Into The Dark Novels & Stories

Ibabalik ko na sana iyon sa lalagyan ngunit may napansin akong nakatuping papel na nakaipit sa gilid ng itim na box. Faith, Hindi ko rin alam kung bakit nangyayari muli lahat ng ito dahil ang pagkakaalam ko ay nakulong na si Theodore sa lampara. What happened tonight was not your fault. It's not you, I know. I saw the dark entity behind you and it's trying too hard to consume you. Alam kong hindi ito ang huling pagkakataon na mangyayari ito sa'yo pero pakiusap, huwag kang matakot dahil wala nang ibang makakapigil sa kanya kundi ikaw lang. Huwag mong hayaang kainin ka ng galit at takot, Faith, dahil kapag nangyari iyon ay makukuha ka niya. Sa ngayon ay suotin mo ang kwintas na ito dahil kahit

Iyon lang at lumabas na ito ng kwarto. Pagkalabas ni Dark ay agad kong kinuha ang bag ko na nasa sofa at agad na hinagilap ang calling card ni Calil sa bag ko. Laking pasalamat ko na hindi ko iyon tinapon. Ilang beses ko siyang tinawagan pero out of coverage area na ito. Hindi kaya nakabalik na ito sa Sicily? Ano na ang gagawin ko ngayon? Hahayaan ko na lang ba munang dalhil ako ng Dark na iyon sa Sicily at magpanggap bilang si Dianna? Kung hindi, meron pa bang ibang paraan?

"Go on, fool yourself! Believe what you want to believe. But in the end, you will have no choice but to embrace the darkness in you. Because the more you resist darkness, the more it will bring harm and devour the ones you value and love." "N-No." Tinakpan ko ang tainga ko at pilit na kinumbinsi na hindi totoo ang nangyayaring ito. "I will not let that happen!" "You can't change things that have already been set, my daughter. You will be everyone's pain. They will shoo you away, but me, my dear, will be always here for you. You don't need them. All you need is me and darkness." Bumuo ako ng bola ng itim na kidlat at itinapon sa kinaroroonan niya, dahilan para maglaho ang usok.

Nagmamadaling lumabas na siya ng silid at baka makahata si Dark. Mula sa loob ng library, mataman na pinagmasdan ni Dark ang nasa footage. Iyon ang kuha mula sa araw na matuklasan niya ang basement sa naturang cafeteria. Pinakatitigan niya ang kuha ng isang babaing sakay ng lumang sasakayan. "Cherry Mendozaz," bulong ni Dark. "Sir, may problema po ba sa babaing iyan?" tanon ni Doke sa binata. Kahit gabi na ay pinatawag pa siya para lang ipahanap ang kuha noong sa isang check point na isinagawa noon.

He sighed aggressively and then without hesitation, he opened the door and then hid himself on the right side and as expected, all of the people inside fired. Masama kong tinignan si Dark dahil sa kung hindi siya nagtago, tiyak na mamamatay siya sa raming bala na tatagos sa katawan niya. Nagkatinginan kami ngayong dalawa habang patuloy pa rin ang pagputok ng mga baril hanggang sa bigla na lang akong may narinig na malakas na pagkalabog na siyang dahilan kung bakit huminto ang pagputok ng mga baril. "Heaven, nasa dark room na kami, asan kayo?" Mary asked.

Will she be able to find her true happiness with Liam, or will she choose to let go? THE FINAL BOOK OF MY DARK PAST TRILOGY COMING 2023

Tumango na lamang ako para sabihin naiintindihan ko. Bumuntong hininga sya, "Sige na. Umuwi na kayo. Mag-iingat kayo sa daan, ha?" Sabi nya at bumalik na ulit sa office nya. Naiwan naman kami dalawa ni Dark dito sa loob. Nabalot muli ng katahimikan ang clinic ngayon. Tsk. Okay, awkward. "Let's go?" Nakangiting sabi ni Dark at nilahad ang kamay nya na walang injure.

he asked, making me confused. "Do you wanna be mine?" he asked again, more clearly of what he wanted to say. I can't help but to smile and nod. He kissed me again, passionately. I missed him. "We really gone through a lot, huh?" he asked. I nodded. I can't believe he's here. Are we going to work? No more hardtimes? I wonder. "It's been dark. All those years, but you came in the dark. You became my light at the same time, my darkness. You're my darkest light."

Akala niya parang shadow na itong mawawala dahil nga tapos na at wala na pero parang nakasundo parin sa kanya ang aninong pilit niyang gustong mawala sa kanyang isip . "hindi ko sinasabing balikan mo agad iyang lalaking iyan beshy pero alam mo ba kung mahal mo ang isang tao ..Yung as in Talaga' handa kang sumugal sa nararamdaman mo .Handa kana bang magtiwala ulit?" pilit niyang kinapa ang kanyang nararamdaman ngayon .Lalo siyang sumimangot dahil parang ito na naman ang nararamdaman niyang kakaiba .

At hindi nga siya nagkamali nang lumingon ito at nahuli siyang nakatingin. May kung anong bumara sa lalamunan niya at nahihirapan siyang lumunok ng laway at ang lakas din nang kabog ng puso niya. Lalo na ang ngumisi ito na nakakaloko. Parang may paru-parong nagsiliparan sa tiyan niya dahil sa ngising 'yon. Hindi maunawan ni Tasha ang nangyayari, bakit siya nagkakaganito? bakit bigla na lang nag-iba ang pagtibok ng puso niya dahil sa lalaking'yon?