Ivan Vanko Novels & Stories

paglingon ko si kuya Ivan ang aking nakasalubong,may dala itong atache case at mukhang aalis ulit ito. "Kuya Ivan saan ka pupunta?" tanong ko sa kanya,tinapunan niya lang ako ng tingin at lumapit sa akin. "Rule number 1: ayokong tinatanong ako kung saan ang lakad ko okey?know your place Monica and don't call me kuya again..hindi na ako ang dati mong kasama noon sa kumbento! call me Rivano that's my formal name understand?" at agad na itong tumalikod,ang kanina pigil kong luha ay dumaloy na ng hindi ko namamalayan,alam ko naman noon pa wala na siyang interes sa akin isang imposibleng bagay na magustuhan ako ng isang Rivano Galvez,parausan lang ang tingin niya sa akin,kung hindi lang kami nahu

Ano bang possibleng mangyari sa kaniya kapag pinagpatuloy niya? “Okay lang ako, ang ipinag-aalala ko ay ang iniwan ni Tito. Sinong naiwan dun? Si Ivan?” kunot noo niya talagang saad kay Vance. Hinawakan naman siya ni Vance sa magkabila niyang pisngi at matamis itong nginitian. “Trust him, okay? I know he can do it. Gaya naman ng sinabi ni Mommy kanina ay hindi sila magtatagal dito.”

pakilala ni Adrian sa akin nang makalapit sila sa balkonahe. ​"I'm Vane Xandros Volkov," pakilala nung lalaking sumigaw kanina. Tumingin siya sa tiyan ko at biglang lumambot ang kaniyang ekspresyon. "So, these are the little warriors? Don't worry, Doctor. No one gets past the Volkov line."

Maikling sagot nito habang nagluluto. Speaking of damit ngayon ko lang din napansin na walang pang itaas na suot si Ivan. He's only wearing black pajama. Kaya habang hinahalo nito yung niluluto nagfeflex ng kaunti yung biceps at triceps nito sa likod. It was.. Well build.

Ngumisi si Creed. "Hayaan mo. As long as he wouldn't know, hindi dapat siya mag-alala," Ivan answered simply. "'Yan ang gusto ko sa 'yo. Supportive. Dapat sa 'yo talaga ang pinakamaangas, e. Pangarap ko pero sa 'yo na. Kawawa ka naman, annulment papers ang huling hantungan." "Stop mocking me in front of my wife," sumeryoso si Ivan. Magsasalita pa sana si Creed nang maantala. One large and tall man in black called him. Marahan akong napalunok. Wala akong ibang salita para kaniya kundi kapahamakan. He's... scary!

doon na sila halos sabay napatingin sa pinto ng pumasok doon si Janus. “Ang panganay mong anak, mister ko. Ayaw pa rin niyang maghanap ng mapapangasawa niya gayong matanda na siya.” may gigil talaga na sagot ni Ivana kay Janus. “Ugh! Ma, pa. Can you please stop that kind of endearment? Napakakorni niyo. Hindi na bagay sa inyo.” kinilabutan pa si Vladimir sa pagsita sa tawagan ng kanyang mga magulan.