It's You Henry Lyrics Novels & Stories

Ang buhay ko ay nakatali na sa lalaking nasa tabi ko ngayon. Sumakay kami sa isang itim na sasakyan. Walang nagsasalita sa loob. Ang katahimikan ay nakakabingi. Panay ang sulyap ko sa labas ng bintana. Ang mga ilaw ng kalsada ay mabilis na lumilipas. Saan ba talaga ako dinadala ng tadhana? "Huwag kang masyadong mag-alala sa tatay mo. Ligtas siya sa ngayon dahil sa pirma mo," sabi ni Henry nang hindi man lang tumitingin sa akin.

Saad ni Roselyn sa akin. "P-pero," sasagot pa sana ako ng putulin ni Henry ang sasabihin ko. "Pre, umayos kana. Nakatayo kana nga sa sarili mong paa, nakapag payaman kana rin. Pero yung sarili mo? Hindi pa rin, kung ako sayo aayusin ko muna ang sarili ko bago ako humarap sa kanya." Saad ni Henry sa akin.

Kaya naman napailing kaming mga babae sa mga kalokohan ng mga ito. Pagkatapos ni Henry sinundan pa ng iba kahit kaming mga babae ay hindi pinalampas na kumanta. Nang ako ang kakanta proud pa si Henry kahit ang boses ko ay walang tuno. "Asawa ko 'yan!" Hiyaw niya as if naman may kokontra e, pinagtiyagaan lang pakinggan ang kanta ko dahil wala silang choice at marami silang dalang good manners.

"Jennie, tigilan mo ang kakadahilan. Huwag mong sabihing ginagawa mo ito para sa akin o kay Vince! Hindi namin kailangan 'yan! Nakuha mo! Jennie, sasabihin ko sa iyo ang totoo, magulo ang isip ko ngayon. Ayokong magdesisyon sa ganitong kagulo, kaya't pinapayagan kita na umalis. Kailangan nating huminga pareho..." Nang marinig ito ni Jennie, alam niyang "lumayo" na si Henry at natakot siya ng husto, kaya't ang kanyang mukha ay naging maputla "Hindi - Henry, nagkamali ako, patawarin mo ako, inaamin kong nagkamali ako! Please huhuhu. Nagmamaka-awa ako wag mong gawin sakin ito! Huhuhu!”

sabi niya rito. Dahil sa mga salita niya ay para namang hinaplos ng napaka init na kamay ang puso ni Henry. Ang kanyang mga mata ay naging malambot at maging ang kanyang ekspresyon. Uminit ang kanyang puso at pagkatapos ay nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga at mas hinigpitan pa ang pagkakayakap sa kaniya. Ilang sandali pa ay hinalikan nito ang noo niya. “Hindi ako aalis ngayong gabi at mananatili lang ako sa tabi o okay?” masuyong sabi ni Henry sa kaniya.

Ngunit nilabanan n'ya ito at ipinagpatuloy ang pagpapahataw sa taohan na kita sa mga mata ang takot para sa kan'yang kalagayan ngunit hindi naman makapag hindi sa kan'yang utos. "What the fvck are you doing Henry?" natigil ang akmang paghataw muli ni Henry sa kan'ya nang marinig ang dumadagundong na boses ni Red na kapapasok lang at hindi n'ya inaasahan na susugod sa isla ang kaibigan.

Dahil sa sobrang dami ng kan'yang mga iniisip at dumadagdag pa ang pag-alis ni Dee ng hindi nagpapaalam at hindi n'ya mahagilap kung saan ito nagpunta. Isang assassin si Dee at kapag nagtago ito ay sigurado s'ya na hindi n'ya mahagilap ang babae dahil alam n'ya na hindi ito mag-iiwan ng bakas. "Putang'ina! Kanina pa kita kinakausap, hindi ka pala nakikinig sa akin," aburido na singhal ni Henry sa kan'ya. "Marami akong iniisip, Henry!" walang emosyon na sagot n'ya sa pinsan.

Yumuko sya pagkasabi nun na parang nahihiya. Marahas namang bumuntong hininga si itay at kinumpas kumpas pa ang kampay. Samu't saring emosyon ang nakapinta sa kanyang mukha. Namumula na rin ang kanyang mga mata dahil sa luhang nagbabantang malaglag. Ako naman ay nahihiwagaan sa mga sinasabi ni tito Henry. Mukhang matagal na silang magkakilala ni itay at may pinagsamahan. Kaya siguro mabait sya sa akin.

And then I hear his voice, that shatter me into pieces. "Mabubuhay akong ikaw lang ang tangi kong mamahalin." Gusto kong ilabas ang hinanakit na nararamdaman ko ngayon, pero mukhang pati emosyon ko nasanay na sa mga nararamdaman niyang sakit at puot. Ilang beses na akong humarap sa mga matinding panganib, pero iba ang isang ito. Biglang lumuhod si Gabriel na hindi ko inaasahan, then may nilabas siyang isang box. Hindi ako b*b* para hindi malamang kong anong iyon. Hindi ko kailangang marinig ang sasabihin niya. Hindi ko kailangan. Sa tagal ng naging pamumuhay ko sa mundong ito, ngayon ko lang hiniling na mabingi.

Hinawakan ko ang dib-dib ko para madama niyang hindi ko siya hinuhusgahan. "There's nothing to hide. Alam ko na." I smiled with full of heart. "May kaibigan din akong katulad mo, and I totally empathize with you." "What?" "You are with me in this battle-" "Hey. Listen here." I reached for his hand. Pati iyon ay sobrang lambot. "I know you bought that panty for yourself-" "What?" "Shh…" It must've been hard for him. "You can trust me, sizzy. Sa ating dalawa lang ito."