Infirmière

Warning ⚠️⚠️⚠️‼️‼️ This is an EROTICA Collection, 18+ only. Do not read if you're below that age. --- "You’re so warm,” he muttered, his hands gripping my waist as I began to move. A shudder ran through me as the rhythm built, my fingers clutching his shoulders for support while I rocked forward and back. “Fucking hell… you’re so good,” he groaned, pulling me closer. I leaned forward slightly, my hands resting beside his neck as I held onto him. “You like that?” I asked softly, my voice shaky. “You know I do,” he replied with a smirk. I moved again, slowly finding a rhythm, my breathing growing heavier with each movement. His hands tightened around my waist as the tension between us grew stronger. “We’re just getting started,” he whispered in my ear.

ความสัมพันธ์ของเขาและเธอ ที่ถูกปิดบังมาตลอด3ปี 'ฝ่ายหนึ่งอยากเปิดเผย ฝ่ายหนึ่งอยากปิดบัง' "เรื่องของเรามันยากเกินไปหรือเปล่า" "นายอยากบอกทุกคนเรื่องของเราเหรอ" "แล้วเธอจะให้เราเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่" อยู่ไปก็รู้สึกเหมือนตัวเองไม่ดีพอ ให้เธอประกาศตัวเองกับใคร "ฉันอยากรู้ว่าฉันไม่ดีพอจะเป็นคนรักของเธอเหรอ ทำไมเธอทำแบบนี้กับฉัน” “ฉันก็บอกนายแล้วไงว่าขอเวลาอีกนิด ทำไมนายไม่เข้าใจฉันบ้าง” จากความรักเปลี่ยนเป็นความน้อยใจ เสียใจ จนในที่สุดก็เปลี่ยนเป็นความแค้นเคือง อะไรคือจุดเปลี่ยนของความสัมพันธ์ครั้งนี้ และใครต้องเป็นฝ่ายเจ็บปวดมากกว่ากัน "ฉันเป็นคนดีเธอไม่ชอบ เธอบีบให้ฉันต้องร้ายเองนะ"

เมื่อนางร้ายในละคร ถูกเพื่อนสนิทในชีวิตจริงหักหลัง แย่งผู้ชายที่เธอรักไป อีกทั้งเพื่อนคนนั้นยังมาเป็นนางเอกละครเรื่องเดียวกับเธอ นินิว>>หลังจากที่แพ้จนหมดรูปและหายตัวไปจากวงการนาน 5 เดือน เธอก็กลับมาเล่นละครอีกครั้ง และได้เล่นละครเรื่องเดียวกับเพื่อนสนิทคนดี คนเดิมที่หักหลังเธอ ออสติน>>คาสโนว่าตัวพ่อ ตัวแปรสำคัญของเกมส์แก้แค้นนี้ เขาคืออดีตเพื่อนสมัยมัธยมที่โดนคนเป็นพ่อดัดนิสัย ส่งไปเรียนต่อเมืองนอกตั้งแต่ยังไม่จบมัธยมปลาย โมนา>>เธอคือนางเอกในละคร แต่เป็นนางร้ายในชีวิตจริง พอได้เจอหน้ากับออสตินและรู้ว่าเขาคือสปอนเซอร์รายใหญ่ของละครเรื่องใหม่ที่เธอเล่น เลยอยากสานต่อความสัมพันธ์เพื่อเป็นบันไดให้เธอขึ้นไปยืนจุดสูงสุดได้อย่างสมบูรณ์แบบ

>>เวกัสหนุ่มฮอตคณะวิศวะ ชายหนุ่มที่มีแต่ผู้หญิงเข้าหา วันหนึ่งเขารู้สึกเบื่อชีวิตแบบเดิม ๆ อยากได้ความแปลกใหม่ในชีวิต จนได้มาเจอกับมุกดา รุ่นน้องคณะบริหาร ความสัมพันธ์ที่ไม่คาดคิดมาก่อนจึงเริ่มต้นขึ้น >>มุกดา สาวน้อยคณะบริหาร วัน ๆ เอาแต่เรียนไม่สนใจใคร วันหนึ่งรุ่นพี่ที่เธอแอบปลื้มเกิดหันมามีท่าทีสนใจกัน เธอจึงปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขา ใครจะคิดว่านั่นคือกับดักความรักของเธอ >>แอริน เพื่อนสนิทของมุกดา เป็นเพื่อนที่แสนดี คอยอยู่เคียงข้างมุกดาเสมอ >>ต้าร์ หนุ่มฮอตเนิร์ด คณะบริหารที่ไม่ชอบสุงสิงกับใคร ทว่าแท้จริงเขาแอบชอบเพื่อนร่วมคณะอย่างแอริน แต่ไม่กล้าพูดออกไป

"จะไปไหน?" "กลับ เธอเองก็กลับ เดี๋ยวฉันไปส่ง"มะปรางส่ายหน้าหวือ แถมมือบางก็กระชับกอดแขนแน่นขึ้นไปอีก "กลับไม่ได้ เราทำงานที่นี่"ใบหน้าหล่อตวัดสายตามามองคนตัวเล็กตรงๆ คนที่เขาไม่เคยคิดมาก่อนในชีวิตว่าจะมาอยู่ด้วยกันในที่แบบนี้ "หมายความว่าไง?เธอจะทำ?"ไม่อยากจะถามแบบนี้ แต่การกระทำเธอมันฟ้อง "ก็ดีลกันมาเพื่อแบบนี้ ก็ต้องทำ" "พูดอะไรออกมารู้ตัวหรือเปล่า"เสืออยากจะบ้า แค่ผู้หญิงที่เขาเห็นว่าเรียบร้อยที่สุดมาอยู่ในห้องนี้ก็ทำเขาตกใจพออยู่แล้ว แต่เธอกำลังบอกให้เขาทำเรื่องอย่างว่ากับเธอ บ้าหรือเปล่า "รู้สิ"อ่า...ท้าทายสินะ "ฉันไม่ทำ แค่เห็นเธอฉันก็หมดอารมณ์" นิยายในเซตเดียวกัน อ่านแยกกันได้ค่ะ 1.วิศวะร้อนรัก เพลิง&ปิ่นมุก 2.วิศวะลวงรักร้าย คิณ&ขวัญตา 3.วิศวะร้ายพลาดรัก เสือ&มะปราง 4.เล่ห์รักพายุร้าย พายุ&ลินดา

เขาให้เธอเป็นได้แค่เพื่อนบนเตียง สถานะFWB "แบบฉันนี่พอเป็นผู้หญิงของนายได้ไหม” “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ” “…..” “เสียชื่อคาสโนว่าคณะบริหารหมด” “รู้หรือเปล่าว่าที่พูดออกมาหมายถึงอะไร” “ฉันไม่ได้โง่” “รู้ว่าเธอไม่ได้โง่ แต่เธอกำลังเล่นกับไฟรู้ตัวหรือเปล่า” “ฉันเองก็อยากจะลองเหมือนกัน ว่าไฟที่เขาว่าร้อน มันจะขนาดไหนกันเชียว” เรื่องนี้เป็นเรื่องของลูกสาวคนสวยของ พายุ&ลินดา จากเรื่องเล่ห์รักพายุร้าย รุ่นลูกวิศวะร้ายเรื่องที่สองนะคะ อ่านแยกกันได้ค่ะ แต่อ่านเรียงกันสนุกกว่า 1.กลลวงรักวิศวะร้าย(ยีนส์&มิลลิ) 2.หลงกลรักคาสโนว่า(ธาม&ปลายฝน)

Lorsque Lana Raymond revient à Tamatave pour l’enterrement de son père adoptif, elle ne se doute pas qu’un passé enterré depuis vingt ans est sur le point de refaire surface. Une lettre laissée derrière lui révèle un secret déchirant : son vrai père a été assassiné, et une société secrète appelée le Cercle de la Lune tire les ficelles depuis l’ombre. Lana Raymond ,n'est plus seulement une fille en deuil. Elle est l’héritière d’un mystère sanglant et d'une fortune maudite. Entre trahisons, mensonges familiaux, et menaces invisibles, elle devra remonter la piste d’un complot qui dépasse sa propre histoire… et survivre à ceux qui feraient tout pour que le silence reste intact. Devra-t-elle reprendre le flambeau ou fuir? pourra-t-elle reprendre le cours de ça vie ou serait-ce impossible? Et si la vérité tuait plus sûrement que le mensonge ?

- Que fais-tu avec ma copine ? Mais vous avez couchés ensemble ? demande Harry alors que la deuxième personne identique à lui nous sourit d'un air victorieux : - Oui nous avons couchés ensemble , il faut apprendre à partager mon frère j'ai été le premier homme à la prendre et j'ai savouré chaque instant . - Pourquoi avez-vous fait cela ? vous êtes ignoble ! Comment expliquer à Harry que je ne savais pas que ce n'était pas lui ? va-t-il me croire ? comment lui cacher que quand son frère s'est fait passer pour lui, que j'ai adoré ! Maintenant son frère, ne veux plus me lâcher, il dit que je serai là lui, à nouveau, de gré ou de force . Son frère, est dans tous ses états, Entre un frère PDG et l'autre mafieux qui choisir ? le PDG ? , le Mafieux ? ou ....? Non je n'ose pas y penser.

Depuis qu'il s'est marier avec ma mère, je le guette, depuis trois ans, je fantasme sur lui maintenant que j'ai 18 ans , je passe à l'attaque, il sera à moi , qu'il pleuve ou qu 'il neige, cet homme sera à moi. Dédolée maman. Pensez-vous que Bella pourrait arriver à ses fins ? Et surtout , êtes-vous que son beau-père est réellement son beau-père ? S'il ne l'est pas pourquoi se fait-il passer pour tel ?

Adrian Moretti’s adopted sister—She knew perfectly well that I suffered from severe asthma and could not be exposed to smoke or strong scents. Yet during the yacht reception, she deliberately dragged me onto the open deck, where cigars burned nonstop and the wind howled. Within seconds, my chest tightened. When I reached for my inhaler, my blood ran cold. It was empty. I collapsed against the railing, gasping violently, my lungs burning as if they were collapsing in on themselves. She crouched beside me and smiled. “You’re always so dramatic. It’s just a little smoke. You don’t need to act like you’re dying,” she said softly. “You’re too weak. You need to build some tolerance.” I looked toward Adrian, my vision already blurring. “Adrian,” I choked. “Give me my inhaler. If I don’t use it right now, I’m going to suffocate.” He frowned slightly. “Don’t you think you’re overreacting?” he said coldly. “I’ve never heard of anyone dying from a bit of smoke. She’s right—you’re always seeking attention. We finally gathered tonight, and you’re ruining it.” My heart dropped. I fumbled for my phone and called my mother. “Mom,” I sobbed, barely able to breathe. “I’m being bullied… and I can’t breathe.” My voice shook violently.