Novel & Cerita Inside My

Uminit nalang ang pisngi ko. "M-Meron ako ngayon..." Umawang ang labi niya. "Bakit nasa loob mo?" May galit parin sa boses niya. "Ganyan ginagamit ang tampons kuya. Dapat s-sa loob." mahinang sagot ko. Pagkasabi ko nun ay walang sabi niyang hinila iyon sa loob ko at hinagis palabas ng bintana. "K-Kuya! Ano ba?" Gulantang ako sa mabilis na galaw nito. "Meron ako ngayon!"

dismayadong aniya. "Mali ka ng iniisip, Volter. May naramdaman akong kakaiba sa silid na ito kaya na-curious ako at tiningnan iyon," dahilan ko. "And I found out there's nothing inside here," aniya ko pa.

Humigpit ang hawak niya. “May nag-tamper ng CCTV. Someone inside. Someone na close sa ’yo.” At doon gumuhit ang malamig na dahas sa spine ko. Inside the house. Inside my circle. Inside my life. Ako mismo ang lumunok ng lason—at pinatira ko sa tabi ko araw-araw. Tumayo ang dibdib ko sa galit. “Alam mo ba kung sino?” Umiling siya, halos hindi makahinga.

He was using her jealousy as an excuse to hide his own guilt. Napabuga siya sa hangin. He convinced himself that ignoring the call was actually an act of protection. Alam niyang walang problema kay Meg kung nasa labas siya at nakipag-inuman pero ibang usapan na iyon kapag may kasama silang babae. Alam niyang mag-iisip ito ng Hindi maganda. Alam niyang masasaktan ito, mag-o-overthink.

Best Regards, Hottyrian Club "Mukhang maganda yan ah," sabi Mateo nang makapasok siya sa pinto at naglakad siya papunta sa 'kin. "Wala to, kagagawan lang ‘to ni Miles." sabi ko habang tinatago ang envelope under my table. Nandito kami ngayon sa office ko. Yes, I have my own office in my house. Bakit pa ako lalabas, ‘di ba?

Mukhang diyosa. Sa isang iglap, ang lahat ng insecurities na matagal kong itinago sa ilalim ng aking witty at palabang personalidad bilang Daebolicer ay biglang sumabog. Naalala ko ang lahat ng beses na pinaramdam sa akin ng mundo na ang pagiging chubby ay isang kapansanan. Naalala ko ang mga matang tumitingin sa akin nang may panghuhusga sa tuwing naglalakad ako sa mga mamahaling lugar.

Mukha lang daw pala akong matino at mahinhin pero na sa loob raw ang kulo ko. Edi wow!

sagot ng isang malamig na boses sa loob. “Good luck,” bulong ni Rob bago ako tuluyang makapasok sa loob. Pagpasok ko ay naabutan ko ang isang lalaking nakaupo sa swivel chair. Maraming libro, may tv at computer din dito sa loob. Ang sarap tignan ng office nya, masyadong organized. “I’m hungry, tatayo ka na lang ba dyan?”

Wika nito Mabilis ang bawat hakbang ko palabas ng bahay. Hindi ko na alintana ang dilim ng paligid, ang malamig na hangin na dumadampi sa aking balat, o ang mga yapak kong kumakalabog sa sementadong daan. Ang tanging laman ng isip ko ay si Sexily—kung nasaan siya, kung ano ang nangyari, kung paano ko siya matutulungan.

Hindi pamilyar ang kotseng 'yon kaya nakakunot akong napatingin dito. Ipinagsawalang bahala ko na lamang at dali dali na pumasok sa loob. I have a duplicate ng susi, and I also have the record in the scanner area, kaya naman mabilis lang akong nakapasok. Katahimikan ang sumalubong sa akin sa loob.