Gabriel Dropout นิยาย & เรื่องราว

Marahil nag-uusap pa ang mga ito patungkol sa kanya. "How's Gael anyway?" narinig nyang tanong ni Gavin kay Gab. Si Gael ang bunso sa tatlo at wala ito ngayon nasa ibang bansa yata. "Nagrerebelde of course" sagot ni Gab. "Papa hates him so much, samantalang sa kanya naman nagmana ang lalaking yon" sabi ni Gavin. "Exactly they hate each other samantalang sila itong magka ugali" sagot ni Gab.

tanong niya, hindi man lang lumingon. Nagbuntong hininga ako at tuluyang umalis sa pagkakasilip sa pinto. Pumasok ako. “Out,” tipid kong sagot. “Out where?” “Somewhere I’m not disposable.” Gabriel turned slowly. I could clearly see his brows drawing together in a deep frown. “You heard that.” “Loud and clear.”

Ngiting alam mong may lalabas sa bibig na mga salita na hindi ko nanaisin. "I am," sagot ko. "I am wondering why you guys are here? Sorry, not sorry, but you're not welcome here." May gumuhit na ngiting mapang-asar sa mga labi ng tatlo. "I really like you; straightforward magsalita, no filter, and direct to the point. Belial, by the way. I know you were not interesting to us, but let us introduce ourselves Gabriel." "Funny, right? Your name—Gabriel; one of the greatest soldier of God. And we; we're just a friend of Lucifer—even your wife—Mazekeen?"

Kung wala ito, tiyak na mauubusan siya ng lakas. Isang buwan na ang lumipas mula nang mangyari ang huling trahedya. Gabriel's death has bruised so many hearts. Halos lugmok sina Hunter, Theo, Luke, Kai, at Drake ngayon. Araw-araw nakikita ni Shaniya ang tahimik na pagtangis ng kaniyang asawa. He comes home every night, almost crawling because he's drunk. She can't blame him at ang tanging magagawa niya ay damayan ito.

Wala na akong lakas pa para bumangon habang unti-unti kong ibinubuka ang aking mata. "It's hopeless, bro. I don't want to do this plan anymore, I just want to start something new with Nick. I'm so sorry but we're leaving." Ang nahihirapan kong sambit kay Rex, mahigpit itong hinahawakan ni Gabriel para hindi na ito ulit umatake pa sa akin. Hanggang ngayon ay kita pa rin sa mukha nito na hindi pa humuhupa ang galit niya sa akin.

Bakit siya magugutom? Isang malaking crack ang nabuo sa paniniwala ni Gabriel. Ang imahe ni Mia bilang "Mapanlinlang na Magnanakaw" ay unti-unting nababasag, at napapalitan ng imahe ng isang "Martyr na Ina". "Papa?" tawag ni Gabby nang hindi sumagot si Gabriel. "Are you crying?" Hinawakan ni Gabriel ang mata niya. Basa.

"Gab, meet Lirielle. Our daughter. Buhay siya... hindi siya nawala sa atin." It felt like a bomb exploded in Gabriel's chest. All those years of grieving for a child he thought he lost turned into an overwhelming wave of emotion. Without warning, Gabriel dropped to his knees right there on the living room floor, his shoulders shaking as he sobbed silently, his gaze never leaving the little girl on the stairs.

Mabuti na lamang at walang natanggal na ngipin sa kanya. God, hindi siya makapaniwalang halos mapatay siya ni Gabriel sa sobrang galit pero hindi naman niya ito masisisi. Halos mawala sa sarili si Olivia nang makita siya. Na-trauma marahil dahil sa ginawa niyang paglapastangan dito nuon.

Pagmulat ng mata ko, amoy dagat agad ang bumungad. Gabriel was already awake, nakasandal sa gilid ng kama, nagbabasa ng mga papeles. Shirtless. Concentrated. “Work again?” sabi ko, inaantok pa. He smiled without looking. “Old habits. But these are different.” “Different how?” “Plans for the future. For us. For Gideon.” Napabangon ako. “Future?” He placed the papers down and looked at me—soft, vulnerable. “I’m done chasing power, Chin. I just want permanence.”

Ang hindi maintindihan ni Atlas, dahil nakikita niya ang paghihirap ni Gabriel, kung bakit marami ang nakapagsasabi na napakaswerte ng binata. Lumaki si Gabriel na walang ina at ang kanyang ama naman ay naging abala sa pamamalakad ng kompanya. Kapos na kapos si Gabriel sa bagay na tinatawag na pagmamahal. Kaya nga nahihirapan ito ngayon sa sitwasyon niya. Kulang na kulang ang tiwala sa sarili pagdating sa pagmamahal.