Novel & Cerita Into The Dark

Pakiramdam din niya ay walang sapat na hangin na pumapasok sa kaniyang baga. She closed her eyes tight and the darkness welcomed her, making her panic go into overdrive. Nang buksan naman niya ang mga mata ay kadiliman pa rin ang nakikita niya kaya mas lalong bumilis ang tibok ng kaniyang puso. She tried to gulp down air but it only felt like it's stuck in her throat and she cannot inhale more.

Umaga na nga talaga at lumiliwanag na mula sa labas. Napatingin siya sa may bintana. Pumapasok na ang liwanag mula sa labas na ikinasilaw ng kanyang mga mata. Tumayo siya matapos takpan ang mga mata na nasisilaw sa liwanag ng araw. Nakalimutan pala niya isara ang bintana at hawiin ang kurtina na siyang tabing para sa kanyang bintana sa loob ng kwarto niya.

sagot ng receptionist na medyo kinakabahan. "Look, it's a matter of life and death. And also, nakasalalay ang future ko rito, ang freedom ko and may uterus! Now, call your freaking boss and tell him that I, Avery Alfonzo is waiting for him. And just a heads up, maikli lang ang pasenya ko kaya naman ilabas nyo na ang isang libot isang gagong Alessandro na yan habang may katiting na kabaitan pa sa sistema ko, dahil pag wala na... pasasabugin ko talaga ang buong isla na 'to kasama ka!"

“UGH!” d***g ni Cassandra nang masilaw siya ng liwanag na pumasok sa kaniyang kuwarto. Nang magmulat siya ng mga mata ay nasilayan pa niya ang animo kristal na sumasaboy mula sa sinag ng araw. Maging ang huni ng ibon na naglalaro sa tabi ng bintana ng kuwartong kinaroroonan niya ay pumapailanlan sa kapaligiran.

Ang pagkabigo’y hindi sumisimbolo ng katapusan, kundi katapusan upang matutunan muli ang bagong kabanata. Hindi niya alam kung anong nangyayari sa kaniya pero nang hindi makayanan ang pagdadalamhati agad siyang tumakbo sa pintong nakasara. Hindi na niya alintana ang kung sinong kumakatok ba sa pintuan niya. Wala siyang naiisip sa kasalukuyan kundi maglabas ng sama ng loob. Pumasok siya sa loob ng banyo at humagulgol na umupo roon. “I’m sorry, Self. I’m sorry to be hurt. I’m sorry for being not enough for anyone. Sorry for my insecurities that affect you a lot. I’m sorry, please forgive me, Self.”

D A R K R O M A N C E Love that bleeds. Desire that destroys. Hearts that break beautifully. This is not your safe fairy tale. You've been warned. "FINAL WARNING" This story contains darkness wrapped in romance. If you can't handle obsession, blood, broken souls, and love that hurts more than it heals... Close this now. No one forced you to enter. You chose this. Sumakay kami sa kotse niya. Akala ko diretso kami sa mansion.

It's inside the black envelope Sir Lance gave me. Matyaga ko syang inabangan at kahit hanggang sa pag tulog nya ay gagawin ko. Dahil alam ko ang kapalit nito pag pumalpak ako. Pagsapit ng alas dyes ng gabi. Tahimik na ang buong village, may mangilan ngilan na bukas pa rin ang ilaw ngunit ito ay malayo kung saan ang bahay ng senador. Saktong 12:00 AM, Maingat akong umakyat sa bakod kung saan nakapwesto ang cctv at sa likod nito ako dumaan kasabay ng pagkasira ko rito.

Kala ko part ng entrance mo ‘yan. "Entrance mo mukha mo! Kung hindi mo pa ako tulungan, i-e-entry ko ‘tong paa ko sa mukha mo!" Agad inabot ni Dark ang kamay niya at hinila siya pataas… pero— SKLUTTTT! Dumulas ang palad ni Roxane dahil sa pawis at... BOOM! Tumama ang noo niya sa noo ni Dark! "AAAAYYYY ARAY! PARA AKONG BINANGGA NG MALAKING TRUCK!"