Its Over In Tagalog Novels & Stories

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

🎶🎶🎶 Indeeey hindi kita kailangan Umalis ka sa aking harapan Kibit ng itlog ko sayo ngayon ay naglaho na, at ito ang iyong tandaan Itlog ko ay masyadong nasaktan Nangingitim at kumulubot na kahit na sa luha ay mababayaran mo— 🎶🎶🎶 "Stop singing! It's horrible! Get it fast and leave my house!" malakas na sigaw n'ya sa babae ng marinig na panay pa rin ang kanta nito. Natahimik naman ito na ipinagpasalamat n'ya ngunit maya-maya pa ay kumanta na naman ulit ng mas malala pa sa unang kinanta nito.

pilit kong iniiwasan yon. pwersahan nyang sinira ang suot kong damit. this is not love. this is obsession! "Siguro nga, Sab. siguro nga nababaliw na ako. kahit pa anong sabihin mo ngayon sakin hindi mo maikakaila na mahal mo pa rin ako. patutunayan ko sa 'yo yan. patutunayan ko sa 'yo na ako ang mahal mo at naaawa ka lang kay Nikko ngayon."

Napaluhod na sambit nya habang umiiyak "Pero ako? I don't love you anymore... MAGHIWALAY NA TAYO! At wag na wag mo na akong susundan pa! GOODBYE JAYSON!" Pasigaw na sambit na sagot ko dahil hindi ko na talaga kaya ang makita ang mukha nyang ganito. Kaya tumalikod na ako. "H-hon, P-please? Huwag mo naman 'to gawin saakin, PLEASE! HON.!!!"

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Pagpapaliwanag pa ni Laren. Napapalakpak ako sa tuwa. That game must be so fun! “Ano naman yun?” turo ko sa apat na bamboo na nakahilera sa loob ng karerahan para sa mga biik. “Yan naman ang tinatawag na Palo Sebo. Aakyat yung mga contestants ‘jan at kung sino yung unang makakuha ng flag ay siya yung mananalo. Maaliw ka talaga na manood sa mga palaro ng Punto Sierra.”

Wakas The Wedding Parang gusto kong maiyak na matawa sa sinabi niya. Muli kong binalik ang tuon sa gandan nang City dahil wala akong maapuhap na Isagot. "Bukas pakakasalan kita, gusto kong makasiguro na hindi mo na ako muling iiwan, na hindi kana muli pang makakatakas sakin." Napalunok ako ng sunod-sunod sa aking narinig.

Kaya't wag magtataka Kung bakit ayaw kitang maawala "Come on, Castañares sing with me," bulong niya. I was still in shocked kaya hindi ako agad nakagalaw. Ang kamay kong nakahawak sa mikropono ay kanyang hinawakan din. "Sing with me, Viscan!" sigaw niya. Kung hindi man tayo hanggang dulo Wag mong kalimutan Nandito lang ako Laging umaalalay Hindi ako lalayo

Ito talagang babaeng 'to, puro kalokohan. From Weslynn: [Oh my God! Is that real? Huhuhu:(] Isa pa 'tong Weslynn na ito. Kaagad akong nagtipa sa aking cellphone upang i-reply sa kanila. From Beth: [Problema niyo?] Ilang segundo ang lumipas ngunit walang nag-seen sa message ko, wala ding nag-reply. Sa bagay, kanina pa pala itong message nila, late lang nag-pop sa screen.

Third person's POV Sugatan ang Island Beast matapos matamaan ng mahika ni Luna. Maya maya ay naglalaho ito, at naging crsytal orb. Lumapad ang ngiti ni Luna at nagwika, "Susunod ka sa lahat ng aking iuutos" Umilaw lang ito habang sinasabi nya iyon. "Gray dito ka na sa balikat ko. Aalis na tayo." hawak lang ni Luna ang orb ng Island Beast.