In The Philippines Novels & Stories

Kaya sinagot niya. "Kon'nichiwa mama. Naze anata wa? Hello, mom. Why you are calling?" tanong niya sa ina. Nasa Japan ito kasama ang papa niya dahil doon ang main ng business nila. "Aitaiyo, musuko. Zehi goran kudasai. I miss you, son. Please visit us," his mother answered. He also missed his mom and dad but he need to stay here in the Philippines. He's not yet graduated in his course. And he also enjoyed staying here. But he knows what his mom feels today.

Sumang-ayon naman ako sa kaniyang sinabi sapagkat ito ay tunay. "Maari ba akong magtanong?, Bakit ka nga pala nagpunta dito sa Pilipinas, eh nag-aaral ka sa Espanya?" Tanong ko matapos makapag-ipon ng kapal ng mukha. "Paano mo nalaman iyon?" "Hula ko lang, ngunit tama ako, hindi ba?" Tanong ko pagkatapos ay marahan na tumawa. Ngayon, masasabi kong ang pader sa pagitan naming dalawa ay nagsisimula na masira

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.

MANILA, PHILIPPINES TAGUMPAY na ngiti ang gumuhit sa labi ni Alessia nang tumuntong ang kanyang mga paa sa loob ng NAIA. She made it this far. Kinailangan niyang bumili ng dalawampung plane tickets patungo sa iba-ibang destinasyon sa mundo para kahit paano ay ma-delay ang paghahanap sa kanya. Although they would trace her here in the Philippines sooner. Sisiguraduhin niyang hindi iyon magiging madali.

Rain's POV Napapailing na lang ako habang nakatingin sa kaibigan kong matamang nakatitig sa TV dito sa barracks. We're here in Russia, thousands of miles away from the Philippines, pero ang unang ginawa ng loko pagdating namin ay humanap talaga ng paraan para makasagap ng Philippine news channels.

Bagong gising. "Yes, baby, we're in the Philippines now," masuyong sagot niya sa anak. "Yehey! I'm so excited to meet grandma and grandpa," biglang sigaw ni Casey na nabubulol pa at napapalakpak pa ito ng mga kamay.

"Saang bansa natin siya maaaring sunduin?" "Philippines." Itiniklop na ni Sela ang kaniyang laptop. "Nakausap ko na siya. At pumayag na siya na iuwi natin siya dito sa Japan pero para sa kaniyang kaligtasan ay dadalhin muna natin siya sa Hawaii. Mananatili muna siya doon hanggang sa masigurado natin na walang nakasunod sa kaniya."

Dahan-dahan kong inangat ang aking paningin at halos buhusan ng malamig na tubig ang buong pagkatao nang makumpirma kung sino ito. 'My man. My reason why I want to go back in the Philippines.'

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..

Napaupo siya sa malambot na kama at tinitigan ang binata. "My mommy is married and that's my daddy. They were left in the Philippines. So if you're going to say nonsense, get out." Saad niya. Ayaw niya kasing makarinig ng kung ano tungkol sa napapansin niya rin sa ina. Gusto niyang magbulag bulagan. Nakita niya namang ngumisi ang lalaki. “Wow! You're just here for the first day, pero feeling rich kid kana? Is that the attitude of ignorant women in the Philippines?” Nanunuyang saad nito.