Inside My Novels & Stories

Para naman akong nataranta na bumaba ng kanilang kotse. Agad akong dumeretso paloob ng apartment ko. Nararamdaman ko pa rin ang pag-iinit ng aking mukha. But I was stunned to see whose inside my apartment. Anong ginagawa niya dito? "A-A-Auntie?"

"Hi." Mariing akong napapikit ng napahalakhak ang mga ito. Paos na paos kasi ang boses ko na parang lumalim lalo. Napahinga ako ng malalim at kinalma ang puso kong napakalapas ng pagsisipa sa loob ng ribcage kong nakakadagdag sa pagkakalutang ng isip ko!

"Huwag kang mag-alala dahil hindi naman ako uuwi sa bahay namin dahil sa condo unit niya ako matutulog. Maraming salamat sa paalala mo, ha." Bigla siyang napasimangot nang marinig ang sinabi nito. Nakaramdam siya ng selos sa ideyang magkasama ang dalawa sa iisang kuwarto at magkatabing natutulog sa kama. Palihim niyang naikuyom ang kanyang kamao na walang hawak na baso. Mayama ay biglang lumapit ito sa kanya at sa pagkabigla niya ay pilit nitong kinukuha sa kanya ang hawak niyang baso na may laman na alak. Nakipag-agawan siya rito kaya ang labas ay tumapon ang alak sa suot nitong damit. Ngunit bakit may pakiramdam siya na tila sinadya nitong matapunan ang suot nitong damit? "Hindi ko kasalan

Inabutan niya ako ng access pass at isinukbit ko 'yon sa leeg ko. Napansin ko na may mga tao na sa loob pero hindi naman sobrang crowded. Muli kong ibinalik sa bag ang phone at isinara ito nang maayos, muling isinabit sa balikat ko at ipinuwesto sa harapan ko. Inabot ko ang crochet pouch ko at inilabas ang laman no'n. Hindi naman 'yon mahuhulog 'yon dahil nakatali rin sa may mismong crochet pouch. Sumenyas ako kay Maya na papasok na ako sa loob at tumango naman siya.

MIA THYREES Gising na ang aking diwa pero nakasara pa ang talukap ng aking mga mata. Humihinga pa ako, ibig sabihin buhay pa ako! Hayyy salamat. I survive! Nang imulat ko ang aking mga mata ay napagtanto kong nasa loob ako ng aking silid. Sino kaya ang nag-uwi sa akin dito sa mansiyon? Nakaramdam ako ng kaunting kirot sa aking kanang kamay, pagkatingin ko’y napagtanto kong may nakakabit palang hep-lock IV sa akin. Mula sa pagkakahiga ay dahan dahan akong umupo. Ang bigat ng pakiramda ko, kulang pa ako sa pahinga.

GABRIEL Hindi ko na kaya pang pigilan ang sarili ko. Everything inside me is screaming for release, at hindi ko na iniisip kung sino ang makakarinig o makakakita sa amin dito. The world outside this room doesn't exist anymore.

May takot man saakin ay hindi ko pinahalata upang mas maipakita ko na kaya ko siyang kontrolin at hindi ko siya kailangan. Agad akong tumayo at pumasok sa loob upang gawing busy ang aking sarili at malibang ako upang maiwaksi ko sa isip ko ang mga nangyari. Pumasok ako ng kitchen at dahil nagugutom ako.hindi ko namalayan ang oras ng pag upo ko sa labas. hindi ko namalayan ang oras dahil sa pakikipaglaban ko sa aking naririnig.

Pero hindi niya magawang hulaan ang code nito. "Ace, I need a help in here." Agad naman siyang nilapitan ni Ace. Napakunot ang noo nito nang makita ang hawak niya. "Sa tingin ko ay may kung ano sa loob nito na maaaring makatulong sa 'tin. Can you break it?" Iniabot niya ang safe kay Ace.

Mas maganda kung jeep nalang para kahit paano alam ko ang pasikot-sikot ng kamaynilaan. Sa wakas narating ko na ang lugar. Bakit parang nasa loob ng subdivision ito? “Ano ang meron dito tita Jackie?”anas ng isip ko. Naku kailangan daw ng I'd kapag pumasok sa loob. No choice ako kundi ang ipakita ang nurse id ko. Pumasok na ako at malapit na ako sa address na nakasulat. May magandang babae na nakaupo sa balcony.

Habang naglalakad ako papasok ng gate, ramdam ko pa rin ang titig niya sa likod ko. Pagpasok ko sa loob ng apartment, sumandal muna ako sa nakasarang pinto. Mas lalong naramdaman ang katahimikan dahil ako lang mag-isa. Pero ang puso ko, hindi. Dahan-dahan kong inilapag ang bag ko sa mesa at kinuha ang phone. May isang bagong message ang nagpop up sa screen. Calvin: “Text me when you’re inside.” Napangiti ako.