Romans & histoires Isabella Encanto

Isang babaeng nakasuot ng red power suit, may bitbit na Hermes bag, at may awrang akala mo ay pag-aari ang buong building ang pumasok. Si Isabella Valderama. Ang babaeng minsan nang naging bahagi ng buhay ni Sebastian bago pa pumasok ang salitang "scripted marriage" sa bokabularyo nito. Kararating lang niya galing New York para asikasuhin ang Valderama Corporation, kung saan ang De Cartier Group ang main investor. "You haven't changed, Sebastian. Still the same workaholic jerk I knew," panimula ni Isabella habang dire-diretsong umupo sa sofa, tila ba hindi siya naging "ex" na biglang nawala noon.

Mga ilang minutong katahimikan bago siya tuluyang tumayo at humakbang sa unahan. “Hello, everybody! My name is Isabella Evangelista, from Isla Vermuda.” Biglang natawanan ang lahat. “Saang lugar iyon?” tanong mula sa grupo nina Juliet. Muling nagtawanan ang iba. “Stop it! Miss Evangelista, how old are you?” Napatungo siya sa hiya. “Twenty-two years old na po, Ma’am.” At muli siyang napatungo.

Pagkatapos na maayos ang sarili niya ay tumayo siya at tumalon pababa sa naging kulungan niya ng isang libong taon. Siya si Selena, ang nag-iisang prinsesa ng pamilyang Madrid. Thousand years ago she was punished and imprisoned by her parents. She was unrestrained and even her parents can't control her. Lahat ng naisipan niyang gawin ay gagawin niya. Isa na rito ang ginawa niyang massacre sa tribu ng Tibara. Lahat ng mga nakatira sa tribu'ng iyon ay pinatay niya kaya naman naging sanhi ito ng kaniyang pagkakaparusa.

WARNING: RATED SPG‼️ ISABELLA'S POV Nanikip ang dibdib na sinunod ko ang sinabi nito. Isa isa kung hinubad ang damit ko sa harap nito. Ito ang unang pagkakataon na gagawin ko ito sa buong buhay ko. Bawat saplot na matatanggal sa katawan ko. Unti unti namang nadudurog ang buong pagkatao ko.

Easy to control? The woman standing on that stage was dazzling. Para siyang isang bituin na kusa nitong kinukuha ang atensyon ng lahat nang walang kahirap-hirap. At that thought, palihim niyang inilabas ang kaniyang cellphone at nag-send ng message sa kaniyang assistant. Has Isabella moved in yet? The reply arrived almost instantly. Not yet, sir. Miss Mendoza hasn't even added me on W******p.

Katulad kanina'y madilim pa rin ang mukha nito. Sa puntong ito, naguhuluhan ang isipan ko dahil hindi ko maintindihan kung bakit patay na patay ang mga babae sa kaniya. Hindi naman siya gwapo at kahit kailan ay hindi ako magkakagusto sa kaniya. “You have to pay for everything, Isabelle." anito matapos ilapit ang mukha sa tenga ko. Hindi ko alam kung bakit alam niya ang pangalan ko.

Tinuro nya yung nasa sahig na babae at sinasakal ang sarili nya dahil sa tali na konektado sa pag likot nya. “Hi, I am Elizabeth Villanueva. Barbara called me, nasa kabilang isla lang ako at nag babakasyon.” Sabay sabay kaming umatras ng may granadang sumulpot sa gitna namin. I smile when her gun dropped, dumudugo na ang dibdib, noo at leeg nito.

Kaya hindi talaga ako kumbinsido na pamangkin niya ang magandang babaeng ito. Nakita ko si Bella na napatingin sa akin. 'Who are you Maria Isabella Cortes?'

Ang liwanag ng bagong umaga ay bumuhos sa likod ng mga bintana ng penthouse, naglilikha ng gintong repleksyon sa marmol na sahig. Sa labas, ang siyudad ay nabubuhay na para bang walang nagbabago — paulit-ulit, isang cycle. Pero para kay Bella — Isabella Alcaraz na ngayon ay Isabella Alcaraz-Veyra — wala nang paulit-ulit; hindi na siya sumusunod sa siklo.

~Bella Pov~ Ang huling bagay na naiisip ko ay papasok sa party ng kaibigan ko, and I'm feeling all awkward and out of place By the way I'm Isabella Cruz Hindi naman kasi ako mahilig sa ganito, because in every Friday nights, were studying, binge-watching series, or late-night coffee with my best friend na si Maya Pero eto ako ngayon, nakasuot ng red off-shoulder dress na kumakapit sa bawat kurba ng katawan ko, at may high heels na halos ikalugmok ng paa ko sa bawat hakbang