Novel & Cerita Inspirational Mottos

Lalo pang nag-iingay at kumakalabog ito sa bawat pagdaan ng araw. Habang nakikilala niya ang Russell na may mabuting kalooban at magandang hangarin para sa kanya at sa kanyang pangarap ay lalong nahuhulog ang damdamin niya rito. “Huwag kang bibitiw sa iyong pangarap,” natatandaan niyang laging sinasabi sa kanya ng kanyang ghostwriter, “pangarap lamang ang libre sa mundo. Walang tax. ‘Yang pangarap mo ang magbibigay sa iyo ng lakas sa mga sandaling pinanghihinaan ka na ng loob. ‘Yan ang magbibigay sa iyo ng liwanag sa mga panahong nasa kadiliman ka. Gamitin mo ‘yang inspirasyon upang marating mo ang lahat ng kaginhawahang hinahangad mo sa buhay.”

"Hindi ko ito magagawa nang mag-isa. Maraming salamat sa lahat ng nagtiwala sa akin, sa mga pumili ng tamang daan at nakakita ng kabutihan sa bawat hakbang ko." Ang simpleng mga salita ni Antonette ay nagbigay ng lakas at pag-asa sa lahat ng naroroon. Natutunan nilang lahat na hindi hadlang ang mga pagsubok at mga pagsasabwatan ng iba upang makamit ang tagumpay. Ang pagiging totoo sa sarili at ang hindi pagsuko sa maling mga paraan ay magdadala ng mas magandang bukas, hindi lamang para kay Antonette kundi para sa buong kumpanya.

nakangiting sabi ko. “Buti kapa, ang dami mong natupad at matutupad palang na pangarap, kung hindi ba naman ako nabuntis kaagad edi sana parehas tayong nagtuturo ngayon.” bakas sa mga binitawan niyang salita ang panghihinayang. “Ano kaba! Itʼs not too late! Letʼs study again! Maganda nga iyon dahil may inspirasyon ka!” pagmomotivate ko naman.

Kung kaya nila kaya mo rin. Gawin mong motivation ang mga sinasabi ng ibang tao sa iyo. Huwag mo silang gantihan; hayaan mo silang paniwalaan ang gusto nilang paniwalaan. Don’t fight with people like them, because that will only make you look low-class. They will only make you look cheap. Hindi mo kailangan maging matalino o mayaman para magawa ang mga bagay na nagagawa ng iba. Sapat na ang tibay, tapang, at lakas ng loob na meron ka para pantayan sila.

Natatandaan ba natin ang kasabihan na “Ang kabataan ay ang pag-asa ng ating bayan.” Ilakad mo na pasulong ang iyong sarili, sabayan mo ang iyong edad na pasulong na lumalakad sa bawat taon na dumating. Huwag mong kalimutan na lingunin ang iyong pinanggalingan. Lingunin mo bilang motivation sa iyong bawat hakbang. Ito ay iyong panghahawakan bilang inspiration patungo sa iyong tagumpay.

Pati ang gusto niyang itsura ng buhay namin ay matutupad niya kay Lauren. "Te, 'yung motto mo sa buhay parang kapanahunan pa ng slambook ng lola ko sa tuhod." Panglalait ni Mara sa motto ko. 'Believe and don't stop reaching for your own star. Everything will happen at your own pace." Wala na rin kasi akong maisip na gawing motto sa buhay. 'Yan nalang ang maiiwan ko sa mga makakabas man ng yearbook namin.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

Walang imposible sa taong may pangarap. Ito ang motto ni Mallory na gamit na gamit niya sa journey niya ng paghihintay upang makakuha ng pagkakataong makalapit noon kay Doctor Carreon. Pangarap na nabigyan ng katuparan. Alam niyang hindi siya perpektong tao, may mga kasalanan na minsan ay gumigising sa kanya at nagpapaiyak pero sa paulit-ulit niyang paghingi ng tawad unti-unting nagkaroon ng kapayapaan ang puso niyang kabado. “Paano kung hindi kayo naghiwalay ng dating asawa mo?”

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.