In The Philippines Novels & Stories

She asked at umiwas ako nang tingin "Mama?" Tawag ni Zeus sa akin "Its a long story anak, but I have a good news! Uuwi na tayo sa Philippines at doon niyo na makikita sa papa niyo" Saad ko at nakita ko naman kung paano sumaya ang expresyon nilang dalawa. Kaya kahit labag sa loob ko ay uuwi ako, uuwi kami nang Pilipinas

sagot ni Jenna sa kausap sa telepono. "Mommy, are we going to the Philippines na?" Isang bibong bata ang basta na lang sumulpot sa likod niya at yumakap sa isang binti niya. He's just five years old, but he already exuded an unparalleled aristocratic temperament. Ngumiti siya habang niyuko ang anak, "Do you want to go to the Philippines with Mommy?" "Yes! Yes! I want to go to the Philippines, Mommy. I want to see Lolo Diego. I will be able to see my lolo at last, right?" Bumitiw ito sa binti niya saka masayang tumalon-talon.

Isang isla kung saan ang mga hayop roon ay malayang namumuhay sa malawak na lupain. I also know that the Calauit Safari Park is one of the most popular tourist attractions here in the Philippines. And the most I love is that the visitors are allowed to feed them and apparently they have a passion for bananas. Sobrang nakakatuwa at nakakagiliw silang tignan at panoorin.

Apologetic na sagot nito. "I get that in your country, you are used to it but, you are in the philippines. You don't want other people to criticize you and talk behind your back." Sagot niya. Nagpapakatotoo siya dahil subok na niya ang mga panghuhusga ng tao lantaran man o patalikod.

"I was busy on college and working out, Ellie. But don't worry. I am back in the Philippines." "For good?" "For you—No, I mean... yes, for good. I am back in the Philippines for good." Mahigpit na napaangkla siya sa leeg nito at ipinikit na ang mga mata. Ilang segundo pa lang ay nakaidlip na siya ng hindi niya namamalayan.

Matagal na niyang hinanap si Cherry, ngunit bigla itong naglahong parang bula. Tinitigan niya ang dokumentong hawak niya—ang huling detalye ng pagbaba ni Cherry. "Philippines." Tanging iyon lang ang impormasyon niya. Pero sapat na ito para magsimula siyang maghanap.

igting ang mga panga na sagot n'ya rito. "If that's your plan, then kasama mo kami Ponce! He is in the Philippines at territoryo natin ang Pilipinas, kahit saan pa s'ya magtago mahahanap at mahahanap natin s'ya," sabat ng ama ni Trina. Malamig at nakakatakot ang boses nito at alam n'yang delubyo ang hatid nito kapag ito ang gumalaw. "Thank you mga tito's pero hindi ko na kayo aabalahin pa sa gyerang ito. Ang pagsama n'yo sa akin dito ay isang malaking bagay na para sa—,"

Ganun naman talaga maglaro ang buhay diba kelangan mo ng pera para mag-function lahat ng nasa paligid mo. My mom is a lawyer, and my dad is a businessman; he is the CEO of one of the biggest companies in the United States. I know you're wondering why I am here in the Philippines. It is because my grandma and grandpa are here and we're celebrating their wedding anniversary. I born here in the philippines and when i was 15 we flew in the united state para mag patayo ng bahay namin at duon nalang manirahan and now that i'm 20 i decided na dito nako manirahan here in philippines. I don't like the atmosphere there in the US, which is

Right here, right now. I couldn't say that I don't miss a bit of my life here in the Philippines. In fact, maraming bagay akong na-miss na gustung-gusto ko nang balikan at gawin ulit. But that doesn't include my past stupidity and dumb behavior.

Natigil ako sa pag-iisip nang marinig ang sinabing iyon ni Trevor. Simula noong magkaisip siya ay ito ang unang beses na nagtanong siya tungkol dito. Natahimik ako dahil hindi ko alam ang isasagot. Hindi niya inalis ang mga mata niya sa akin. His eyes were curious and demanding. "Baby, he's in the Philippines," pagtatapat ko kaya nangunot ang noo niya na parang nag-iisip. "Philippines? Buradan uzak mi?" Philppines? Is it far from here?