Inside My Novels & Stories

Inabutan niya ako ng access pass at isinukbit ko 'yon sa leeg ko. Napansin ko na may mga tao na sa loob pero hindi naman sobrang crowded. Muli kong ibinalik sa bag ang phone at isinara ito nang maayos, muling isinabit sa balikat ko at ipinuwesto sa harapan ko. Inabot ko ang crochet pouch ko at inilabas ang laman no'n. Hindi naman 'yon mahuhulog 'yon dahil nakatali rin sa may mismong crochet pouch. Sumenyas ako kay Maya na papasok na ako sa loob at tumango naman siya.

bulong ko. Naligo ako ng mabilisan at pagkatapos non lumabas ako ng nakatapis lang. Napatingin ako rito at kita ko namang tulog na tulog siya, humihilik pa nga eh! Pumasok ako sa aking walk in closet door saka doon na ako nagpalit. Maganda itong condo ng kaibigan ko dahil may sariling closet door na maluwang sa loob. Complete set na rin sa loob nito.

Tinugon ko ang mga halik nito. Sa loob ng walk in closet, nauwi na naman sa mainit na p********k ang nangyari sa amin ni Gabriel. Ramdam ko ang matinding pagmamahal nito sa akin sa bawat haplos nito sa aking katawan.

Hinila nila ako palabas ng opisina. Sa glass wall, nakita ko ang sarili kong repleksyon—hindi takot, hindi umiiyak. Kalmado. Pero sa loob ay may kumukulong galit. “Emie, sagutin mo kami!” sigaw ni Rafael. "Hindi pa namin mabalik ang signal sa contact lense mo kaya wala kaming nakikita." “Internal security,” sagot ko nang mabilis habang hinihila nila ako sa corridor. “Stay on the files.”

Ngunit hindi agad siya lumingon. --- Nakatingin lamang siya sa screen. Sa katotohanang maaaring may mga alaala sa loob niya na hindi naman kanya. --- "All this time..." Mahina niyang sabi. "May ibang tao palang nasa loob ko?" --- Agad lumapit si Aiden. "Hindi." --- Napatingin siya. --- "Don't say that." Sabi ni Aiden. "Her memories may be inside you."

I look at him carefully ,really carefully.Sa ngayon may mga dumagdag ng emosyon niya na alam kong meron din pala siya.Ansel can be mean ,can be caring ,can be caring and cold at the same time .Kagaya na lang ng paghahangad ko sa labas ,dahil palagi na lang akong nasa loob.Maybe i missed things inside or may mga hindi lang na-explore ,kagaya ng park na pinagdalhan sa'kin ni Ada ,na noon ko lang din nalaman .I was so curious on what i will find out outside that i missed having inside.Nakakatawa na lang na maiisip ko ito in the middle of a conversation with at sa panahon at taon pa na ,na kung saan malapit na akong umalis.

He must be taking Xanax whenever he's performing in front of the crowd. Sasarhan ko na sana ang cabinet nang mapansin akong nakaawang na kahoy sa likod ng mga tissue papers. I frowned. Removing all the toilet papers, I gave the wood a little push and I am right, there is a secret compartment inside. It's like a cabinet inside a cabinet. Ipinasok ko ang kamay ko sa loob at kinapa kung may laman ito. All I can feel from the inside is a plastic wrap. I tried to grab it and put it into the light.

This is my safe haven, my comfort, my peace and my home. Lexus is my home. "Thank you for coming back, Moon." Muli niyang dinampian ng halik ang ulo ko at hawak kamay kaming pumasok sa loob ng unit niya. Nilibot ko ang tingin sa paligid. Walang malaking pagbabago sa kung ano ang ayos nito. Kung ano ang interior nito nung umalis ako ganun pa rin.

GABRIEL Hindi ko na kaya pang pigilan ang sarili ko. Everything inside me is screaming for release, at hindi ko na iniisip kung sino ang makakarinig o makakakita sa amin dito. The world outside this room doesn't exist anymore.

May takot man saakin ay hindi ko pinahalata upang mas maipakita ko na kaya ko siyang kontrolin at hindi ko siya kailangan. Agad akong tumayo at pumasok sa loob upang gawing busy ang aking sarili at malibang ako upang maiwaksi ko sa isip ko ang mga nangyari. Pumasok ako ng kitchen at dahil nagugutom ako.hindi ko namalayan ang oras ng pag upo ko sa labas. hindi ko namalayan ang oras dahil sa pakikipaglaban ko sa aking naririnig.