Isabella Encanto Novels & Stories

Napabutong-hininga ako. I’ve noticed someone sat on the other swing besides me. I turned my head to him and smiled. I looked away. “You’re new here, right?” I heard him asked. I just nodded as a response. “I’m Ian Von, but you can call me Von and you?” he added and I again turned my head to him. “I’m Isabell, but that’s too long I guess, you can call me Bell.” I smiled at him.

Hindi niya alma kung paano ito nalaman ng dalaga ngunit sumumpa siya na hindi niya pwedeng ikanta ang nag-uutos sa kaniya. “Hindi ko alam ang sinasabi mo! Paanong nadamay si Don Enrique dito gayong matagal na akong wala sa Isabella!” napatawa ng pagak si Stella dahil doon at mas hinigpitan niya ang kapit sa baba nito at pinandilatan ng mata. “Wag mo akong ginagago, Abby. Hindi ako magandang magalit.” Madiin na sabi niya dito na lalong ikinatakot ng dalaga.

“Well, I just discovered about you and Isles. Magkasama pala kayo sa Batangas, huh?” “Ano naman ngayon?” naiinis ko nang tanong. Nagngitngit ang kaniyang ngipin. “Alam mo bang kating-kati akong sirain itong engagement party mo? But well, mabuti na rin para matali ka na riyan kay Ezro... in that way, wala nang magagawa pa si Isles.” At alam niya rin bang kating-kati na akong sampalin siya? Lalo na ang Castillano Cardinal na iyon!

When its just all for the throne. Mas lalo tuloy na hindi matanggal sa isipan ko si Isabel na kinailangan ko na talagang tawagan ang kaisa-isang tao na makakausap ko,si Yica. _Calm down will you she'll be fine.We will rescue her after her being rescued.Alam na namin kung nasaan ang base nila . It's just that ,kagaya ng inaasahan natin—Hindi iyon madaling pasukin kahit ang server nila._

Private number. "Isabel, it's me." Lolo Santos. Hindi siya agad sumagot. "I called... because I want to talk." "About what? How much I'm worth to you now?" "I made mistakes." "Too many. Too late." "Isabel, kahit papaano, naging pamilya ka rin namin. I want to end this properly." Isabel closed her eyes, then opened them. "Then stop treating me like a threat, and start treating me like a person."

Hindi naman siya nabigo dahil hindi na siya nahirapang pinaalis si Marcus kanina. At ng wala na si Marcus ay doon niya sinagot ang tawag ni Carlotta at pinapapunta nga siya nito dito sa bahay nila. Kaya heto siya ngayon, kausap si Carlotta. "Ano ito, tita Carlotta?" tanong ni Isabella, kinuha ang maliliit na invelope na binibigay nito sa kanya. "Inbitasyon iyan ng engagement niyo ni Carlo, Isabella. At magaganap na ang engagement niyo sa ika-labing isa ngayong buwan na ito."

"Po? Pero paano?" "You. You will marry that man," "P-pero, hindi po ako si Gabriela," sagot ni Isabella. Muli na naman nangingilid ang luha sa mga mata niya. "You are. Right now, you are Gabriela Herrera. You will pretend as your twin. No one will notice. You look exactly just like your sister. Ako na ang bahala sa mga papeles. Bigyan mo lamang ako ng ilang sandali para maayos ang lahat. Now, fix yourself before you come out," wika ni Don Romualdo at binuksan ang pintuan upang makalabas siya.

Tsk. Mabilis na nagpalit siya ng barong para sa kasal nila ni Letlet. Halos lahat ng nakatira sa Isla ay dumalo. Dumalo sina Vicencio, Birang, Uncle Ben, Neri, ang kambal kong secretary na sina Philip at Paul, at...wait— ilang beses siyang kumurap. Tangiņa, bakit dalawang Stefano ang nakikita niya? May kambal ang hayòp na 'to?

wika ni Calvin habang nakatingin sa nakatalikod na si Isabella. “Nasaktan ako? Oo, dahil sinabihan mo ako na niloko kita.” Ani Isabella habang nakatalikod. Kaya naman humarap siya rito at tumingin ng diretso sa mga mata ni Calvin. “Calvin, nung umpisa pa lang alam ko at ramdam ng puso ko na ikaw si Evren. Pero itinanggi mo na hindi ikaw siya, kaya hindi na ako nagpumilit pa. Higit kanino man, ako, ang puso ko ang nakakakilala sa kaniya, kahit na lumipas na ang maraming taon.” Saad ni Isabella, nananatil namang nakatingin lang si Calvin sa kaniya. matapos ma-enjoy ang kagandahan ng mga bulaklak ay humarap na it okay Calvin na naroon pa sa kaniyang likuran. Halos magdikit na ang kanilang mukha

Malamang dahil hindi Hanna ang pangalan nito. Tumingin siya sa widescreen sa stage at nabasa ang pangalan nito. Isabella Montemayor. “Ms. Isabella Montemayor!” hiyaw niya. Nagtama ang kanilang paningin. Tumigil ang mundo. Parang silang dalawa lamang ang tao. Tila may mahika ang paligid. Marahan itong lumapit patungo sa kinatatayuan niya. Mukha itong anghel na bumaba sa langit. Napakaganda ng babae. Naka-corporate attire ito at high heels. Suot din nito ang mamahaling koleksyon ng alahas at bag.