Novel & Cerita Inferno

INFINITY couldn't feel anything after the ruined dinner with Teranusjulio. Umuwi siya sa Hasson Tower na walang nararamdaman maliban sa kung anong mabigat na nakadagan sa dibdib niya. And she couldn't name what is it. Never naman niyang naramdaman ang ganitong bigat tuwing nahuhuli niyang tino-two-time siya ng mga nanliligaw sa kaniya. She can easily ignore it. And she was trying to ignore this unnamed feelings.

Dali-daling kinuha ko ang aking cellphone. Mas lalo akong nagimbal nang makarinig ng ilang pagsabog. Oh, gosh! Naghahanap ako nang exit door. Pero wala akong makita. Nakarinig na naman ako ng ilang mga pagsabog, sunud-sunod iyon. Damn it! Nanlaki ang mga mata ko nang tila may apoy na papalapit sa kinaroroonan ko. What the, dali-daling binuksan ko ang exit, at sumalubong sa akin ang maruming parang drainage. Huli na nang tamaan ako ng apoy at sumalpok ako sa maruming lugar. Saka ako nilamon nang kadiliman. Kung katapusan na ito nang buhay ko, sana huwag na lang akong magising pa. 2 Months later.......

Maawtoridad na wika nito matapos ilagay sa palad ko ang isang calling card. Kapagkuwa'y tinalikuran niya na ako at marahan'g humakbang papalayo saakin. Balak ko sana'ng sigawan ulit ito ngunit hindi ko na naituloy 'yon dahil bigla na lang siyang huminto sa paglalakad. "By the way, I am Nicolo Sandoval." Pagpapakilala nito na sa tantiya ko ay mahigit isang dipa lamang ang pagitan namin sa isa't-isa. Nakatalikod pa rin ito saakin habang nakapamulsa ang parehong mga kamay. " Chief Operating Officer ng isang sikat na kompanya sa Pilipinas." Dagdag pa nito, dahilan upang matawa ako.

any resemblance to actual persona, leaving or dead are purely coincidental. Do not distribute, publish, transmit, modify, display or any derivative words from or exploit the contents of this story any way. Please obtain permission. Heaven's Curse All right reserved by Gojosenpai ©2023

Nagulat siya ng biglang bumukas ang pintuan at bumungad ang mukha nito. "What are you doing here?" Kalmado na tanong ni Lyka. "Gusto ko lang makita ang miserable mong kalagayan. But I admit I'm disappointed seeing you looking so well. Inaasahan ko nakagapos ka at walang humpay sa pag iyak." "Nakita mo na kalagayan ko lumabas ka na. Leave me alone." "Lyka, kung talagang gusto mong makatakas sa kamay ni Vladimir. Bakit hindi ka na lang magpakamatay para makalaya ka." Nakangiting sabi ni Wendy. Ngiti ng isang demonyo.

it has been cracked for a long time now and I down know if I can still hold it not tp collapse. Because the real truth is already in front of me and I don't know if I can still fight it. Hindi yung mga banta ni Mirielle ang pinaka tormenting sa mundo ko. Hindi yung mga board meetings na parang firing squad. Hindi yung duguang Liza na halos ikaputol ng hininga ko. Ang tunay na impyerno… …ay itong gabi, dito sa villa, kung saan kaming dalawa lamg

Nina finds herself forever trapped in a nightmarish reality. Helpless and disoriented, she struggles to comprehend what Hades truly wants from her. Is it her innocence? Her body? Her mind? He has already taken all of those, leaving her feeling exposed and vulnerable. Yet, her heart and soul remain untouched, and she clings to the hope that these vital parts of her being are beyond his reach, despite the overwhelming presence of such a monster. Hades embodies the epitome of evil, his very essence suffocating her spirit. Each day feels like an eternity, and she has never experienced such profound exhaustion in her life.

inis na saad ko, kung hindi lang siya naaksidente ay mabubugbog ko siya. "Kung iniisip mo na ang desperado niya para maghabol sayo kahit na ayaw mo na sa kanya ay hindi gano'n Gian, may rason lang siya kung bakit patuloy pa rin siyang umaasa na magkaayos kayo. She is now in danger, they are now in danger dahil 'yon sa katigasan ng ulo mo." dagdag ko pa. Mabilis naman siyang napatingin sa akin. "They? W-what do you mean Ethan?"

Dinig ko mula sa hindi kalayuan ang hagulgol ng ina ng batang binawian ng buhay. It's unbearable. "Walang point kung maski ang mga iyak at hinaing nila ay pakikinggan mo, tandaan mo, ipinanganak tayo bilang mga nilalang ng kadiliman." Hinarap niya ako at saka ako tinitigan sa aking mga mata. Kita ko ang unti-unting pamumula ng kaniyang mga mata. "We are the children of the night, brother. Hindi parte ng pagkatao natin ang awa at simpatya. Huwag mong kalimutan kung sino ka talaga, Lucifer." Mataman niya akong tinitigan. Napayuko na lang ako dahil sa sinabi niya.

Hindi iyon lupa. ​Dumilat ako habang dahan dahan kaming gumugulong pababa sa mataas na tumpok na kinabagsakan namin. Ang amoy ng nabubulok na laman at tuyong dugo ay mabilis na sumunog sa aking mga baga. Ang tumpok na sumalo sa pagkahulog namin ay isang dambuhalang bundok na gawa sa libo libong mga patay na katawan at nagkalat na mga bungo ng tao. ​Nakarating kami sa pinakailalim ng Tartarus Pit.