Pain Word Novels & Stories

Ganitong sakit pala ang ipinaparamdam ko kay John sa tuwina dahilan para makagawa siya ng isang malaking pagkakamali sa akin. Ayaw ko nito. Ayaw ko ng ganitong pakiramdam dahil masakit at paramg pinipilipit ang puso ko. Sobrang sakit na halos hindi na ako makahinga sa pag-iyak. Please, can someone take this pain away fom me? Ayaw ko nito. Masyadong masakit at hindi ko kaya ang ganitong klaseng sakit. Please. Please, someone take this pain away. It damn hurts. It truly hurts. Napaluhod na lang ako sa sobrang sakit na nararamdaman ko at napahagulgol ng iyak.

May pag-aalala sa anyo. Umiling ang donya. “I know that there is no medicine for this kind of pain, apo.” Itinuro ng matanda ang tuhod niya. “Bihira ako mag-take ng any pain reliever. There is no cure for this. Alam mo ‘yan. Unless pinahihirapan akong masyado, saka ako umiinom para kahit paano makaginhawa ako. But today, hindi naman sobra ang kirot. Nang i-massage ni Nancy, medyo nawala-wala naman.”

Parang sirang plaka na nagpa-uit-ulit sa tainga ko ang mga boses nila. "Ahhh!!!" Umiiyak na sigaw ko. This is the first time that I felt pain and hurt like this. It hurt like hell. Like I am dying. “Davy… you hurt me.”

But as his hands touched my skin, I couldn't suppress a sharp intake of breath, pain coursing through me like a searing flame, causing me to bite down on my lower lip. "Fuck, sweetheart!" His exclamation was filled with shock and concern as his gaze shifted to something behind me. Slowly, I attempted to stand, my limbs trembling with the effort, but the pain was relentless, threatening to overwhelm me. Tears welled up in my eyes as I fought against the agony, my vision blurring with each passing moment.

He was with me at my weakest and he promised me that he won't let me feel the same pain. Suddenly I felt weak, nanghihina akong lumuhod sa buhanginan at doon ako humagulhol. I sobbed hard, clenching my fist while punching the soft sand. I feel the pain of the sand hurting my skin. But the pain I feel in my hands is nothing compared to the pain I feel inside my heart. Inangat ko ang tingin sa paligid. Madilim...sobrang dilim. Lalo pang dumilim ang tingin ko dahil sa mga luhang tumatabon sa aking mga mata.

"Heto, inumin mo itong pain reliever. Hindi naman kita pwedeng kaskasan lang ng pain reliever ointment dahil kalat sa katawan mo ang mga sugad mula sa mga kalmot nila." Dahan-dahan akong tumayo ngunit napasigaw at napahiga ding muli nang hindi sinasadyang maipantukod ko ang braso kong nabalian nga pala. Agad na umalalay sa akin si Joshua at napamura nang makita ang luhang tumakas sa mata ko dahil halos mamilipit ako sa sakit.

Nakakapanghina, nakakapangmanhid, hindi ko na alam kung anong gagawin para lang maibsan ang sakit. Durog na ako pero parang paulit-ulit pa akong dinudurog. Parang wala ng katapusan lahat ng paghihirap na naranasan ko. Ano ba ang kailangan kong gawin para matigil ang lahat ng to dahil sobrang sakit na. Oh p-please can someone help me stop this pain? Please, stop this pain...I'm begging...I'm begging. This pain is killing me.

tingin nito sa kanya habang nilalantakan na ang pizza na inorder nito kanina. "Hindi ganoon kadali ‘yon." Salungat niya sa sinasabi nito. "Alam kong hindi madali. Pero ano ba ang madali para sa iyo? Ang bigyan sya ng chance? O, pahirapan ang sarili mo hanggang sa kainin ka nyang sakit na nararamdaman mo? I've been through a lot of pain, Ash. You knew very well that pain is like my oxygen to live with. But now, see I've learned how to live with it. Nasasaktan ako pero at least nagiging masaya ako. You see my point? Pain and happiness coincide on each other. Hindi porke’t ayaw mong masaktan hindi ka na masasaktan…"

To make sure no one could ever take her away from me? Or maybe… I was never someone she needed in her life to begin with. Pinikit ko nang mahigpit ang aking mga mata, pilit na pinapakalma ang aking paghinga. It’s too much. This pain is too much. Góddamn it… I don't want this fúcking pain. Hindi ako makahinga dahil sa nalulunod ako sa sobrang sakit. Ilang beses akong napailing at pinahid ang mga luha ko.

Napaigtad siya sa sakit. He spread her legs and forcefully enter his thick, hard sword, dahil maharas nitong ipinasok iyon sa kanya, nakaramdaman siya na tila may napunit sa loob niya. It was extremely painful, her tears wouldn't stop falling as she endured his harsh thrust.