Demonio Novels & Stories

At ang ama ng batang ito… si Lucien. Hindi ko kayang ipaliwanag iyon. Hindi ko kayang ipakita ang katotohanan sa harap ng mansion na puno ng matang mapanuri—at lalaking tinitingnan pa rin ako ng may lihim na apoy sa mga mata.

Kahit na alam niyang isinasakripisyo niya ang kalahati ng kanyang buhay, pinilit niya pa rin para lang makalaya sa lalaking iyon. Dapit-hapon nang mangyari iyon, at nang nagtagumpay siya ay nilingon niya si Trevion Montereal na nakatayo sa puno ng pine tree. Habang papalayo ang sinasakyan niyang jeep noon ay unti-unti ring kinakain ng dilim ang kinaroroonan ng lalaki dahilan upang magmistula itong demonyong nakatayo sa dilim. "Dianna, pinapalaya lang kita sa pagkakataong ito. Kapag umalis ka, huwag na huwag kang magpapakita sa akin..." Sinabi pa nito.

anang matandang bakas ang pagod at kalungkutan na nakayakap sa ginang. "Hindi ako si Seliq, Ako si Seliquxious Baldzhiers, ang asawa ni Exquixious Baldzhiers ng underworld. Nagkakamali ka ng pakiwari, Demetrio," matalas at puno ng galit nitong turan bago nagpumiglas sa yakap ng matandang lalaki. "Seliq? Hindi maari, paano'ng? Paano mo nakilala ang Demon King," hindi makapaniwalang tanong nito.

sigaw ng lalaking pumasok sa loob ng silid. Siya yung lalaking sinaniban ng demonyo kahapon. Yung tinawag ni Father na- "Asmodeus" Habang pinipigilang pumikit ang aking mga mata ay nakita kong gumamit ng kakaibang enerhiya ang lalaki at ang kaniyang mga mata ay lumiwanag at naging kulay ginto.

How I wish na sana bumigay na 'yong katawan ko, na sana mawala na ako, Kasi, I'm living with a heartless demon that I love the most. And it feels like hell. Napatingala ako sa kanya na ngayon ay lakad dito lakad doon ang gina-gawa. Hindi ko alam kung anu ang iniisip niya. 'Galit ba siya?' Balisa? Ewan. Pero hindi na ako natatakot na masaktan niya ako ulit. Mula ngayon, wala na ako'ng pakialam. Wala na ako'ng pakialam sa sakit,

Hindi naman niya alam na hahantong sa ganito ang lahat. Paano nalang kaya kung hindi dumating si Alaric? Baka mas malala pa ang nangyari sa kanya. Niyakap niya ang sarili ng maalala ang mukha ni Zoren. Tila isa itong demonýo. Demonýo na nagtatago sa matatamis nitong mga ngiti! Hindi niya akalain na magagawa ni Zoren sa kanya ang ganito. Ang Zoren na akala niya ay mabuting tao ay hindi pala!

Ang ngising malademonyo. Napailing ang binata. "Jeanna, Jeanna, Jeanna." Isang halakhak ang pinakawalan nito. "Sa tingin mo, naniniwala ako sayo?" Nanigas ang panga niya sa pagpipigil. Kung pwede lang ay sinampal na niya ang binata, pero alam niyang mas lalo lang siyang hindi makakaalis dito. Lalo na ngayon at nasa mga mata ang pagnanasa nito sa kanya. Ang mga matang pinaghalong sa anghel at sa demonyo. Bagay na bagay sa napakagulong pag-iisip ng binata. Bagay na bagay sa maitim na budhi nito, at ayaw man niyang aminin, bagay na bagay sa gwapo nitong mukha.

Naramdaman niya namang unti-unti siya nitong pinapaharap. “A-Ano ka?” halos pabulong niyang tanong dahil sa matinding takot na nararamdaman niya ngayon. Hindi isang simpleng tao ang kaniyang kaharap. Hindi tao! Ngumisi ito sa kaniya nang mala-demonyo at tinignan siya sa kaniyang mga mata. “Ako si Haring Demon... ang hari ng mga demonyo.” Pagkasabi no’n ay mabilis siya nitong hinila papalapit rito at hinawakan ang kaniyang noo.

Isa na naman pangyayare na maaaring magdulot ng trauma sa babaeng nais lamang maging masaya at maligaya habang nabubuhay. "Ang ganda talaga, bilisan mo na at papatayin pa natin ang babaeng ito, " mala-demonyong wika ng isa sa mga lalakeng nanghimasok sa silid ng demonyo kung na saan ang babaeng sinisinta nya.

Paglingon ko ay para akong nakakita ng isang demonyo na galit na galit sa sobrang pula. "K-keizer."