Novel & Cerita Inferno

Sagot ko sa kanya. Si Santiago de Vera ang mag-uutos na gumamit ng bato sa lahat ng gagawin nilang constructions sa Manila because of the Great Fire of Manila noong 1583! I knew it! Buti pa kay Joanna may natutunan ako kaysa naman sa prof ko na namamahiya.

​LIANA’S POV ​Ang amoy ng malamig na bakal, lumang semento, at ang matapang na amoy ng antiseptiko ay bumubuo sa atmospera ng aming pansamantalang kuta. Nasa ilalim kami ng isang abandonadong bodega sa tabing-ilog ng Thames, isang lugar na tinatawag ni Vane na 'The Dead Zone' dahil sa kawalan ng signal ng mga surveillance cameras ng Council. Ang bawat hininga ko ay may kasamang amoy ng amag at basang lupa, ngunit hindi ko ito iniintindi. Ang buong atensyon ko ay nakatutok sa lalaking nakahiga sa harap ko.

Hanggang sa nagkaroon ng malaking hidwaan sa pagitan ng mga Banal at mga nasasakupan ng Hari ng kasamaan. Nagkaroon ng malawakang himagsikan, digmaan at patayan. Hanggang sa tuluyan silang ipatapon sa kalaliman kung saan tanging liwanag na nagmumula sa mainit na apoy, mga nagbabagang mata ng demonyo o diyablo. Nakakakilabot na hiyawan ng kapighatian sa mga mortal ang maririnig. Tanging kadiliman na walang-hanggang ang makikita sa buong paligid na tanging sa "Empyerno" kung tawagin lang malalasap.

Takhang tanong ko habang umiinom sa tumbler na may lamang alak. "Wala ako sa Elisora." Simpleng sagot nito. Kumunot ang noo ko dahil hindi ko siya gets. "Elisora is a world of magic, heaven of magic. The afterlife of Enchanta. There are three cities that you see once you are at Elisora: The Hygimp city, the most powerful and active city. The Zahaora City, second to Hygimp. And lastly the Aslanboush, the city of kind creatures. There are four elements queens that you can barely see. A ruler of Aslanboush, the death queen, and the zodiac signs/ celestial spirits."

Ang kaninang lalaking sumalubong sa amin ay nasa likod niya. “Wow. It’s so nice to finally see you, Aeris Steele,” aniya at ngumiti. Maging ang boses nito ay tila may kalakip na pagbabanta. “I’m Natasha Terranova. I’m sure you know who I am already.” Tumango ako at mas pinatigas ang ekspresyon ko. Sinabi nila sakin kung gaano kadelikado ang leader ng Inferno. She can’t feel pain and remorse kaya kaya niyang pumatay nang walang pagdadalawang-isip.

Mahigpit kong pinagsalikop ang aking dalawang kamay sa ilalim ng lamesa habang nakikinig. "Ang taniman naman ng kape ay nakapangalan pa rin saiyo, Czarina. Ang mga lupain sa karatig lugar at nasasakupan ng lungsod ng San Antonio ay saiyo pa rin nakapangalan." Patuloy nito. "At ang huli ay ang Callejo's group of company and Callejo's hotel ay nakapangalan kay Czarina Callejo's the one and only child of Mattías and Matilda Callejo."

Sa isang iglap, ang unang linya ng depensa ni Malakarion ay naging abo at yelo. Ang sorpresa ay gumana. Ngunit ang isang pugad ng mga demonyo ay hindi basta-basta sumusuko. Mula sa kadiliman ng mga kuweba at mga kuta, isang nakakabinging atungal ang umalingawngaw. Isang dagat ng kadiliman ang sumugod—daan-daang libong demonyo, na pinamumunuan ng mga "Hell Knights," mga dambuhalang mandirigma na nakasakay sa mga "Nightmare Steeds," mga kabayong may mga nag-aapoy na mata at mga hiningang amoy kamatayan.

Tila umulan ng itim at pulang apoy sa buon academy at sa iilang parte ng Oakland. Napuno ng hiyaw at daing ang paligid galing sa mga mamamayan at maging sa mga alagad ng aking ama kasabay ng pagkabalot ng buong paligid ng apoy. "Listen to their scream! Listen to their agony! That is what we are made of. We are born to cause pain, agony, and chaos! We are the children of the God of Havoc!"

Habang tulala ang diwa ko sa daan ay 'di ko maiwasang maalala muli ang pangalan ng bago kong pasyente. Cypher Infierno Napasimangot ako nang makaramdam ako ng kilabot sa pangalang iyon. Just by the name itself, he seems scary? No. More like dangerous I should say. Tame the beast huh?

Dalawang beses akong naging kabit pero nagagawa ko pa ring maging masaya. "I am... I am a sinner..." Napasandal ako sa sofa bago tumingala. "Rupert, sobrang makasalanan ko at sigurado akong sinusunog na ang kaluluwa ko sa impyerno. "At alam kong habang nabubuhay ako, pagbabayaran ko ang kasalanang 'to, Rupert. I had to live with the consequences of my decisions— of my sins."