Inside My Novels & Stories

Sobrang bilis ng bawat pagbaon nito sa aking loob. Tinanggal nito ang pagkakaposas sa aking mga kamay, hinugot ang pagkalalaki sa aking loob at pinatalikod niya ako. Isang marahas at mabilis na pagpasok ang ginawa nito sa akin. Nakaluhod ito sa kama habanh ako ay makatuwad paharap sa kanya. Nasa baywang ko ang dalawang kamay nito. Ramdam ko ang pang gigil nito sa akin. "Ahh, good to be inside of you, shit!"

putol ko sa kaniya. Mabilis akong tumalikod at na rin papasok sa loob. Hindi ko alam kung bakit, pero ang makita ang babaeng iyon ay may kung anong napukaw sa loob ko. At alam ko kung ano iyon— hindi ko lang aaminin sa sarili.

Pero bakit pakiramdam ko, buong mundo ko ang gumalaw? Pumasok ako sa loob at mabilis na isinara ang pinto, saka ako napasandal. Tahimik ang paligid, maliban sa ugong ng lumang electric fan sa sala. Pero sa loob ko, parang may sariling ingay—ang paulit-ulit na boses niya. Thank you for staying this time. Napangiti ako nang hindi sinasadya, sabay takip ng kamay sa mukha ko. God. Ano ba ’to?

Hindi ko siya makita sa lahat ng sulok ng bahay kaya hindi inaakalang nasa loob siya ng kuwarto ni Dad. Gusto ko nga sanang maasar nang makita siyang nasa loob pero ng makita kong may bitbit siyang mga gamit panglinis ay agad ding napawi iyon. Hindi ko alam pero parang umiinit ang ulo ko sa tuwing nalalaman ko na malapit kay Dad si Yzza. This strange feeling inside me was strongly growing, even though I have no reason to be. Ano naman ang karapatan kong sumama ang loob mainis di’ba?

Aniya na nakatingin sa malaking gate ng compound sa gawi ko. Tumango ako sakaniya. "Ahm.. oo." medyo nahihiya kong tugon. Deep inside ay nakakaramdam ako ng panliliit saaking sarili. Kahiya-hiya man sa kagaya niyang mayaman pero ito ang katotothan na sa isang squater area ako nakatira. Tumango siya. "Hindi ba delikado para sayo, pag pumasok ka riyan ng ganitong oras?"

EVE Maghapon kong iniwasan ang sarili ko sa loob ng mansion dahil pakiramdam ko, lalo lang akong nalulunod sa katahimikan kapag nandoon ako. Sa bawat sulok ng bahay na iyon ay may alaala ng paghihintay, ng pag-asa at ng paulit-ulit na pagkadurog ng puso ko. Kahit gaano pa ito kalaki at kaganda, hindi nito kayang itago ang katotohanang pakiramdam ko ay isa lang akong dekorasyon sa loob ng buhay ni Denzel. Isang taong naroon pero hindi kailanman naging mahalaga. Kaya nang mag-message si Limuel at yayain akong lumabas para magkape at mag-dinner, hindi na ako nagdalawang-isip. Alam kong kailangan kong makahinga kahit saglit lang.

"Nandyan ba sa loob si Dos? O may ka-meeting siya?" "Boss is inside, pero kasama niya ang mga kapatid niya. You can go inside." Nagpasalamat ako sa kaniya bago lumapit sa pinto. Hindi ko nagawang pumasok o kahit kumatok man lang. I'm nervous. "Mga kapatid. Ibig sabihin, nasa loob din si Kuya Uno."

Kaya kahit ayaw ko at napakalabag sa loob ko, ay wala akong ibang nagawa kundi ang tumango. Fine!

UMIKOT-IKOT ako sa bilugang salamin na nasa loob ng aking silid. Pinakatitigan ko ang aking sariling repleksiyon. Napangiti ako ng lubos sa aking ootd(OUTFIT OF THE DAY).

putol ko sa kaniya. Mabilis akong tumalikod at na rin papasok sa loob. Hindi ko alam kung bakit, pero ang makita ang babaeng iyon ay may kung anong napukaw sa loob ko. At alam ko kung ano iyon— hindi ko lang aaminin sa sarili.