Isabella Encanto Mga Nobela at Kwento

"Binibenta niyo ako!" Hinilamos ni Papa ang kanyang kamay, nakatalikod pa rin sa akin. "Papa, tingnan mo ako! Ito ba talaga ang gusto mo?" "Isabella, hindi ka aasenso sa buhay, at kapag may mga kaibigan kang... masamang impluwensiya," sabi ni Mama. "Sabi ko nga sa'yo! Hindi kay Luis galing ang cocaine na nakuha ng pulis! Kaya nga hindi siya dinakip!"

Nginitian ko ito nang mapa tingin siya sa akin. “I see that you have company,” “This is my fiance, Ysabella,” pakilala ni Ignacio sa akin. Bahagyang nagulat ang mayor sa narinig pero agad din naman niyang naalis iyon. “Magandang hapon, Ysabella. I am mayor Erik,” naka ngiting sambit niya. Tumango ako at nakipag kamayan sakanya. “Maraming salamat gov dahil napili mo ang lugar namin,”

Kung hindi lang sana ito basta umalis at iniwan ang bahay at kumpanya kay Joshua, hindi magkakaroon ng chance si Sabrina na umeksena. “May parte ka rin naman sa nangyari kay Belle kaya umalis, Mom. Pero I’ll handle it,” sagot ni Joshua, ayaw na palalimin pa. Pero lalo lang nainis si Estrella. “Excuse me? Ako pa may kasalanan? Ginagamit lang niya ako at si Jessica bilang excuse para makipagkompetensya sa 'yo!” galit niyang sabi. “Tandaan mo ‘to, hindi pwedeng maghari si Isobel sa pamilya ng Casiño. Stop spoiling her!”

Hapon na silang dalawa umuwi sa mansion ni Callix. Inaaliw lang niya ang kanyang girlfriend na si Isabel kapag nakikita niya na nalulungkot ito dahil sa nangyaring 'yon na hindi nito inaakalang mangyayari. Isabel realized that if she didn't agree with him, it won't happen to her. Now that she lost the job she really loves, what will happen to her next? What she should do next?

Himas pa nito ang bagay na bumubukol sa loob ng kaniyang pantalon. Author's note: May kuwento po si Isabella, ang nag-iisang anak na babae ni Don Enrico. If you want to read her story, you can search the title: Hacienda Altagrasia Series 1: One Night with the Devil

Ang mga bata ay natutulog na, ang guards ay nasa full patrol, at ang buong paligid ay tahimik maliban sa malayong tunog ng alon sa Taal Lake. Si Isabella ay naka-simple silk nightdress na black—short, low neckline na nagpapakita ng curves niya na mas sensual pa rin kahit ilang buwan pa lang mula sa panganganak. Ang bracelet na may pendant remnant ay nasa pulsuhan niya, faintly glowing blue. Si Marcus ay nakatayo pa rin, shirt sleeves rolled up, tattoos visible, eyes dark with exhaustion pero puno pa rin ng desire kapag tinitingnan siya.

" Ako na po ang magdadala ng mga gamit niyo. Ilalagay ko po ito sa magiging kuwarto ninyo." Hindi alam ni Isabella kung anong dapat na maramdaman sa pagtrato ng mga taong ito sa kaniya dahil sobrang laki ng pagkakaiba sa nakasanayan niya. Sa kauna-unahang pagkakaton, may tumawag sa kaniyang 'Señorita'. Nakapagsuot rin si Isabella ng isang magara at mamahaling bestida na galing pa kay Catriona. Kulay puti ito na napapalibutan ng mga disenyong bulaklak. May manipis na sinturon sa bandang baywang na nagpahapit sa hubog ng kaniyang katawan. Inayusan rin siya upang mag mukhang presentable sa harap ng taong kukuha sa kaniya. Tinawag siyang anak ng kaniyang ama at nagawa rin niyang tawaging ama ang

“At sino ka para magsalita ng ganyan, ikaw na hamak na empleyado lang?” Hindi natinag si Isabelle. “Hindi ako nasasaktan sa ganyan. Maaaring wala akong pribilehiyo katulad mo, pero may dignidad ako—isang bagay na hindi mo kailanman maunawaan. Hayaan mong ipakilala ko ng maayos ang sarili ko. Ako si Isabelle Montecillo. Malapit ng maging Mrs. Dela Merced. At ang babaeng kinamumuhian mo?”

malambing na pagkakasabi ng ina ni George sa kanya. Galit na galit at lihim na napangiti si Isla dahil sa mga sinabi ng matandang babae. Naalala tuloy niya, na mula ng pumasok siya sa pamilya Madrigal, hindi kailanman umakto ang matandang ito bilang kanyang biyenan. Dahil lagi na lang, para siyang reyna na kulang sa pansin at ayaw masapawan.

Ang kanyang makeup ay simple ngunit sophisticated—isang pulang lipstick na lalong nagpatingkad sa kanyang mapupulang labi at mas lalong nagpaganda sa kanyang alindog. Si Sebastian, na nakatayo malapit sa pinto, ay tila natulala. Hindi niya alam kung dahil ba ito sa pagod, o sa hindi inaasahang kagandahan ni Isabella. Ang babaeng paulit-ulit niyang tinalikuran, ang babaeng tinataboy niya, ay heto ngayon—isang reyna na tila hindi apektado sa lahat ng sakit na idinulot niya.