Novel & Cerita Inspirational Quotes About Life Tagalog

Lagi akong gagawa ng paraan upang mapanatiling nakataas ito sa tubig hangang sa marting ko ang aking destinasyon. “Ang dami mong pangarap,” aniya ko sa kanya. “Mga inspirasyon, at dahilan upang magpatuloy ka. Hindi ba at sabi nga nila. Madadapa ka ng pitong beses ngunit tatayo ka sa pang walo? Sana lakasan mo ang iyong loob. Pwede tayong maging magkatulong sa buhay. Tayong dalawa ay magtutulungan upang maabot ang pangarap ng isa’t isa. Ano naman kung tayo ay mga pulubi sa lansangan? Hindi hadlang ang kaharipan sa ating mga pangarap kung tayo ay magsusumikap lamang!”

“Aray naman dahan-dahan naman sa pag sabi ng kuripot! Hindi ba pwedeng nag titipid lang ang hirap po kasi ng buhay ngayon. Kaya need mag tipid, mariing sagot nito sa akin.” “Oo na dami mo pa sinasabi eh!! Ililibre naman kita. Sa susunod ha ako naman ang ilibre mo ng coffee.” "Oo ba! Basta kapag puti ng uwak at pag itim ng tagak! Natatawang wika nito sa akin.” Inirapan ko lang ito sa sinabi. “kailan pa kaya mag yayari yon!? Baka wala na ako sa mundo hindi pa umiitim ang tagak at pumuputi ang uwak. JUSKO bakit nagkaroon ako ng mga ganitong kaibigan!?”

sabi niya, ang kanyang boses ay puno ng damdamin. Tumingin siya kay Cearina at nagpatuloy, “Ang buhay ay puno ng mga pagsubok, ngunit dahil sa iyo, nalalampasan ko ang lahat. Ikaw ang aking inspirasyon at ang aking dahilan para magpatuloy.”

Ngumiti ako sa kanila bago nagpatuloy sa paglalakad. I delivered my message well. Nangingilid ang luha ko habang nakatingin sa mga taong pinipigilan ang pagluha sa madamdamin kong speech. "And for my one and only strength and inspiration, thank you for coming into my life. You made me stronger and braver. I was doubting myself if I can take care of you but now you're growing fast..." Tumingin ako sa anak ko na kinakaway ni Vincent sa akin.

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Tinanguan niya muli ako. "Shaina, naiintindihan kita sa sinasabi mo sa akin. Ang masasabi ko lang talaga sa 'yo ay magsikap ka sa buhay. Kung may gusto kang mangyari sa buhay mo o sa pamilya mo ay kailangan na sipagan mo. Gawin mo ang nararapat mong gawin. 'Wag kang susuko, okay? Lahat ng paghihirap mo sa buhay ay may kapalit rin na tagumpay 'yan. Walang naghihirap ang walang inaaning tagumpay sa bandang huli. Naiintindihan mo ba ang sinasabi ko sa 'yo? Magiging matagumpay ka rin sa bandang huli. Mabait ka naman at sigurado akong may naghihintay na gantimpala sa 'yo ang Panginoon natin. Magtiwala ka lang, okay?" sabi niya sa akin.

Kian Halos mapadaing ako sa mga suntok at sipa na binibigay sa akin. Lumabas ang pulang likido sa bunganga ko habang nakahiga ako. Nanghihina at wala akong lakas. Hiniwalayan na ako ni Via kaya wala na akong rason para mabuhay pa. Siya nalang ang natitirang pag-asa at rason ko kung bakit patuloy akong lumalaban ngayon. Kung bakit nandito pa ako.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Inangat niya ang kanyang mukha, basang-basa ng luha ang kanyang mga pisngi habang itinuturo ang nakasulat na quote sa maliit na bracelet ni Maeva. “Hope – You are the light that guides us through darkness and inspires us to keep moving forward.” “Ito... ang mga salitang ito ang pumatak sa isip ko araw-araw para magbago at hanapin kayo,” patuloy niya, hinahabol ang kaniyang hininga. “Liam...” bulong ko, hinahaplos ang kaniyang basang buhok at likod upang pakalmahin siya, ngunit maging ang sarili kong dibdib ay sumasabog na sa emosyon.

"It won't hurt if we'll do it right. Nagtitiwala ka naman sa 'kin, 'di ba?" Bumagsak ang panga ni Luke. Nag-init ang kaniyang tainga. Mahina siyang tumango. Para siyang hihimatayin sa hiya subalit alam niyang hindi na bago ito kay Logan. Madalas siyang magkaroon ng kahangalan sa buhay na hindi mapigilan. "Oo naman. Pasensya ka na! Na-e-excite lang ako."