Into The Darkness Novels & Stories

dugtong ko pa habang nakayakap sa kanya. Nagitla ako nang biglang namatay ang lahat ng ilaw. Sa sobrang dilim, pakiramdam ko ay para akong mabubulag. I have a fear of darkness, and Marcus knows it—that's why he didn’t let me go and instead made our hug last longer. Then, I caught a scent—a rich, luxurious perfume. It was so soothing, almost like it was calming me to sleep.

mahinang sabi ni Dark, halos hindi na marinig. “Hindi ko kayo iiwan. Hinding-hindi,” sagot ko, at tinakpan ko ng panyo ang sugat niya para hindi na tuluyang dumugo. Sa wakas, nakita na namin ang exit. Isang bakal na pinto, bukas at may sinag ng araw mula sa labas. Pero… BOOM!!

But even though I couldn’t understand a single word, I still felt compelled to keep reading. Yet Tenebrae lurks, a shadow ever new, Whispering discord, sowing seeds of fear. A clash of light and darkness, long foretold, Where ancient balance starts to lose its hold. Yet from embers dim, a flame will ignite, Banishing shadows, with its radiant might, The heart of Luminous, once veiled in the night, Will find its strength in the returning light. Hindi ko mapigilang mapataas ang kilay bago umiling. “Wala akong maintindihan,” hindi ko mapigilang wika bago isinara ang libro.

Tears formed around my eyes while I'm trying to gather all my courage to kill him but I couldn't. Sa huli ay bigla kong nabitawan ang baril kaya nahulog ito ng tuluyan sa sahig. I pushed him hardly but he did not even move. "Kill yourself!" Because I can't kill you. "Light's off," he murmured and the whole room went dark. Napasinghap ako nang hinigit niya ako palapit sa kanya. At ang sunod kong naramdaman ay ang malambot na bagay na dumampi sa mga labi ko.

Umaga na nga talaga at lumiliwanag na mula sa labas. Napatingin siya sa may bintana. Pumapasok na ang liwanag mula sa labas na ikinasilaw ng kanyang mga mata. Tumayo siya matapos takpan ang mga mata na nasisilaw sa liwanag ng araw. Nakalimutan pala niya isara ang bintana at hawiin ang kurtina na siyang tabing para sa kanyang bintana sa loob ng kwarto niya.

CHAPTER 40 Towards the Light WHO WOULD HAVE thought that there could be a place darker than black? A place of emptiness and void, where not even the light could shine, a single sound would do nothing but echo until he’s exhausted hearing the very same sound, and his sharp eyes couldn’t see even a glimpse of his own hand.

"Well said, Yanna. Then, let me congratulate you. Welcome to the Grayson Winery Company." I widely smile. "Great, thank you for accepting me into this company. Promise, hindi kayo magsisisi na tinanggap ninyo ako sa kompanyang ito." I said, as my mind saying— —Welcome to the area of the dark beast, Yanna...

Nang maalala kong andito nga pala kami sa may gilid ng gate namin ay medyo nahiya ako. Ang haba ng usapan namin tapos hindi man lang ako naging considerate? Jusko! Ano na naman bang katangahan ang pumasok sa peste kong utak? Magsasalita pa sana ako ng biglang may tumawag sa kaniya. “Hello, Hera. Uhm, pakisabi sa mga investors na I'll be there in a minute. Say my apology to them and please tell them to wait for a moment. Thank you.“ wika niya habang may kausap sa kabilang linya.

Mukhang wala namang nakapansin sa aming dalawa dahil nasa pinakamadilim na sulok kami kaya tahimik naming tinuloy ang sayaw. The night is perfect for me. With a stranger who's dancing me slowly in the dark. It feels like a Disney's fairytale story. Pakiramdam ko nasa isa akong movie. Parang may mga alitaptap na lumilipad sa paligid tapos kaming dalawa lang ang tao sa mundo. Iyon ang nararamdaman ko. Gusto kong kutusan ang sarili ko sa naisip. Gano'n ba ako kahopeless romantic para mainlove agad sa lalaking kakakilala ko lang?

at saka ngumiti ang lalaking kausap ni Jadelyn "Pwede mo po akong samahan hanggang sa makatulog ako. Natatakot po kasi ako matulog mag isa hindi po ako sanay ng walang kasama sa room ko eh." "Okay sige kaya kumain kana para makapag pahinga ka kagabi kapa umiiyak at namamaga na yang mga mata mo baka ma-dehydrate ka tapos mauubos ang lakas mo at di kana makakauwi "