It's You Henry Lyrics Mga Nobela at Kwento

Habang umiindayog din sa tugtugin, lumapit siya kay Claire at halos sumisigaw na tinanong dahil sa lakas ng musika. “Claire Torres!” malakas na tawag ni Henry sa gitna ng maingay na tugtugin, sabay kindat at kumpiyansang ngisi. Tumutok ang ilaw ng strobe sa mukha niya, kaya’t saglit itong kumislap bago muling lamunin ng dilim. Tumayo siya nang tuwid, bahagyang sumayaw-sayaw, at hawak pa rin ang baso ng alak. “Nagawa mo na ba ‘yung ipinapagawa ng nanay mo tungkol doon sa lalaki?”

aniya noong tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa. Sinamaan ko lang siya ng titig. Gusto ko siyang patayin sa oras na ito. “Bakit niyo ako ginaganito? Bakit niyo ako ginagawang pustahan?” galit na galit kong tanong sa kaniya. Tumawa si Henry kaya'y kinilabutan ako. Tumingin siyang muli sa akin habang patuloy niyang dala ang mala-demonyong ngiti sa mga labi niya. He's evil.

Sino ka, sino siya. “Huwag kang mag-alala, hindi naman ako ang dumukot sayo pero ako ang papatay sayo.” Anong ibig niyang sabihin, na may kakampi siya? “Sige na nga magpapakilala na ako, tutal mamatay ka din naman. Ako ito, si Henry.” Naikuyom ko ang mga kamao ko nang madinig ko ang pangalan niya.

Grabe, sobrang devastated si Henry nung mga panahong 'yon. “May fiancé ako.” simpleng tugon nito. Napasinghap naman ako. “Talaga?! Wow! Congrats.” sabi ko at pumalakpak pa saka tinuloy ulit ang paglamon. “Tss.” napakunot ang noo ko nang mapansin kong salubong ang kilay ni Henry at parang nawalan siya ng gana kumain. “Bakit ganyan yang mukha mo? May problema ka ba?”

Sinabi iyon ni Fae dahil ayaw niya ng masyadong drama, kung tutuusin, ang taong ito ay kanyang ama pa rin. Napakamot si Henry, pero kita sa mukha niyang unti-unti na siyang nabubuhayan ng loob, kahit hindi niya alam kung anong eksaktong nakakatawa sa pinag-uusapan nila. Nagpatuloy sina Kevin at Richard, pero ngayon nilipat na nila ang pang-aasar kay Henry. "Henry," sabi ni Kevin, "kung sakali bang maging model ka para sa White Cosmetics, anong produkto ang ibebenta mo?"

Mabilis lang iyon, pero gulat na gulat ako kasi para akong nakaramdam ng milyon milyong boltahe. “Gusto pa naman sana kitang ihatid mamaya para makabawi, but I guess, hindi puwede,” pabulong na saad sa akin ni Henry, lumapit pa nga siya para masabi iyon sa akin, medyo malakas kasi ang volume ng videoke.

Naaawa siya sa kalagayan nito pero manganganib naman ang kaligtasan niya kung pakakawalan ito. “Hindi ako magnanakaw, okay? May susi ako ng asyenda.” “Atsus… kung ‘di ko pa alam, pin lang ‘yan.” Hindi niya ito hinarap. “Why don't you look for it? Nahulog ko ito nang maipit ang aking kamay sa pintuin.” Inutusan pa nga siya. Hindi na lang niya pinatulan ang sinabi nito. “Who are you?”

Mahinhin ang paglalakad ko papunta sa classroom ni Gideon, inaasahan kong makikita ko siyang nakaupo sa upuan niya ngunit wala siya. “Isolde!” bati ni Henry. “Nasaan si Gideon?” tanong ko habang nililibot ang tingin sa paligid. Sumimangot siya at hinawakan ako sa braso. “Si Gideon pa rin ang hinahanap mo?” “Huh!” Inilayo ko ang braso ko at galit siyang tiningnan. “Anong sa tingin mo ang ginagawa mo, Henry? Hindi porket nakipag-date ako sayo ay ikaw na ang gusto ko!”

Kahit mahina na ang katawan ni Henry ay pilit pa rin nitong pinasisigla ang kanyang sarili ayaw niyang makita na malungkot si Lyka dahil sa kanyang kalagayan. Niyakap siya ni Lyka at hinalikan sa kanyang noo. Sinubuan niya si Henry ng pagkain nito habang siya ay masayang nagkukuwento kay Henry ng kung anu-anong bagay. Pagkatapos kumain ni Henry at uminom ng gamot ay kinausap nito si Lyka kahit nahihirapan na ito. “Lyka, pwede ba akong humingi ng pabor sayo?” Sabi ni Henry sa mahinang boses nito.

You were my strength when I was weak You were my voice when I couldn't speak You were my eyes when I couldn't see You saw the best there was in me Lifted me up when I couldn't reach You gave me faith coz you believed I'm everything I am bcoz you loved me Wow! What an amazing voice! Lalapit na sana siya papunta sa kitchen para maghanap ng posporo nang bigla namang humarap si Hannah dahilan para magulantang ito at mapasigaw. “Ay, kalabaw!”