Into The Darkness Novels & Stories

Ang isang Dark na tahimik ngunit mapanganib ang nasaksihan ko sa gabing ito. Ano bang pumasok sa isip ko at nananatili ako rito? Dahil ba sa na-curious ako o sa ibang dahilan. Oo, sa ibang dahilan. Gusto kong makita si Dark sa ibang katauhan. At ngayon ito ang resulta sa pagmamatigas ko. "Now you're next," itinutok nito sa noo ang nguso ng baril ngunit agad naman nitong ibinaba.

Ilang araw na akong hindi nakakatulog ng maayos at nakakakain. Halos wala na akong gana mabuhay. Kanina, pag harap ko sa salamin, sobrang putla ko na at nangingitim ang ilalim ng mga mata ko. Hindi ko nga alam kung saan pa ako kumukuha ng lakas. Nabuhayan ako ng makita ko ang pag bukas ng gate ng kanilang bahay at lumabas doon ang sasakyan ni Dark.

Nanlabo ang paningin ko, hanggang sa hindi ko na alam pa kung ano ang sumunod na nangyari. ***** I didn't know what darkness meant until I woke up and found myself in the middle of darkness. In the place where I don't know which way I would go. Kahit anong pilit ko na aninagin ang nasa paligid ko'y wala talaga. Wala akong makita. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Gusto kong sumigaw pero hindi ko mahanap ang sarili kong tinig. Gusto kong tumakbo pero ayaw kumilos ng mga paa ko. Para akong itinulos sa gitna ng disyerto na walang ibang makikita kun'di ang kadiliman.

Ito na yata ang isa sa pinakamemorable na pangyayari sa buhay niya na kahit lumipas man ang maraming taon, babalik-balikan niya. The darker shades of Rain are slowly fading and it's replaced by the bright illuminating light for their future ahead...

It's inside the black envelope Sir Lance gave me. Matyaga ko syang inabangan at kahit hanggang sa pag tulog nya ay gagawin ko. Dahil alam ko ang kapalit nito pag pumalpak ako. Pagsapit ng alas dyes ng gabi. Tahimik na ang buong village, may mangilan ngilan na bukas pa rin ang ilaw ngunit ito ay malayo kung saan ang bahay ng senador. Saktong 12:00 AM, Maingat akong umakyat sa bakod kung saan nakapwesto ang cctv at sa likod nito ako dumaan kasabay ng pagkasira ko rito.

Hindi na matanggal ang mga ngiti ko bago ko sinara ang pinto ng banyo. Naalala ko na naman tuloy ‘yong nangyari sa’min kagabi. If she would open the bathroom door and see me naked again, baka hindi ko na mapigil pa ang sarili ko seeing her wearing only a thin sleeveless shirt... braless. _________________________ ¹Nyctophobia is a phobia characterized by severe fear of the dark. It is triggered by the brain’s disfigured perception of what would, or could happen when in a dark environment.

"Hindi po ah. Tsaka saan po ba tayo pupunta?" Nabitin lang sa hangin ang tanong ko dahil hindi naman niya ako sinagot. Napakaano talaga. Sinayang ko nalang ang oras ko sa pagtingin sa bintana, kahit gabi ay makikita mo ang ganda ng paligid. Sabi nila, everything will be boring without light, well for me, darkness is better than light because it brings peace and comfort kase hindi mo makikita yung mga bagay na magdudulot sayo ng sakit. But then, sometimes, I realized. Darkness brings monsters but monsters is the one that makes us stronger.

(You're mine from now on. Then—darkness.

Unti-unti ko’ng nalandhap ang kakaiba’ng amoyo roon hanggang sa umikot na nga ng tuluyan ang paningin ko. And then the familiar darkness welcomed me.

"Go on, fool yourself! Believe what you want to believe. But in the end, you will have no choice but to embrace the darkness in you. Because the more you resist darkness, the more it will bring harm and devour the ones you value and love." "N-No." Tinakpan ko ang tainga ko at pilit na kinumbinsi na hindi totoo ang nangyayaring ito. "I will not let that happen!" "You can't change things that have already been set, my daughter. You will be everyone's pain. They will shoo you away, but me, my dear, will be always here for you. You don't need them. All you need is me and darkness." Bumuo ako ng bola ng itim na kidlat at itinapon sa kinaroroonan niya, dahilan para maglaho ang usok.