Isabella Encanto Novels & Stories

Parang tumigil ang buong mundo ni Isabella Sanchez. Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip niya ang sinabi ng babae. “I’m Arc’s fiancée.” Unti-unti niyang ibinaba ang kamay na kanina’y may hawak sa blueprint. Pinilit niyang ngumiti. “It’s nice to meet you, Miss Villafuerte.” Ngunit sa loob-loob niya, parang may unti-unting dumudurog sa kanyang dibdib.

“You can do whatever you want.” Hindi naman pinakita ni Isabella ang inis sa pambabalewala nito sa kaniya. Gusto na niyang saktan si Carolina dahil kung umasta ito ay parang reyna at siya ay isang alipin. Kung hindi lang nila planong pilayan ang Nesselio gamit si Carolina, matagal na sana niya itong pinatay.

LUMIPAS ang mga araw at kung saan-saan dinala ng kanyang mga paa si Anna dahilan para magsimula muli siya ng panibagong nobela kung saan gagawan niya ng pangalawang yugto ang librong una niyang natapos—My Island. Kung noong una ay puro pighati at pahirap ang kanyang isinulat ngayon gusto niyang bigyan ng maayos na wakas ang k’wento ng dalawa niyang tauhan—para na rin linawin ang kanyang nararamdaman para sa lalaking unang umangkin sa kanya at gumugulo sa kanyang isipan—para bigyan na rin ang sarili kahit konting kaligayahan kahit sa mundo man lang ng imahinasyon.

Umakto pa siyang walang alam para mas kapani-kapaniwala. Tama naman ang Tiyang Bebang niya, si Jason nga ang naturo sa kaniya ng bagay na 'yon. Sino nga ba si Jason sa buhay niya? Si Jason ay ang kaniyang kababata rito sa basyo Sta. Cruz, magkasama silang lumaki at halos lahat ng kaganapan sa buhay niya ay alam nito—gano'n din naman siya rito. Teka sandali, dalawang araw niya ng hindi nakikita ang kaniyang nakababata. Nasaan na kaya ang isang 'yon?

Isang kahon ng tsokolate na nabalutan pa ng simpleng birthday ribbon, planner, at ang maliit na stuffed toy na halos mahulog na sa bag. Napabuntong-hininga siya. Hindi na yata matutuloy ang lahat ng plano niya ngayong araw. Ang gusto lang naman niya ay makapasok. Pero mukhang bago pa man siya makarating sa loob ng Isla Verde... Pinauuwi na siya.

Wala na ang kaniyang bagsak na balikat at inosenteng mukha; ang aninong aninag sa kaniyang likuran ay ang anino ng isang haring handang pumatay para sa katarungan. ​"Lumabas ka na, Isabella," malamig na sabi ni Cyrus. ​Mula sa likod ng isang dambuhalang crane, lumitaw si Isabella. Suot niya ang isang itim na leather jacket, at sa kaniyang kamay ay isang lumang leather case—isang bagay na pamilyar kay Cyrus. Iyon ang briefcase ng kaniyang ama. ​"Akala ko ay hindi ka na darating, Cyrus," sabi ni Isabella. "O baka natatakot ka na ang pamilyang Sandoval na kinalinga mo ay ang mismong pamilyang pumatay sa iyong nakaraan?"

"Nabalitaan ko na kinasal na kayo ni Spade, if i were you humingi ka na ng divo--" "---divorced na kami ni Spade. At kung iniisip mo na may chance ka sa kaniya, your wrong. After Spade's surgery he lost all of his memories. Maaring makilala ka niya, but don't get your hopes up na mamahalin ka niya. Besides, hindi ikaw ang magdadala sa akin sa lolo ko. It's my Aunt Selena who found me, not you." seryosong putol ni Isabella na binuksan na ang pintuan ng van.

Huminga siya ng malalim at umayos ng tayo,mariin na pinaglapat ang labi. Gustong gusto niyang yakapin ang ina,maramdaman ang yakap nito,ang haplos ng isang ina na minsan hindi niya naranasan mula ng mamulat siya sa mundo. Napakunot ang noo ni Isabella,tumikhim siya at iniwas ang tingin. Mabuti na lang talaga at may suot siyang maskara,hindi nito makikita ang pangungulilang nararamdaman niya.

sabi nito,"na hindi mo kinakalimutan kung sino ka." Tumango siya. "Hindi po." Tahimik ulit ang mesa. Ngunit hindi na ito mabigat. Sa halip, may halong saya. May halong asaran. "So," biglang sabi ni Isabella, "pwede na ba akong maghanda mentally sa pagiging official kapatid ng CEO?" "Bella!" sabay na sabi nina Althea at Maria Elena. "Teka lang," tawa ni Isabella.

Lumapit sya sa akin, at katulad ng ginawa nya kay Riel, b****o din sya sa aking pisngi. Alam mo 'yung gulat na walang ekspresyon ang mukha? Oo, ganoon nga ang nangyari sa akin. Nagawa kong maging blangko ang aking mukha kahit nagugulat na ako sa kinikilos ng babae. "I'm Isabella Marquez," she introduced herself, stepping back with an air of nonchalance. "Everyone knows me, so I don't think I need to give you a full introduction."