Irresponsible Father Quotes Novels & Stories

Gusto niyang sabihin kay Gideon na ito ang daddy niya pero alam niyang hindi niya dapat pangunahan ang desisyon ng mommy niya. Sandaling natahimik si Gideon. Sa loob-loob niya ay may kakaibang sayang sumibol. Kung gano’n ay hindi na pala konektado si Yvee sa ama ng mga anak nito. Pero hindi niya ipinahalata ang kaniyang iniisip. Sa halip ay napailing siya, bahagyang dumilim ang ekspresyon. “Iresponsable,” malamig niyang komento. “Paano niya nagawang iwan ang pamilya niya?”

“Pero Dad, naipahiya ko kayo…” “Hindi ka ang unang babaeng nag-iisang magulang, at hindi rin ikaw ang huli. Nais namin na sana iba ang sitwasyon mo, na hindi ito kasing hirap. Lagi kang naging responsable! Pero kung ganito ang sitwasyon, haharapin natin ito. Hindi mo kailangang iwan ang kolehiyo; higit kailanman, kailangan mong magpatuloy para matutunan mong alagaan ang anak mo. Bilang isang nag-iisang ina, malaki ang responsibilidad mo. Tutulungan ka namin, at kahit mahirap, magiging maayos ang lahat.”

“You’re impossible.” “But irresistible,” dagdag niya agad. “Hmm,” sabay lingon ko ulit sa kaniya. “Do you think you’d make a good father someday?” Bigla siyang natahimik. Ilang segundo rin bago siya sumagot. “I don’t know,” he said seriously. “But I want to try. If it’s with you… I want to learn.” Para bang nanikip ang dibdib sa sagot niyang ‘yon. Muntik ko na tuloy sabihing, you won’t have to wait long to find out—pero hindi pa.

" It's okay, please don't resent my father. He was just dissapointed at me." "Even if your dad is disappointed in you, he has no right to kill an innocent unborn child—especially since it’s his own blood, his own grandchild. Are his personal dreams and interests more important than his own flesh and blood?" may gigil sa boses ni Cedric na naramdaman ni Samantha pero wala siyang masabi sa mga oras na 'yun.

Muli niyang tawag rito. "Mag-usap nga tayo, anak." Malumanay niyang wika nang maabutan niya ito. "Bakit ba ganyan? 'Di ba dati naman gustong-gusto mong makasama ang daddy mo." Hinarap siya ng bata. Namumula ang mga mata nito dahil sa pigil na pag-iyak. "But I realized how irresponsible he is, mom. He didn't came when we need him the most. He's not worth it to be our dad."

she added. I remained stooped. Dad has been quiet since then, this is what I fear the most. Mas gusto ko pang saktan niya ako ng pisikal, pero hindi, ramdam kong galit sya, kanina pa nakakuyom ang mga kamay niya at si Mama ay kanina pa siya pilit na pinapakalma. "You don't know how to raise a child! You are an irresponsible parent! Kung ako diyan ipinasok ko na 'yan sa seminaryo! Baka doon magtanda! Mawala ang demonyong sumanib sa katawan ng batang 'yan!"

"Binigyan ka nila ng magandang buhay na hindi namin kayang ibigay ng mama mo.Pinalaki ka nila ng maayos at binigay lahat ng gusto mo.Ayokong makita kayong nahihirapan sa puder ko, anak.Sana maintindihan mo 'yon." "You just made my life miserable lalong-lalo na kay Rashim! You didn't do your responsibility to be a good father to us.Alam mo ba na iyong kaibigang pinagkatiwala mo kina lola at Rashim ay tinakbo ang perang pinapadala ko sakanila? They didn't even told me because they don't want me to get worried while I still have to do my job and responsibilities to that family.Sa sobrang busy ko,hindi ko na nagawang bigyan ng atensyon ang tunay kong pamilya.Lahat ng mga gampanin mo,sa akin napu

“At kasalanan din ni Junior dahil ang bata bata mo pa tapos sinamantala niya! makakatikim talaga sa akin ang gago na yan! Sinabi ko na nga kasi sayong mag resign ka na dyan sa trabaho mo kung nahihirapan ka eh! hindi ba’t sabi ko sayo nandito naman ako?! I’m your dad, I’m always here to back you up.” “Sorry Daddy, ayaw ko lang talaga maging pabigat sa inyo ni mommy.” “Hindi ka pabigat, okay?! anak ka namin syempre, responsibildad ka namin kahit gaano ka pa tumanda.” Napapakamot ng ulo si daddy habang nagmamaneho. “Magagalit na naman si kuya nito eh, ayokong nagagalit iyon nadadamay ako eh.” saad ni daddy.

sabi nung isa. “I was never a good father, pero hindi lumaking bastos ang mga anak ko. They will never do something that terrible unless they were provoked to do so. Hindi sila mananakit ng walang dahilan, at hindi sila pumapayag na magpa-api. And that’s why I am proud of them,” mahinahong sagot naman ni dad. “I think the whole world must watch this videos,” nakangisi at may halong yabang naman na wika ni Primo.

Pero imposible talaga na single 'to. "Hmm... You don't look fine to me." kibit-balikat kong prangka. "Am I touchy if I ask you why you are bothered?" "I'm just thinking of my daughter." "Your daughter? Where is she by the way?" "I-I gave her away when she was still a baby, I don't know if I'm deserving to see her now when I am a horrible and merciless father to do that to her..." nang marinig ang kaniyang sagot, tingin ko talaga ay ito na ang pinaka-worst. Marami namang mahihirap, pero marami din sa mahihirap ang responsable. Rare lang talaga na marinig mula sa mayayaman gaya niya na marinig ang ganitong ipinamigay niya ang anak sa iba. Mukha naman siyang nagsisisi.