Novel & Cerita Isabella Encanto

“Pero tumakas siya kasama ang ibang babae.” Her eyes narrowed. “And you expect me to ignore that?” Napatingin ako sa kanya. Diretso. “That ‘other woman’,” sabi ko. “is carrying something you don’t fully understand yet.” Isabella paused. For the first time slight flicker. Then she recovered quickly. “Exactly.” she said softly. “That’s why I’m here.” Humakbang siya pabalik. Calm ulit. Controlled ulit. “Scarlett…”

Pinag-diinan ko ang salitang bisita para ipaintindi kay Isabella na isa lamang siyang bisita sa bahay na iyon. Tumango ang maid at agad na sinunod ang ipinag-uutos ko sa kanya. Saka ko pa lamang hinarap si Isabella na ngayon ay naglaho na ang plastik na ngiti sa mga labi. Nakaismid na ito sa akin. Hindi na yata nito kayang magpanggap pa ng matagal kaya agad nang ipinakita ang totoong ugali nito. "Feeling mo talaga ay ikaw na ang reyna sa bahay ni Alexander, Elara. Nawala lang ako saglit ay agad kang umeksena," wika ni Isabella sa tonong nang-iinsulto.

"Ninang Rosalinda, andiyan si Isabella sa opisina ni Xavier! Kasama pa ang anak niyang si Xena! Hindi ko alam kung anong plano niya, pero parang may ginugol siyang lakas para gawing buo ang pamilya nila!" Ang boses ni Princess ay puno ng takot at pagkabigla. Ang kanyang isipan ay puno ng mga katanungan at ang mga mata niya ay nanlilisik. Si Isabella, na dati niyang nakikita bilang isang babae na may mapait na nakaraan kay Xavier, ngayon ay muling bumangon at tila gustong baguhin ang lahat. Isang bagay ang malinaw sa kanyang isipan: Si Isabella ay desperado.

Nagboluntaryo rin siya sa foundation ni Enzo, nagbibigay ng counseling sa mga bata doon. Si Isabella, na ngayon ay dalawampu't pito, ay ang pinakamaliit ngunit may pinakamalaking personalidad. Minana niya ang hilig ni Enzo sa negosyo at ang aking pagkamalikhain. Nagtayo siya ng sarili niyang tech startup na nakatuon sa AI-driven solutions para sa art industry, na madalas kong kinukunsulta para sa aking gallery. Ang kanyang enerhiya ay nakakahawa, at madalas niyang pinupuno ang bahay ng mga bagong ideya at walang katapusang proyekto.

Bukas, kailangan ko po ng tulong niyo. The next morning, Nanay Elena found her in the library, a room filled with books and antique globes, a stark contrast to the digital world her father controlled. Isabella was pale but determined. "Nanay," she said, her voice a fragile whisper. "I need your help. My family… they’re hurting Julian. And they’re lying about my… my illness. They call it a consequence. It’s because of what they did to the Heartwood. What they’re doing now."

Isabella is marking her territory and the woman will do everything in her power to have Andres back. Makakaapekto ang babae sa ginagawa niyang trabaho, pero aaminin niya– minsan ay boring na kapag walang twist. And Isabella is the perfect twist of it all. Tama nga ang una niyang plano. Baka bigyan pa s'ya ng raise kapag nagawa niya nang maayos ito. Pia felt excited!

Lumapit sya sa akin, at katulad ng ginawa nya kay Riel, b****o din sya sa aking pisngi. Alam mo 'yung gulat na walang ekspresyon ang mukha? Oo, ganoon nga ang nangyari sa akin. Nagawa kong maging blangko ang aking mukha kahit nagugulat na ako sa kinikilos ng babae. "I'm Isabella Marquez," she introduced herself, stepping back with an air of nonchalance. "Everyone knows me, so I don't think I need to give you a full introduction."

Grainy footage. Pero malinaw ang mukha nila. Althea sitting across Isabella. Talking. Listening. And then… Crying. My hands tightened around the phone. Ano ang sinabi mo sa kanya, Isabella? Hindi ako tanga. Alam ko kung anong klaseng babae siya. Strategic. Cold. Manipulative. And if she approached Althea… It wasn’t accidental. Tumayo ako bigla. “Prepare the car,” sabi ko sa assistant ko.

Unti-unti kong binuksan ang aking mga mata at inaninag kung sino 'to. "Zechariah Santino Adriel Moschelli?!" Gulat kong bulalas at agad akong umupo mula sa pagkakahiga sa mga hita niya. Nagsumiksik ako sa kabilang dulo ng sasakyan. Sasakyan? Teka lang? "Good afternoon, Isabella Sabrina Elizabeth Congero." Seryoso at napaka masculine ng boses niya. "Anong ginawa mo sa akin?" Niyakap ko ang aking sarili.

komento nito habang namamangha. Galing si Selena sa Isla Portobello. Islang tago sa civilisasyon kaya naman gano'n na lamang ang kanyang pagkamangha at pagtataka sa lahat nang makikita nya sa paligid. Wala ang mga iyon sa Isla nila.