Novel & Cerita Into The Darkness

Mukhang wala namang nakapansin sa aming dalawa dahil nasa pinakamadilim na sulok kami kaya tahimik naming tinuloy ang sayaw. The night is perfect for me. With a stranger who's dancing me slowly in the dark. It feels like a Disney's fairytale story. Pakiramdam ko nasa isa akong movie. Parang may mga alitaptap na lumilipad sa paligid tapos kaming dalawa lang ang tao sa mundo. Iyon ang nararamdaman ko. Gusto kong kutusan ang sarili ko sa naisip. Gano'n ba ako kahopeless romantic para mainlove agad sa lalaking kakakilala ko lang?

at saka ngumiti ang lalaking kausap ni Jadelyn "Pwede mo po akong samahan hanggang sa makatulog ako. Natatakot po kasi ako matulog mag isa hindi po ako sanay ng walang kasama sa room ko eh." "Okay sige kaya kumain kana para makapag pahinga ka kagabi kapa umiiyak at namamaga na yang mga mata mo baka ma-dehydrate ka tapos mauubos ang lakas mo at di kana makakauwi "

Ibabalik ko na sana iyon sa lalagyan ngunit may napansin akong nakatuping papel na nakaipit sa gilid ng itim na box. Faith, Hindi ko rin alam kung bakit nangyayari muli lahat ng ito dahil ang pagkakaalam ko ay nakulong na si Theodore sa lampara. What happened tonight was not your fault. It's not you, I know. I saw the dark entity behind you and it's trying too hard to consume you. Alam kong hindi ito ang huling pagkakataon na mangyayari ito sa'yo pero pakiusap, huwag kang matakot dahil wala nang ibang makakapigil sa kanya kundi ikaw lang. Huwag mong hayaang kainin ka ng galit at takot, Faith, dahil kapag nangyari iyon ay makukuha ka niya. Sa ngayon ay suotin mo ang kwintas na ito dahil kahit

I felt layers of unsettling emotion, my chest tightened, and I could hardly breathe. "Ariah!" Sir Edward shouted, sadness slurped all my energy and all I can hear is the voice of Ms. Anastacia shouting my name in panic. Darkness dominates my whole system then I grasped my last breath. *** A cold, shivering wind blew on the back of my neck and ears like the touch of cold fingers. Suddenly, the whole world seemed strangely dark, it was disquieting, menacing darkness. I tried to blink continuously, but I was like floating in a vast space of total darkness. It's too quiet, it was a deafening silence that crept through my whole body.

Sa kahabaan ng kalye na binaybay ay pilit kong nilalabanan ang panghihina ko. Malabo ang tingin na binaybay ang daan papasok sa malapad na sala hanggang sa lumabo na ng lumabo ang paligid, nanghihina, wala ng lakas. Before darkness ate me, narinig ko pa ang sigaw ni Tita Jassie at Tita Selene. Bumungad sa akin ang mukha ni Tita Jassie na may pag-aalala habang si Tita Selene ay tahimik lang sa couch while looking at me.

He sighed aggressively and then without hesitation, he opened the door and then hid himself on the right side and as expected, all of the people inside fired. Masama kong tinignan si Dark dahil sa kung hindi siya nagtago, tiyak na mamamatay siya sa raming bala na tatagos sa katawan niya. Nagkatinginan kami ngayong dalawa habang patuloy pa rin ang pagputok ng mga baril hanggang sa bigla na lang akong may narinig na malakas na pagkalabog na siyang dahilan kung bakit huminto ang pagputok ng mga baril. "Heaven, nasa dark room na kami, asan kayo?" Mary asked.

Pinilit ni Ella na humakbang paika ika kahit saan direksiyon ok lang may makapa lang siyang tao o kahit anong pwede hawakan. Nanginginig na kase sa takot si Ella. She has nyctophobia. Extreme fear in darkness or fear of the night. Kaya nga ayaw niyang nututulog na patay ang ilaw. Hindi naman madilim ang bar na pinuntahan nila. May mga ilaw ito sa sulok ng table at dim light sa gitna ng dance floor kaya okay lang but total darkness like blackout is hell killing her in fear. Nakailang hakbang lamang si Ella ng nabunggo niya ang isang bulto. Kinapa kapa ito ng dalaga sa pag aakalang ang mga kaibigan ito. Then someone from behind her speak in his baritone Voice.

he asked, making me confused. "Do you wanna be mine?" he asked again, more clearly of what he wanted to say. I can't help but to smile and nod. He kissed me again, passionately. I missed him. "We really gone through a lot, huh?" he asked. I nodded. I can't believe he's here. Are we going to work? No more hardtimes? I wonder. "It's been dark. All those years, but you came in the dark. You became my light at the same time, my darkness. You're my darkest light."

Unti-unti na kasing nawawala ang anesthesia na itinurok sa kanya kanina para matanggal ang bala sa balikat niya. Asha wear dark colored clothes at naka jacket pa para matakpan ang mga sugat at pasa niya sa katawan. Buti na lang at daplis lang ang natamo niya sa labanan sa misyon niyang iligtas ang mga babaeng nabiktima ng human trafficking para sa sexual exploitation at mayroon pang mga minor de edad.

Inayos ko muna ulit ang kama na nagusot dahil sa paghiga ko. Nakapatay na ang ilaw sa kusina paglabas ko ng kwarto. Ang night light lang ang nakabukas kaya medyo hindi ganun kadilim. Kung sa ibang pagkakataon ako lumabas na ganitong kadilim ay magtititili talaga ako sa takot. Pero ngayon hindi ko magawa dahil inis na inis ako. Malakas kong kinatok ang pinto ng kwarto niya. The nerve of him! Hindi na naman ako nakakain. Masisiraan yata ako ng ulo kapag makasama ko pa nang matagal ang gurang na 'to.