Real Rose In Titanic Novels & Stories

Tumango naman ako bago naglakad papunta sa itinuro niyang kuwarto. Nang makapasok ako ay agad na nanlaki ang aking mga mata nang makita ko ang itsura ng kuwarto ni Tita Rose. White at gold ang tema ng buong kuwarto kaya mukhang sopistikada at pang-mayaman. Well, mayaman naman talaga sila. Nakaagaw rin ng atensyon ko ang vase na punong-puno ng rose sa bedside table niya. Bagay na bagay sa pangalan niya.

Kinuha niya ang paborito niyang pabango at nagwisik bago siya lumabas sa silid niya Dahan-dahan ang ginawa niyang paghakbang pababa ng hagdan, bawat hakbang ay sinasadya—maingat, elegante, parang eksenang matagal na niyang inensayo sa isip. Para siyang si Rose sa pelikulang Titanic, noong unang bumaba ito sa grand staircase para kay Jack—self-assured pero punong-puno ng emosyon. Ganun ang pakiramdam niya ngayon, except this wasn’t a movie. This was real. And Antoine was waiting.

"Nasabi ko na nga sa'yo ang dahilan diba?" "Oo na," sagot ko na lang dahil parang ang hirap istorbohin ng isang to ngayon. Busy kasi sa pinapanood. Tsh! Nagulat ako nang bigla na lang siyang nagpupunas ng luha. Napatingin ako sa kasalukuyang scene at para ko na ring gustong magpunas ng luha. L*tse kasi! Nakakaiyak. Huhuhu. Jack Dawson: Rose, you're no picnic, all right? You're a spoiled little brat, even, but under that, you're the most amazingly, astounding, wonderful girl, woman that I've ever known...

Tumingin ako kay Papa ng hinawakan nito ang balikat ko at tinapik. Agad kaming sumunod ni Chase sa unahan at naunang ihulog ni Chase ang bulaklak na hawak niya. Pero kapansin pansin ang bulaklak na hawak ko, puting Rosas ang sa kanila pero ang sa akin ay pula. "You may rest in peace, Drake. Until we meet again." I whispered softly as I kissed the read rose bago ito tuluyang hinulog. Natapos ang libing at wala kaming ibang naririnig kundi ang palahaw na iyak ni Zaya.

Huminto ito sa tapat niya, lumuhod sa mababaw na tubig, at iniabot ang bulaklak. Napangiti si Czarina, bahagyang namula ang mga mata habang pinagmamasdan siya. Hindi man ito ang tipikal na proposal, ramdam niyang espesyal ang sandaling iyon—parang pinupuno ni Damion ang mga bagay na matagal na niyang pinangarap. Dahan-dahan niyang inabot ang rosas, at sa sandaling nagtagpo ang kanilang mga kamay, tila humina ang ingay ng alon.

Ni hindi nga tumanggi. Tingin pa nga niya ay gamay na gamay nito ang kumilos sa kusina, tipong sanay sa mga gawaing bahay. Napansin niyang bumagay ang mura at simpleng kulay dilaw na bestida na umabot hanggang tuhod nito ang laylayan. Lalong lumitaw ang maputing kompleksyon ni Rose. Napailing siya. Kailan pa siya nagkaroon ng interes na bigyan-pansin ang pisikal na kaanyuan ng isang babae?

"Since he won't give her to me willingly... then I will take her by force." "Send a message to Felix. Tell him... no matter how high his walls are, no matter how many guards he has... I will take Lia from him. I will make her mine. And there is nothing he can do to stop me." The next morning, a package was delivered to Felix’s office. It didn't contain a bomb or a weapon, but something far more threatening. Inside was a single, red rose... but its petals were painted black. And attached to it was a letter written in blood-red ink.

sabi ni Reinella habang ipinapakita ang rosas na hawak niya. Namangha si Maverick nang makita ang rosas na hawak ni Reinella. Kanina pa niya pinagmamasdan si Reinella mula sa likuran. Kaya hindi niya alam na nakapitas na pala ito ng British Rose. "Ang bango pa ng bulaklak. Ngayon ko lang nalaman na may mababangong rosas pala."

Tumalikod ako at hinayaang sya ang magsuot sakin ng regalo nyang kwintas. Kinapa ko ang pendant na may ngiti sa labi. "Rose..." Bulong ko. "Napoleon Rose." Humarap ako kay Isabel at niyakap ko sya ng napakahigpit. "Thank you so much." Isabel rubbed my back gently. "Anything for you Laura." Grace is right, Isabel is a good person and a perfect woman for me. I pressed my lips against her. The kiss is a little hard and wanting kaya napahiga si Isabel ulit sa kama at pumaibabaw ako sa kanya. "Laura.."

​Isang naglalakihang bouquet ng tatlong daang pirasong sariwang pulang rosas (300 Red Roses). ​Ang bango ng mga bulaklak ay agad na sumakop sa amoy ng lumang loading dock. Humakbang si Jace palapit kay Zoe, ang bawat yabag ng kanyang mamahaling sapatos ay tila umaalingawngaw sa katahimikan ng gabi. Ibinigay niya ang dambuhalang bouquet kay Zoe, dahilan para halos matakpan ang kalahati ng katawan ng aktres.