Init Ng Paghihiganti Novels & Stories

Huminto siya sandali, saka tinitigan si Angela. “Pangalawa, ang salitang ‘paghihiganti’—mabigat ‘yan. Kahit pa sabihin mong may sama ako ng loob sa pagkawala ng proyekto, hindi sapat ‘yon para sirain ang trabaho ng ibang tao o maghiganti. Hindi ganoon ‘yon gumagana. At hindi ako ganoong klase ng tao, okay?”

Hindi na siya magpapaalipin sa kanilang mga laro. Kung kakagatin siya ng isang aso, hindi lang siya gaganti ng kagat, sisiguraduhin niyang lulubog ang kanyang mga ngipin nang doble sa tindi. Kasabay ng panunumpa ng paghihiganti, halos lumitaw ang mga ugat sa kanyang mga kamay sa sobrang higpit ng pagkakakuyon nito. Ang galit na nag-aapoy sa kanyang dibdib ay sapat na upang sunugin ang lahat ng sakit na idinulot nila sa kanya.

Yuhei’s POV Habang nakatayo kami sa harap ng salamin— Pareho kaming may peklat. Pareho kaming may galit. Pareho kaming may dahilan. At alam ko— Hindi pa ito ang katapusan. Ito pa lang ang simula ng paghihiganti.

Ngayon, mayroon na siyang bagong motibo – ang paghihiganti. "Kung sino man ang nasa likod nito, sisiguraduhin kong magbabayad sila," mariing sabi ni Amari. "Sisiguraduhin kong mararanasan nila ang sakit na nararamdaman ko."

and that is Inigo. Pagpasok nya sa banyo ay napatingin sya sa salamin... nag-iba ang mukha nya ng makita ang dami nyang chikinini sa leeg at dibdib! Pinanggigilan cya ni Inigo kagabi at naiwanan cya ng marka sa katawan! "Shiit!" mura nya. Nakakahiya kapag nakita iyon ng mga kaibigan nila! Nataranta cya... baka sabihin ng mga ito sinuko na nya ang Bataan kay Inigo kagabi.

Bigla siya nitong binitawan at inalalayang makatayo ng makarinig sila ng isang pagtikhim mula sa likuran nito. Hiyang - hiya siya dahil sa nangyari. Napayuko na lamang siya ng mga oras na iyon at ramdam na ramdam niya ang pag - iinit ng mga pisngi niya dahil sa sobrang kahihiyan. Napaka - clumsy niya talaga kahit kailan. Pag - angat ng kanyang mga mata ay nakatitig pa rin ito sa kanyang at kitang - kita sa itim nitong mga mata ang pagka - aliw dahil sa reaksyon niya.

"Dahil ang gusto ko sana ay maging sapat na ang damdamin ko at maging handa na ako para pumayag na makasama ka uli. Ngayon, sa tingin ko ay....." Napalunok si Nigel sa kaba. Tila tumigil ang mundo sa kanyang paligid maging ang kanyang paghinga. Kung anu-ano ang kanyang naiisip, ito na ba ang sandaling pinakahihintay n'ya o ito na naman ang simula ng kanyang pagkabigo? Sa gitna ng kanyang pag-aagam agam ay: "Nigel, handa na ako, at.... pumapayag na ako. Pumapayag na ako na maging tayo."

inis kong tanong "N-no--a-ang laki- ahhhh" Agad kong pinatay ang tawag ng bigla siyang umungol ng malakas, ang babaita mukhang nakamit na ang rurok! May she rest in peace! Matapos akong maligo ay pa ika ika akong nagtungo sa drawer at nilagyan ng ointment ang mga hickey sa aking balat, halos mangiwi pa ako ng makitang hanggang sa aking hita at puwetan ay mayroon din. Nagkalat ang hickey sa katawan ko!

Kinupkop niya ako at binigyan ng maayos na kinabukasan. Bagamat lumaki ako na nakita ang kaniyang paghahangad na makaganti mula sa mga taong nanakit sa kanya, sinabi ko sa sarili ko na tutulungan ko siyang makapaghiganti bilang ganti ko sa kabaitan niya sa akin. Against ako sa paghihiganti pero dahil sa kabutihan na ipinskita niya sa akin ay pumayag ako sa mga gusto niyang mangyari. Kaya nga inumpisahan ko ito sa bunso ng mga Garcia. Sa lahat ng Garcia ay siya ang pinaka mabilis na lapitan. Naghain ako ng patibong at mabilis ko kang siyang napasakay. Ang plano, magpanggap ako bilang mabuting tao sa kanya upang mas maisakatuparan namin ang paghihiganti ng walang kahirap hirap.

"Ibigay mo ang hudyat kung handa ka na." Ang paghihiganti ay nagsimula, hindi sa isang putok ng baril, kundi sa isang serye ng mga tahimik na pag-atake na hindi nakikita, ngunit ramdam na ramdam ang epekto. Ito ay isang kakila-kilabot na paghihiganti, isang digmaang hindi handa si Winston na labanan.