Isabella Encanto Novels & Stories

Ang liwanag ng bagong umaga ay bumuhos sa likod ng mga bintana ng penthouse, naglilikha ng gintong repleksyon sa marmol na sahig. Sa labas, ang siyudad ay nabubuhay na para bang walang nagbabago — paulit-ulit, isang cycle. Pero para kay Bella — Isabella Alcaraz na ngayon ay Isabella Alcaraz-Veyra — wala nang paulit-ulit; hindi na siya sumusunod sa siklo.

~Bella Pov~ Ang huling bagay na naiisip ko ay papasok sa party ng kaibigan ko, and I'm feeling all awkward and out of place By the way I'm Isabella Cruz Hindi naman kasi ako mahilig sa ganito, because in every Friday nights, were studying, binge-watching series, or late-night coffee with my best friend na si Maya Pero eto ako ngayon, nakasuot ng red off-shoulder dress na kumakapit sa bawat kurba ng katawan ko, at may high heels na halos ikalugmok ng paa ko sa bawat hakbang

Parang tumigil ang buong mundo ni Isabella Sanchez. Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip niya ang sinabi ng babae. “I’m Arc’s fiancée.” Unti-unti niyang ibinaba ang kamay na kanina’y may hawak sa blueprint. Pinilit niyang ngumiti. “It’s nice to meet you, Miss Villafuerte.” Ngunit sa loob-loob niya, parang may unti-unting dumudurog sa kanyang dibdib.

tanong nito. Nakakawala si Anna sa malalim na emosyon na kumakain sa kanya nang sandaling iyon dahil sa tanong ng babae. “You know who I am?” nagtatakang tanong ni Anna sa babae. Natawa ang babae. “Sino po bang hindi makakakilala sa author ng My Island na sold out sa mismong premiere book launch nito?” pagbabalik na tanong ng babae kay Anna.

Umakto pa siyang walang alam para mas kapani-kapaniwala. Tama naman ang Tiyang Bebang niya, si Jason nga ang naturo sa kaniya ng bagay na 'yon. Sino nga ba si Jason sa buhay niya? Si Jason ay ang kaniyang kababata rito sa basyo Sta. Cruz, magkasama silang lumaki at halos lahat ng kaganapan sa buhay niya ay alam nito—gano'n din naman siya rito. Teka sandali, dalawang araw niya ng hindi nakikita ang kaniyang nakababata. Nasaan na kaya ang isang 'yon?

"Isabella!" bati ni Madame Regina, suddenly all smiles. "Come meet Chiara Chen! Chiara, this is Alexander's fiancée." "Oh!" Her smile was dazzling. "The... barista, right?" Ouch. Round one pa lang, supalpal na. "Yes!" Proud na sagot ko. "That's how I met Xander eh. Destiny talaga!" "Destiny..." She laughed musically. "Well, that's one way to put it."

Kaso alam din niya na hindi dapat siya magkaroon ng card kasi sabi nga nito ordinary girl lang siya. Unti-unti nitong ibinalik ang tingin sa kanya. "My name is Damien Montenegro and I oversee admissions to Isla Verde." Huminga ito nang malalim. "And I can assure you, someone made a very serious mistake." Sa unang pagkakataon ay naramdaman ni Alyssa na ang misteryosong black card na akala niya'y simpleng regalo lamang ay maaaring magbukas ng isang mundong hindi siya kailanman dapat napasukan.

Wala na ang kaniyang bagsak na balikat at inosenteng mukha; ang aninong aninag sa kaniyang likuran ay ang anino ng isang haring handang pumatay para sa katarungan. ​"Lumabas ka na, Isabella," malamig na sabi ni Cyrus. ​Mula sa likod ng isang dambuhalang crane, lumitaw si Isabella. Suot niya ang isang itim na leather jacket, at sa kaniyang kamay ay isang lumang leather case—isang bagay na pamilyar kay Cyrus. Iyon ang briefcase ng kaniyang ama. ​"Akala ko ay hindi ka na darating, Cyrus," sabi ni Isabella. "O baka natatakot ka na ang pamilyang Sandoval na kinalinga mo ay ang mismong pamilyang pumatay sa iyong nakaraan?"

"Nabalitaan ko na kinasal na kayo ni Spade, if i were you humingi ka na ng divo--" "---divorced na kami ni Spade. At kung iniisip mo na may chance ka sa kaniya, your wrong. After Spade's surgery he lost all of his memories. Maaring makilala ka niya, but don't get your hopes up na mamahalin ka niya. Besides, hindi ikaw ang magdadala sa akin sa lolo ko. It's my Aunt Selena who found me, not you." seryosong putol ni Isabella na binuksan na ang pintuan ng van.

Huminga siya ng malalim at umayos ng tayo,mariin na pinaglapat ang labi. Gustong gusto niyang yakapin ang ina,maramdaman ang yakap nito,ang haplos ng isang ina na minsan hindi niya naranasan mula ng mamulat siya sa mundo. Napakunot ang noo ni Isabella,tumikhim siya at iniwas ang tingin. Mabuti na lang talaga at may suot siyang maskara,hindi nito makikita ang pangungulilang nararamdaman niya.