Its Over In Tagalog Novels & Stories

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

Medyo tumahan na rin siya. "Let us go." saad ni Greg. Hila-hila niya yung ilang bagahe namin. Sumunod naman kami ni Tita pero huminto siya saglit kaya medyo nauna ako. "I think this is the best place I will choose to stay before I go to God's paradise,"mahinang wika ni Tita pero sapat na para marinig ko. Nagsalubong ang dalawang kilay ko dahil doon tapos ay hinarap ko siya.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

Leon asked. "H-Hindi.” Nabasag ang boses ni Lia. Pilit niyang pinipigilan ang maluha pero kusa na lamang nababasa ang kaniyang mga pisngi. ‘Dàmn! I badly miss you here, mama. Bakit kasi iniwan mo ako agad? Hindi pa rin ako nakaka move on sa pagkamatay mo. Miss na miss na kita. Miss na miss ka na ng Baby Lia mo. H—’

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

Gigil na sabi nito saka pinaharurot ang sasakyan. Naguguluhang nakatingin lang ako sa biglang pagbabago ng pakikitungo nito. What was that suppose to mean? --- Matapos tawagan ang kaibigan nasa ibang bansa ay mabilis na kumilos ang dalawa upang mapigilan ang mangyayari. Kadarating lamang ng impormasyon sa kanila na ang dragon ay nakarating na ng France. At sa tono ng kaibigan nila kanina ay sigurado silang ang dalaga ang pagbubuntunan nito ng galit.

Hindi pa rin nawawala ang gulat ko sa aking mukha kaya natawa ito sa'kin at agad akong nilapitan. Nararamdaman ko naman ang titig ng mga pinsan ko sa'ming dalawa pero hindi ko na sila pinansin. "Gagi! What a small world? Dito rin pala kayo? Akala ko sa ibang part tayo ng Ilocos makakapagkita. Ayon pala, iisang resort lang din ang pupuntahan natin." Sabi niya pa pagkatapos akong yakapin.

Lumilipad kasi ang utak ko sa kung ano-ano ang iniisip. "I'm sorry, pasensya na po. I'm sorry po," nakayukong sabi ko. Mabuti na lang at wala siyang dala dahil kung hindi ay baka magbabayad pa ako. "It's you again." Itinaas ko ang tingin ko nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon medyo paos ito ngayon. Okay pa siya kanina, ha. Bakit namaos yata siya?

"It'll be fine kung ako lang mag-isa ang lalabas. Unlike you, I am not popular. I am irrelevant kaya malabong natatandaan pa nila ang mukha ko." "You were irrelevant before you got tangled with me. Nexus, you have to accept the reality that your way of living is not the same anymore. Alam kong kasalanan ko kung bakit napunta ka sa sitwasyong 'to pero kahit ilang beses mo pa akong sisihin at sumbatan, we already can't change what's happening right now. I know you are not used to this but please bear with it for now. Matatapos rin naman ang lahat ng 'to. Just hold on a little."

Pinaandar niya na ang motor . "Kumapit ka." utos niya Kahit hindi niya sasabihin kakapit talaga ako. Ayoko ngang mahulog. Masakit kaya! Parang love lang, kapag hulog na hulog ka na may possibility na masaktan ka! Buti sana kung saluhin ka 'di ba?