matangkad pa yata siya sa Dark Angel ko, eh! “Bukod diyan, mayroon din tayong Emergency Kit at First Aid Box. Dito sa airline, mabilis mangyari ang mga aksidente o biglaang pagkakasakit—lalo na sa mga pasaherong matatanda o may karamdaman habang naghihintay ng kanilang flight. Kailangan mong malaman kung nasaan ang bawat gamot at gamit para kapag kailangan ko, maibibigay mo agad sa akin.”

Isang payapang ngiti. Pagkatapos ay marahan nitong ipinikit ang mga mata. Parang nahinto ang paghinga ni Cassie. "Mr. Benetiz!" Mabilis siyang lumuhod sa tabi nito. "Someone call an ambulance! Bilisan ninyo!" Nagkagulo ang mga tao sa paligid. May tumawag sa emergency hotline habang ang iba naman ay tumulong sa pagharang ng trapiko. Magulo ang isip ni Cassie.

“Beybi, tumawag ka ng ambulansya. Nasa contact.” Ibinigay niya rito ang cellphone bago binalik ang atensyuon sa matanda. Dahil sila lang mag-ina ang magkasama sa bahay, ay tinuruan niya si Kai kung paano kumontak ng police station, ambulansya, fire station at iba pang kailangan kung sakaling magka-emergency. Pinulsuhan niya ang matanda. Nakahinga siya nang maluwag nang dumating ang medics at agad na isinakay. Dahil walang kasama, ay sumampa rin sila ni Kai.

Sa labas, saglit siyang natigilan. Plano sana niyang dumiretso sa law firm, pero biglang nag-vibrate ang cellphone niya. Si Daisy. “Casey, bilis! Punta ka sa opisina, may emergency!” Napabuntong-hininga si Casey bago sumakay ng sasakyan. Hindi pa man siya nakakaupo nang maayos, pakiramdam niya ay may paparating na panibagong sakit ng ulo.

Nabalisa ng sobra si Sean. ‘Ano ang nangyayari? Nasa loob pa ba ng ward si Bonnie? Ayos lang ba siya? Kasama niya pa ba ang sanggol niya? Siya… Kahit pagkatapos ng mga nangyari, pipiliin niya pa rin ba si Jim?’ Biglang nagring ng malakas ang emergency alarm. Nilagay ng doctor ang emergency button para ang mga tao sa ward ay pwede itong pindutin para ipaalam sa hospital staff na may emergency na nagaganap.