There's Someone Inside Your House Novels & Stories

pakiusap niya sa akin. “No worries po, you can stay here po as long as you want. May kwarto po sa may lounge area, you can stay there po,” mabait ko rin na sagot sa kaniya since I can tell na he’s really nice at wala siyang gagawin na masama sa akin or sa bahay ko. Isa pa, my house is inside of a subdivision kaya if they try to do something the guard outside will report it to me naman.

Ayokong makita. Pero kailangan. Hinawakan ko ang door knob at marahang itinulak. Bumungad sa amin ang puting kuwarto. Tahimik. Masyadong tahimik. Ang tanging tunog ay ang mahinang beep ng mga makina sa tabi ng kama. At doon siya. Si Janine.

Now I got his attention. His eyes bore on my face. His index finger found my lips. I gasped when he close the tiny little distance between our bodies. I could feel his hard stomach on mine. My hands are useless. They didn't even move to push him away! Pero kung wala sila doon ay baka nagdikit din ang aking dibdib sa kaniyang matigas na dibdib. "Shh! Someone got inside the house." He whispered. My heart hammered. Nanlamig ako sa kaba. May nakapasok sa bahay? Magnanakaw?! Murderer?! Paano?! Ilan?

Doon ko naramdaman na ang tension sa bahay na ito ay hindi lang nanggagaling sa loob. May naghihintay din sa labas.

Tatapang ka kasi talaga kapag si Thunder ang asawa mo dahil para ka kasing may everyday duel sa isang dragon. Sumilip ako ng bahagya sa pinto. Laking gulat ko ng makitang may ibang tao sa loob at mukhang hinahalungkat nya ang gamit ni Thunder. Dahan dahan kong pinindot ang emergency buzzer na meron kami dito sa bahay. Bawat bahay dito sa subdivision na to ay may emergency button na kapag pinindot mo magbibigay ng signal sa mga guards at pulis na rumesponde sa bahay nyo.

Marahil busy rin ito sa loob ng bahay. Gumilid siya at pasimpleng nagkubli sa harap ng malaking bakuran ng bahay, sa lugar kung saan ay natatakpan siya ng mga malalagong halaman. Kailangan din kasi siyang maging maingat. Baka may makakilala sa kanya sa loob. Napansin niya agad na may kausap ang guard. Hindi niya ito gaanong makita noong una dahil nakokoberan ito ng guard.

Bulong ng lalaki sa kaniyang sarili at tiningna ang paligid ng malaking bahay gamit ang telescope ng kaniyang baril. Ngunit wala talaga siyang makikitang tao sa paligid. Dahil salamin ang ilang parte ng dingding ng bahay, kitang kita niya ang kung ano ang nasa loob nito. At base sa nakikita niya, walang palatandaang may tao sa loob ng bahay.

Saka tahimik na rin ang pakigid. Pero good thing dito sa barangay namin wala namang masamang tao. Lahat dito mababait, hindi ka pababayaan. Kaya kahit na hindi nakalock ang pinto walang magtatangka na bumukas nito. Bago ka pa kasi makapasok sa loob ng bahay namin ay may bakod ka munang dadaanan na nagiging silbing gate.

Isang misteryo ang nagbabadya sa kanyang paligid: may tao pa kaya sa loob? Habang papalapit sa pintuan, tumigil ang mga naghatid ng kanyang mga gamit sa likuran, pinagpawisan at halatang may kaba sa kanilang mga mata. “Miss, inilagay na namin lahat ng gamit mo dito,” sabi ng isa sa kanila, tumingin ng mabilis sa bahay. “Pero, hindi na kami papasok pa… Medyo nakakatakot dito, ma’am. Kung may ibang lugar ka, mas mabuting huwag ka nang tumira rito.”

Natatarandang sigaw ng lalaking nakaupo sa may inuman noong napansin niya akong nagmamadali. “Nako, dapat pagbukas niya pa lang ng pinto ay silipin n'yo na kaagad kung ano ang nangyayari sa loob.” Dinig kong bulungan ng mga nasa paligid kaya mas lalo akong kinabahan. Anong mayroon sa loob ng bahay?