Novel & Cerita Into The Dark

Nang itago nito ang sarili nito sa dibdib ni Eros, bahagya siyang huminga nang mabigat. So that's how you choose to hide, tahimik niyang nag isip. Hindi siya tumayo. Hindi rin siya nagsalita. Pero sapat na ang titig niya- madilim, mabagal, parang banta. Hindi pa tapos ang gabing Ito. At lalong hindi pa siya tapos kay Sabrina. Marahan niyang ininom ang whiskey na nasa mesa niya.

Napalunok ako ng ilang beses at huminga ng malalim saka pinagpatuloy ko ang pagtakbo nang maabutan ko si Ponty! As we go further, I can't help but stunned. There is a dark dimension at the end of it. Ponty didn't hesitate to get in and the it starts to fade. "Paalam, Binibini!!!" halakhak niya para awtomatikong bumulusok ako sa kanyang kinaroroonan. Unexpectedly, I got on time. I was able to get in to the dimension before it closed. Yet, I fell so hard in the floor. I grabbed my back as it extremely aches while focusing to Ponty. She's standing as well as gave an expression like she had seen a ghost.

Isang text ang sumunod: “Ang nangyari kanina ay simula pa lang ng laro, Sebastian. Akala mo ba ligtas na siya? Ang buhay ng tatay niya ay nakasalalay sa isang hila ko lang. Magkita tayo sa lumang simbahan ng Saint Laurent bukas ng gabi. Mag-isa ka lang. Kapag may nakita akong pulis o kahit isang anino ng Alpha Team, maghanda ka na ng kabaong para sa matanda.”

sabi ni Paul. Kinuha ni JJ ang flashdrive at ipinasok ito sa isang laptop at pinanuod ang footage. Doon, makikita ang pagpasok ni JJ sa kuwarto. Pagkaraan ng isang oras, isang matangkad na babae naman ang pumasok sa kaparehong kuwarto. Parang lasing ang babae dahil hindi diretso ang lakad nito. Sa pintuan ng kuwarto, tila natigilan ang babae dahil bukas na ang kuwarto gayung hindi pa nito ginagamit ang kanyang keycard pero pumasok pa rin ang babae sa loob.

There also would be no use for the moon if there was never a night. Napangiti siya. There was still beauty in the dark. Its shadow was a reminder that even in the darkest times, light persists. It was a call to keep moving, to keep seeking because it was not all doomed and gloomed as many seem to think, rather it was a canvas for the stars and a sanctuary for those seeking solace...just like her.

tumigil ako at huminga muna ng malalim hindi na ako makahinga kakaiyak. "Kaya pinangarap ko lang magkaanak kahit isa para hindi naman ako tumandang mag isa tumatak na kasi sa kokote ko na huwag maniwala sa masaya at buong pamilya. Dahil sa pamilya pa lang namin nakikita ko na ang realidad. Please TG forgive me for my dark past that I ashamed."

"Well said, Yanna. Then, let me congratulate you. Welcome to the Grayson Winery Company." I widely smile. "Great, thank you for accepting me into this company. Promise, hindi kayo magsisisi na tinanggap ninyo ako sa kompanyang ito." I said, as my mind saying— —Welcome to the area of the dark beast, Yanna...

Nang maalala kong andito nga pala kami sa may gilid ng gate namin ay medyo nahiya ako. Ang haba ng usapan namin tapos hindi man lang ako naging considerate? Jusko! Ano na naman bang katangahan ang pumasok sa peste kong utak? Magsasalita pa sana ako ng biglang may tumawag sa kaniya. “Hello, Hera. Uhm, pakisabi sa mga investors na I'll be there in a minute. Say my apology to them and please tell them to wait for a moment. Thank you.“ wika niya habang may kausap sa kabilang linya.

Mukhang wala namang nakapansin sa aming dalawa dahil nasa pinakamadilim na sulok kami kaya tahimik naming tinuloy ang sayaw. The night is perfect for me. With a stranger who's dancing me slowly in the dark. It feels like a Disney's fairytale story. Pakiramdam ko nasa isa akong movie. Parang may mga alitaptap na lumilipad sa paligid tapos kaming dalawa lang ang tao sa mundo. Iyon ang nararamdaman ko. Gusto kong kutusan ang sarili ko sa naisip. Gano'n ba ako kahopeless romantic para mainlove agad sa lalaking kakakilala ko lang?

Hindi ko makita kung ano ang nasa loob dahil black tilted ang kotse niya pero nasisiguro kong nasa loob siya dahil nakabukas pa rin ang ilaw nito sa labas. Pinihit ko ang pintuan niya at nabuhayan ako ng loob nang mapagtantong hindi ito naka-lock. Nakasubsob sa manibela, natutulog at amoy alak na Thornton ang bumungad sa 'kin. Triny kong gisingin siya pero hindi ako nagtagumpay. Maingat na inilabas ko siya sa kotse at maingat na iginiya papasok sa loob ng bahay. Wala na akong gising na naabutan doon at napakatahimik na rin ng bahay.