Is It Ok If I Call You Mine 소설 & 이야기

Naramdaman kong maingat na bumaba ang halik nito sa leeg ko kaya umayos ako ng kandong paharap dito. "Aghhhhh...sir" Nagbabay na naman ang labi nito sa leeg ko pababa sa malalaki at malulusog na dibdid ko. "From now on, don't call me sir. Call me hubby, baby, sweetheart, lovey or anything that you want, okay???" Rinig kong ani habang nagmamaneho ang dila sa tutok ng u***g ko.

pagpapakilala niya “Just call me ba-Ice not so cold like Ice but Ice” Pagpapakilala ko Nagulat ako sa sarili ko. Nagpapaimpress ba ako? Baka body instinct lang dahil may magandang tulad niya sa harap ko. “Are you single?” tanong niya Ngumiti lang ako. “I guest that’s a yes” sagot niya sa akin “Here’s my number, call me when you go home” Sabi niya sa akin

Pareho kaming pag-uusapan sa public! “You are just mine, Faye. JUST MINE! YOUR BODY IS MINE! Your attention is just mine! And your heart is just mine!” Nanahimik ako sa pagsigaw niya. Para akong pusa na nanahimik nang sigawan ako ng isang tigre.

Nag-iwas naman ako ng tingin. " 'Wag mo akong tawagin sa call sign niyo ng ex mo. " " I-I'm sorry if you didn't like it. Anong call sign ba ang gusto mo?" Agad na wika pa nito sabay na kinuha ang kamay ko at mahinang pinisil ito. " Allysa?" Aniya nang hindi ako sumagot.

kindat nitong may napakagandang ngiti sa labi. "P-Primo?" nauutal kong ulit na ikinangiti nito lalo. "A huh. You can call me by my name. Or if you want you can also call me baby, hubby, honey, love, sweetheart--" "Primo. Okay na 'yon" kaagad kong putol sa mga suggestion nitong itawag ko sa kanyang ikinataas ng isang kilay itong may naglalarong pilyong ngiti sa mga labi.

'Pag di ako makapagtimpi, tiniris ko na siya. "Slave mong mukha mo. Syempre, birthday ni JK kaya deserve niya ng gift. 'No problema do'n?" Umusok yata ang ilong niya. Lahat ng linya sa mukha niya'y kumunot. "And now, you call him so casually. Kailan ba kayo naging close ni JK?" "Bawal bang tawagin siya sa nickname niya? Iyon naman diba ang tawag ng lahat sa kanya?" Banat ko.

" I don't have a boyfriend, sir. I'm single and available." "Ow? Really? Good!" "Yes? What do you mean?" "Ah, nothing. By the way, you can call me Alas if we're outside the office. Let's be casual, is it okay?" "Sige, Alas." "Also just be good and I'll give you rewards everyday you have achievements." "Okay. Sure." "Okay let's eat, tapos dito na rin natin pag planohan ang meeting para bukas. Is that okay?"

"I guess I'm sort of ready for it, Zach." He creased his forehead. "What did you just say?" "Zach?" I asked innocently. "The rules? Hmm?" His eyes glistened, like he waited for this moment. His eyes then turned dark. "Nah, Zach. We are in your family's territory. I can call you Zach or anything I want to. Paano nalang kung may makarinig saakin na tinatawag kitang sir?" I explained confidently. "We have to act to make them believe, right? Couples who are into each other can call their partner on their first name."

Ano nga ba palagi kong tinatawag sakanya? "Ken...?" Patanong kong sabi. Tama-tama palagi ko rin naman syang tinatawag na Ken. "Hayst! Hindi naman yan eh!" Sabihin mo nalang kaya para malaman ko. "Ah mas maganda kung mine nalang. Can I call you mine Ken?" Tnong ko at sabay kinurap-kurap pa ang mata. Pabebe mood na naman tayo. "Shut up! Call me hubby okay, ayuko sa ibang endearments nayan! Mas gusto ko yung hubby!" Napangiti naman ako ng todo. Asus gusto pala ni Ken na hubby itawag ko sakanya.

Kumuha siya ng isang calling card at marahan itong inilapag sa lamesita sa aming pagitan. "Call me kapag nalaman mo na ang totoo niyang ginawa. After all, I own you now. I was the first who owned your body."