Novelas y relatos de Obscuro

หญ้าในสวนดอกไม้รกรุงรัง น้ำพุแห้งขอด เฟอร์นิเจอร์ราคาแพงฝุ่นเกาะจนหนาเตอะ คฤหาสน์สุดหรูเหมือนอสูรยักษ์ที่ใกล้จะสิ้นใจ หลงเหลือเพียงเสียงสะท้อนที่ไร้การตอบกลับและความเศร้าหมองที่ไม่อาจลบเลือนได้

หล่อนตอบกลับเสียงสั่น พร้อมกับก้มหลบตาสีทมิฬน่ากลัวคู่นั้นของเขา หึหึ “บอกมาใครจ้างเธอมาขโมยของฉัน” ยังคงเชื่อ เสียงห้าวดุดันที่ดังในตอนนี้คือเสียงของพระเจ้าของความบาปทั้งปวงบนโลกนี้ นายเทือก คลังแสง คอนแวนต์ วัย 39 ย่าง 40 ปี เจ้าของธุรกิจมืดและทรงอิทธิพลที่สุดของ น่านฟ้าเมืองไทยก็ว่าได้ เขามีผับ ซ่อง กาสิโน และค้าขายอาวุธ แม้จะเป็นธุรกิจมืด แต่เขาก็เสียภาษีตามกฎหมาย

ตอนที่ 19 ผิดแผน (ส่วนที่ 1) ดวงตากลมโตทอดมองทิวทัศน์ข้างทางผ่านกระจกรถสปอร์ตคันหรูที่พุ่งทะยานไปบนเส้นทางไม่คุ้นเคย แต่ลีลามั่นใจว่าทางสายนี้ไม่ได้จะพาเธอกลับบ้านแน่ๆ อีกทั้งไม่มีทางจะเป็นเส้นทางลัด เป็นได้ก็แต่ทางอ้อมโลกเท่านั่นแหละ สาวน้อยหันไปมองคนขับที่กำลังฮัมเ

กลิ่นป่าชื้นๆ หนักแน่นอบอวลไปทั่ว ฉันเดินโซซัดโซเซขึ้นเขา พยายามตามหาศูนย์กลางจุดกำเนิดพลังของภูเขาอาลัยแห่งแดนปีศาจอะไรนั่น แต่ยังไม่ทันเดินไปได้ไกล ในแสงสลัวที่ถูกต้นไม้หนาทึบบังจนมืด หลังก้อนหินที่ไม่ไกลนัก มีเงาร่างสีดำทมิฬค่อยๆ ก้าวออกมา

งที่เนินทรวงอวบอิ่มใต้เนื้อผ้าของชุดสีชมพูกุหลาบ เขาบีบเคล้นมันเบา ๆ และเริ่มหนักมือขึ้นเมื่อความนุ่มหยุ่นนั้นดีดเด้งสู้ฝ่ามือหนาใหญ่ นานแล้วที่แม็กเซ็นไม่ได้สัมผัสกับความเย้ายวนและนุ่มนวลเช่นนี้ เขาควรระวังตัวเองกับผู้หญิงแปลกหน้าแต่กลับกลายเป็นว่ามันช่างน่าตื่นเต ้นจนเขาหักห้ามตัวเองไม่ไหว “อา...อืม”

ผัวลับของเธอ ​​​​​​​​​​จบบริบูรณ์

นทำลายความสงบ มันคือคลิปวิดีโอจาก "เจ๊ริน"... ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือความดิบเถื่อนที่ผิดแผกจากความหรูหราเบื้องหน้า เจ๊รินกำลังปรนเปรอด้วยเรียวลิ้นให้กับชายขับรถสิบล้อคนหนึ่ง ซึ่งเป็นลูกค้ารายล่าสุดของเธอ ท่อนเนื้อของชายผู้นั้นทั้งใหญ่โตและยาวเหยียดทว่ากลับดูผิดรูป บิดเบี้ยวจากการฉีดสารแปลกปลอมดูน่าเกลียดน่ากลัว พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาเย้าแหย่

ความแสบแล่นวูบจนต้องขบกรามแน่น ชายหนุ่มรีบพาตัวเองไปยืนหน้ากระจก มือที่กำลังถอดเสื้อสั่นไม่หยุด…ทันทีที่เนื้อผ้าเปิดออก ภาพตรงหน้าทำให้เขานิ่งค้างไป เพราะตอนนี้บนหน้าอกนอกจากเลือดที่ซึม ยังปรากฏรอยลึกที่ซ้อนกันสี่กลีบบนและล่าง ประกอบกันเป็นดอกไม้ที่ราวกับบานสะพรั่งอยู่ บนผิวหนัง แต่ที่น่าแปลกคือกลีบบนสุดปรากฎอักขระที่เขาไม่รู้จักอยู่ด้วย

ลึกลับนั้นได้ออกมา ชายฉกรรจ์สามคนก้าวออกจากพุ่มไม้ที่พวกมันแอบชุ่มอยู่ บนหัวพวกมันมีผ้าสีทึบปกปิดใบหน้าเหลือไว้แต่ดวงตา ในมือหนาของพวกมันกำดาบยาวไว้มั่น. มินตราได้กลิ่นคาวเลือดจากพวกมันจางๆ พวกมัน คือผู้เชี่ยวชาญในการฆ่าคนแยาคอนจากกลิ่นอายที่โฉยออกมา มินตรายังคงมองอ าคันตุกะมัจจุราชอย่างเรียบเฉย สีหน้าที่เคยอ่อนหวานเปลี่ยนไปเล็กน้อยจนพวกมันสังเกตุได้

มือของเขาอดลูบไล้ลงไปตรงตัวอักษรบรรทัดสุดท้ายไม่ได้ รอยหมึกที่ขีดเขียนลงไปนั้นทะลุกระดาษจนขาด พอจะจินตนาการได้เลยว่าเจ้าของลายมือลงน้ำหนักปากกาแรงมากแค่ไหน เพราะข้อความในบรรทัดนี้เขียนเอาไว้ว่า: ทำเพื่อเสิ่นชิงอี ยอมสละลูกของเรา หักห้าคะแนน